Geplaatst op Geef een reactie

Over het “einde der tijde” op 21 december 2012

Zojuist lees ik een nieuwsbericht over de rampspoed die op 21 december ons zou kunnen overvallen. Dat kinderen angstig zijn, dat er sektes actief zijn, zelf mogelijke zelfmoorden worden genoemd. Ik wil even zeggen dat volgens mij de interpretatie helemaal verkeerd is (had je iets anders verwacht van mij?)

Ik zal het uitleggen. “onze wereld vergaat” die bewering klopt. Maar niet de letterlijk aardbol stort in, onze belevingswereld zal drastisch veranderen. Dat merk ik nu al in mijn eigen leven en ook bij anderen om mij heen. Ontslagen, gezondheidsproblemen erger dan ooit, mensen die hun huis uit moeten, hele landen die failliet zijn of dreigen te gaan.

That’s al folks. Dat is wat er gebeurt. De “economische crisis, de voedselvrisis, de miilieucrisis” het zijn allemaal signalen dat het tijd wordt om het oude los te laten en het nieuwe toe te laten. Maar gewoontedieren als wij mensen nu eenmaal zijn, hebben vele moeite met de grote veranderingen. Durven te veranderen, uitzonderlijke beslissingen nemen, uniek durven zijn, echt je hart volgen (door bijvoorbeeld met Kerst niet naar je familie te gaan waar je helemaal geen zin in hebt, maar iets te gaan doen waar je blij van wordt, dus geen Kerstverplichting maar kiezen voor jezelf) is daarmee de grote uitdaging van deze tijd.

Dat is ook wat er gevraagd wordt op grotere schaal, anders met geld omgaan, geen lening meer met lening dichtstoppen, gevolgen accepteren en de mogelijkheden zien die een verandering met zich mee brengt. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties, beseffen dat alles wat je doet en denkt het universum ingaat en bij je terugkomt. Weer leren wat onvoorwaardelijk liefde is, te beginnen bij onvoorwaardelijk jezelf accepteren en houden van je fijne en minder fijne eigenschappen. Regeringen die het aandurven om geluk hoger te stellen dat inkomen in geld, regeringen die het aandurven iedereen een basisinkomen te geven. Het zijn maar een paar onderwerpen waar bij de laatste verkiezingen nog geen ruimte voor was, blijkbaar was het nog te vroeg.

Dus ben je ontslagen, ben je ziek, moet je je huis uit of is er iets anders wat je leven helemaal op je kop laat staan? Het accepteren van de gebeurtenissen die je overkomen is de helft naar (weer) gelukkig worden met je leven. Laat je niet leven door een ander, sta in je kracht en geef je leven vorm zoals jij zou willen als je alle keuze van de wereld had.

Fijne Kerst!!

Geplaatst op Geef een reactie

Er groeit een nieuw mensje in mijn buik :-)

Het zou de titel van een gedicht kunnen zijn “er groeit een nieuw mensje in mijn buik”. Is het niet wonderbaarlijk dat we allemaal ooit in de buik van onze moeder zijn begonnen met groeien? Nu, na drie maanden, begint het besef van wat er gebeurt in en met mijn lichaam en dat er straks een nieuw mens op aarde komt, steeds meer door te dringen. Zowel bij mij als bij pappa-in-spe.

Inmiddels zijn de veranderingen aan mijn buik zo duidelijk dat ik maar al te vaak de reactie krijg “dat zag ik al” als ik vertel dat ik drie maanden zwanger ben. Mijn buik is nu echt een buikje aan het worden, mijn organen worden omhoog gedrukt en die veroorzaken vooralsnog de grootste “buik” op dit moment. De bobbel van mijn groeiende baarmoeder is nog minder zichtbaar. Volgens de beschrijvingen zou ik die nu kunnen gaan voelen, nou, ik voelde al een kleine bobbel weken geleden hoor.

Mijn bloeddruk is erg laag en gelukkig is dat geen probleem, de verloskundige is er zelfs blij mee. Want door mijn rustig stromende bloed kan het kind heerlijk alle voedingsstoffen in zich opnemen. Nu ben ik dus flink zout aan het eten bij elke maaltijd. Iets wat massaal “afgeleerd” wordt omdat de meeste mensen eerder een te hoge dan een te lage bloeddruk hebben of aanleg ervoor. Het zout heeft twee goede effecten: ik ben minder duizelig wat wel zo prettig is en ik heb meer dorst. Dat is ook goed want ik heb moeite met voldoende water drinken. Zo zie je maar, heerlijk hoe de natuur -mijn lichaam- dat allemaal vanzelf regelt!

Verder heb ik weinig klachten op wat verstopping en lichte vermoeidheid na. Zwangerschapsmisselijkheid is mij onbekend en daar ben ik zeer dankbaar voor!

 

Bronnen: Linker plaatje boven van http://www.forumvoorzwangerevrouwen.nl/14-weken-zwanger

Rechter plaatje: http://www.corelbay.com/3maanden.htm

Deze zwangerschap had op diverse fronten een bijzonder einde. Zowel verbazend als verdrietig, ik schrijf erover op een aparte blog.

Geplaatst op Geef een reactie

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!

Geplaatst op Geef een reactie

Ei in een nest van gras

Begin april was ik bezig met het losmaken van de grond in de “bloemencirkel”. Met enige twijfel, deze cirkel heb ik namelijk ingewijd vorig jaar en eigenlijk laat ik haar zoveel mogelijk haar eigen gang gaan. Terwijl ik daarover in gedachte was stootte met mijn cultivator ergens tegen aan. Het bleek een wit ei te zijn, ongeveer zo groot als een kippenei. Toch zag het er anders uit dan een kippenei. Het lag in een paar pollen gras waar je met enige fantasie een nest in zou kunnen zien.

Natuurlijk ben ik direct gaan kijken en zag ik dat het ei kapot was. Dat zou kunnen komen omdat ik ertegenaan stootte, de twijfel die ik voelde was absoluut op haar plek. Het zou ook kunnen dat het ei al kapot was en daarom verlaten. Wat me opviel was dat het ei en het gras eromheen warm aanvoelden. Dieren hebben goed contact met hun instinct en weten precies wat een goede plek is om een ei te leggen. Een warm plekje in het gras in dit geval.

Een paar dagen later sprak ik een buurvrouw die wist te vertellen dat het om een eendenei ging. Ik voel me zeer vereerd dat een eendenvrouw mijn bloemencirkel heeft uitgekozen haar ei te leggen. Al is de inhoud van het ei inmiddels door een dier opgegeten en zal er dus geen eendenkuiken op mijn tuin geboren worden, toch vind ik het fijn als dieren zich zo thuis voelen op mijn tuin. Het is voor mij één van de grootste complimenten die ik krijgen kan. En ik beloof dat ik van de bloemencirkel afblijf en als ik weer twijfel zal ik sneller luisteren!

Geplaatst op Geef een reactie

Meer groen op straat effectiever dan meer blauw

Via de nieuwsbrief van kopersporen las ik een artikel met de titel “Britse stad verbouwt eigen voedsel, criminaliteit daalt”.

Hier werd ik zo blij van dat ik graag de link met jullie deel. Ik krijg helemaal zin om het perkje met vlinderstruiken naast het gebouw waar wij wonen te veranderen in een plekje met heel veel bessenstruiken!

Lees hier het artikel.

Van welk nieuws wordt jij blij?

Geplaatst op 6 Reacties

Mijn God, wat doen we onze kinderen aan?!

In mijn ontsteltenis na het lezen van de eerste 90 pagina’s van het boek “Op zoek naar het verloren geluk – Naar een natuurlijke manier van opvoeden” is “mijn God, wat doen we onze kinderen aan?!” het enige wat ik kan zeggen. Ik ben nu op pagina 91 en moet even afstand nemen omdat de emoties van ontsteltenis, afschuw en plaatsvervangende schaamte me niet meer in staat stellen verder te lezen. Hoewel ik moeite had om het hoofdstuk over het begrip “continuüm” goed te volgen, kan ik de rest van het boek prima  begrijpen.

Eigenlijk gaat dit boek over ons oerinstinct, het gevoel ons hart te willen volgens, wat precies het tegengestelde is van wat we geleerd krijgen over de omgang met onze pasgeboren baby hier in onze “ontwikkelde” samenleving. Zo staat op de voorkant van dit  boek “Als een moeder mij vraagt of ze haar baby op moet pakken als het huilt, zeg ik dat ze hem nooit had moeten neerleggen.”

Verder kan ik dit boek nog even niet in eigen woorden samenvatten. Wel weet ik zeker dat ik heel, heel erg naar mijn intuïtie ga luisteren als ik zwanger ben en dat ik mijn pasgeboren voedt wanneer het wil, altijd zorg voor activiteit om ons heen en hem altijd bij me draag, wat ik ook doe. En ons kind zal nooit, maar dan ook nooit een kinderdagverblijf binnen komen om daar te verblijven zonder mij!

Alle moeders, vaders, hulpverleners, therapeuten en iedereen die met kinderen werkt, ga naar de bieb of de winkel en koop of leen dit boek. Dat is de enige manier om echt mijn reactie te kunnen begrijpen en jou -hopelijk- iets te geven waar je al lang naar op zoek was.

Schrijfster: Jean Liedloff – Titel: Op zoek naar het verloren geluk

Onder andere te koop bij Bol.com (lees de reacties!) Ako enBruna
Drie artikelen over het continuüm concept

Zoek via Google

Geplaatst op Geef een reactie

Natuurlijke pil?

Alternatieven voor de pil
Regelmatig bekijk ik de statistieken van mijn blog. Opvallend vind ik hoe vaak er gezocht wordt op “natuurlijke pil” wat natuurlijk gaat over de anticonceptie pil. Dat er vaak op wordt gezocht (en dat men dus op mijn blog beland) is voor mij een teken dat veel vrouwen op zoek zijn naar alternatieven voor de “gewone” pil en dat vind ik positief!

Een “natuurlijke” pil?
Alleen wat ik dus echt niet snap is de combinatie van het woord “natuurlijk” met “pil”. Wat is er natuurlijk aan een pil?? Het woord “natuurlijk” word te pas en te onpas gebruikten dat zorgt voor verwarring en misleiding. Voor mij is iets natuurlijk als het uit de natuur komt. In feite komt alles uit de natuur, echter alle bewerkingen daarna laten het natuurlijke doen afnemen, bewerkingen maken iets onnatuurlijker.

Definitie “natuurlijk”
Toen ik zelf ging zoeken op “natuurlijke pil” vond ik zowaar een pil die zo genoemd wordt. Omdat er in plaats van een chemisch hormoonstofje een natuurlijk hormoonstofje in zit. In dit geval betekent “natuurlijk” dat het lichaam die stof zelf aan maakt en dus lichaamseigen is. Desondanks blijft het een pil, gemaakt in een fabriek en is er weinig natuurlijks aan om op die manier, het staat er letterlijk, je “cyclus onder controle te houden”.

Natuurlijke anticonceptie wel mogelijk
In mijn ogen is een natuurlijke anticonceptie pil onmogelijk. Om de simpele reden dat een pil altijd onnatuurlijk is. Er bestaat echter wel een natuurlijk anticonceptie methode waarbij je afgaat op de signalen van je lichaam en aan de hand daarvan bepaald wanneer je vrijt. Deze methode is zeer betrouwbaar en wetenschappelijk onderzocht, het vergt echter een heel andere manier van omgaan met vruchtbaarheid. En daar zit hem hem, durf jij iets heel anders aan?

Buikpijn en zware dagen
Soms wordt de pil voorgeschreven als een vrouw extreem veel bloedverlies heeft of als er andere, zeer pijnlijke dan wel zeer ongemakkelijke uitingen van het lichaam zijn tijdens de menstruatie. Hoewel ik niet medisch onderlegd ben, wil ik toch beweren dat extreme bloedingen en andere ongemakken die vaak met de pil bestreden worden, een signaal van het lichaam is. Het lichaam verteld hiermee dat er iets mis is. Bijvoorbeeld veel stress en te weinig ontspanning, verkeerd eten of een verstoring in de hormoonbalans.

Symptoombestrijding
Helaas zijn we gewend om aan symptoombestrijding te doen en kijken we te weinig naar de oorzaak. Zelf had ik regelmatig last van buikpijn tijdens de menstruatie. Sinds ik hersteld ben van burn-out en depressiviteit (en me beter voel dan ooit!) heb ik zelden meer last. Als ik toch nog een keer last heb dan heeft dat altijd te maken met de emotionele belasting van dat moment, stress dus. Handig is dat ik dat nu ook bij mezelf kan herkennen.

Temperatuur meten, mijn tweede natuur
Ter voorkoming van kinderen, die we trouwens inmiddels wel willen, meet ik elke ochtend voor het opstaan mijn temperatuur. Voordat ik ermee begon moest ik wel wennen aan het idee om elke ochtend een thermometer tussen mijn billen te doen. Gelukkig houden dat soort gedachten mij niet langer tegen. Het viel echter reuze mee, eigenlijk is het al heel snel een gewoonte geworden. Met regelmatig het toilet schoonmaken heb ik meer moeite!

Slijm en vruchtbaarheid
Daarnaast noteer ik mijn slijmobservaties van de dag ervoor en geef ik er een vruchtbaarheidsindicatie aan. Zo weet ik van dag tot dag of ik in mijn vruchtbare of onvruchtbare periode zit. Het mooie is dat deze methode ook geschikt is voor mensen met onregelmatige en lange of juist korte cycli, omdat het lichaam de leidraad is en niet de kalender zoals vroeger weleens het geval was. En als we willen vrijen tijdens de vruchtbare periode weten we dat het “risico” hoger is. De optie is dan uitstellen, geen geslachtsgemeenschap hebben of een condoom gebruiken.

Cursus
Om dit te leren heb ik samen met mijn partner en twee andere stellen een cursus gedaan. In ons geval werd de cursus bij ons thuis gegeven wat wel lekker was omdat we dan niet hoefden te reizen. De cursus werd gegeven door een consulente die een speciale training heeft gekregen. Zij past de methode al jaren zelf toe en geeft ook al jaren de cursus. Ze kwam ook heel geroutineerd over en kon alle vragen beantwoorden. Ook na de cursus mogen we altijd contact opnemen als we vragen hebben.

Het lichaam beter begrijpen
Zo zie je dus dat het wel mogelijk is om met een echt natuurlijk methode kinderen te voorkomen. En het mooie is dat als je het omdraait het ook kan helpen om zwanger te worden als je dat wil of als het langer duurt dan gehoopt. Daarnaast ben ik veel meer van mijn lichaam gaan houden en het beter gaan begrijpen. Ik ben nu stukken minder “vies” van mezelf en hoewel een ongewone cyclus me van van streek kan maken, kan ik op zo’n moment ook tegen mezelf zeggen dat het ok is, mijn lichaam weet wat het doet en accepteren werkt het beste, ook zonder het helemaal te begrijpen.

In de lift
Deze methode is voor voor mensen en voor veel professionals als verloskundigen en huisartsen onbekend. Veel mensen denken dat het gaat om de ouderwetse kalender methode die absoluut onbetrouwbaar is omdat deze geen rekening houden met verstoringen. Sinds de cursus bij ons thuis in Alkmaar is gegeven, kunnen we spreken van een “landelijke dekking” van de Sensiplan cursus in Nederland. En gelukkig wordt het steeds bekender!

Investering
Elke dag een pil slikken is voor veel mensen een makkelijkere optie omdat ze voorrang geven aan andere activiteiten. Echter met een investering van €200,- die in sommige gevallen vergoedt wordt door verzekeraars, een vier tot vijf maal een cursusavond (of ochtend of middag) van twee uur per keer, en natuurlijk een aantal nieuwe gewoontes zoals slijm observeren en temperatuur meten, hoef je nooit meer naar de apotheek voor anticonceptie! Geen gedoe meer met vergoedingen voor de pil, geen rennen en paniek als je er (te) laat achter komt dat je door je voorraad heen bent. Geen schrikken als je er achter komt dat je de pil vergeten bent te nemen. Geen bijwerkingen meer en geen extra voorraad als je op vakantie gaat. Geen risico dat je het kwijtraakt of dat de kinderen je pillen willen opeten!

Sensiplan
Wil je meer weten over de cursus en de methode dan staat een heel team van enthousiastelingen voor je klaar. Zij doen dit vrijwillig en staan helemaal achter de methode. Voor meer informatie kijk op de website www.nfp-nederland.nl
Mocht er geen consulent in jouw buurt staan vermeld, stuur ze dan even een e-mail. Er zijn meer mogelijkheden dan je denkt. De consulenten zijn, al verschilt dat per persoon, bereid om flink te reizen.

Geplaatst op Geef een reactie

De wens voor een kindje is al geboren

Nu de “ik ga voor mezelf beginnen” energie een beetje tot rust gekomen is, kom ik toe aan de andere wensen in mijn leven. Want de biologische klok laat al een tijdje horen dat het tijd wordt om een gezinnetje te starten. Dat we dat heel bewust willen aanpakken en dat de periode voor de conceptie al belangrijk is, daarvan zijn we inmiddels doordrongen. Mede door het (in het voorjaar) lezen van het “Familieboek” deel 6 uit de Anastasia serie.

Maar hoe vertalen we dat wat in het boek staat naar de huidige wereld? Waar vind ik de begeleiding tijdens mijn zwangerschap van iemand die hetzelfde voelt rond dit thema? Is het mogelijk op een zeer natuurlijke en liefdevolle manier (zonder pijn!) te bevallen hier in Nederland? Heb ik genoeg vertrouwen in mijzelf dat ik de antwoorden diep in mijn hart zal vinden op het moment dat het nodig is? Kan ik mijn twijfels loslaten, onze wens het universum insturen en vol vertrouwen zwanger raken van een prachtige, liefdevolle ziel die ervoor kiest bij ons geboren te worden?

Omdat ik er niet uitkwam heb ik gisteren een oproep gedaan in de Anastasia groep waar ik lid van ben. En direct kwamen er prachtige reacties die ik gisteravond laat nog heb gelezen en vooral bekeken. Zo was er een prachtige film over natuurlijk bevallen in water. En werd er verteld wat de effecten zijn van de emoties van het kind tijdens en direct na de geboorte en hoe dit kind zijn hele leven die emoties weer zal opzoeken. En de gevolgen van zoveel kinderen die op een verre van prettige manier geboren worden, zoveel moeders die pijn en narigheid ervaren bij de bevalling. Ik weet zeker dat het anders kan en anders bedoelt is.

Laat maar gaan dat voor mezelf beginnen, ik ga een gezin voor mezelf beginnen en daarmee prachtige ervaringen opdoen. Ik heb me al opgegeven als geïnteresseerde voor de consulenten cursus van NFP Nederland omdat ik de natuurlijk omgang rond vruchtbaarheid en de menstruatiecyclus graag doorgeef.

Nu kom ik achter waarom ik me tijdens mijn studie op jonge kinderen gericht heb. Ze zijn nog puur, nog zo vol met liefde. Wellicht dat ik na de prachtige innerlijke reis van de afgelopen jaren weer in het werken met baby’s terecht kom. En dat de wens die ik als kind had om verloskundige te worden toch nog uitkomt. Zij het in een vorm die ik destijds nooit voor mogelijk had gehouden.

Beste lezer, ik zit hier met de tranen in mijn ogen van ontroering. Prachtig hoe zo’n deel van je leven later heel belangrijk blijkt voor datgene wat je hier eigenlijk op aarde kwam doen. Omdat ik ervaren heb, op diverse terreinen, hoe ik het absoluut nooit meer wil, kan ik nu, en ik ben er al mee bezig, creëren wat ik wel wil. En dit is zo’n halleluja moment. Werken met vrouwen die net als ik, hier in de Nederlandse maatschappij, terug willen naar natuurlijk ouderschap. Hoe ver het ook van ons bed lijkt te staan. Conceptie, zwangerschap en geboorte van een nieuw leven zijn de belangrijkste bron van liefde. Want een pasgeborene IS het voorbeeld van onvoorwaardelijke liefde. Met onvoorwaardelijk vertrouwen in mezelf, vertrouwen in mijn geliefde en de toekomstige vader, EN vertrouwen dat alles wat ik nodig heb er op het juiste moment zal zijn, weet ik diep vanbinnen wanneer het juiste moment er is. Amen.

Geplaatst op Geef een reactie

Korte film: “Terug naar de basis”

Gisteren kwam ik een prachtige initiatief tegen dat vastgelegd is op film en mede daardoor bekend werd. Juist omdat  ik weinig inspiratie heb voor de tuin momenteel zijn dit soort films en initiatieven heerlijk om te zien, ze brengen me terug naar waar het eigenlijk om gaat.

Het is een Engelstalige film zonder ondertiteling en tot mijn verbazing kon ik het goed volgen. Dus als je normaliter moeite hebt met Engelstaligen films, geef het een kans, dan krijg je in elk geval de beelden mee.

Lees hier een (Nederlandstalige) introductie en kijk daarna de film of….

Vind jij deze film ook inspirerend? Als ik vergeten ben waarom ik ook alweer een volkstuin genomen heb zal ik deze film nog eens opzoeken…

Geplaatst op 2 Reacties

van strijdbijl naar vredespijp

Als we alle bewijzen eens buiten beschouwing zouden laten, als we eens zelfstandig denken helemaal vanuit onszelf, als we zelfs onze eigen overtuigingen in twijfel durven trekken, als we verleden en toekomst laten voor wat het is, wat blijft het dan nog over?

Als we de ander, de voorwerpen, de gebeurtenissen, de gesprekken en het weer nu eens helemaal accepteren en onze innerlijke strijdbijl inruilen voor de spreekwoordelijke vredespijp, wat gebeurt er dan?

Als we alles, waaronder zelfs de grasveld vernielende mollen en sla vretende slakken zien als onze broeders en zusters, als een deel van onszelf omdat we eigenlijk allemaal ooit uit dezelfde materie ontstaan zijn, wie zijn dan?

Vredige, lieve, fijne mensen of… maakt het ons dan helemaal niets meer uit omdat we dan gewoon.. ZIJN?