Gepost op

Wij rouwen om het verlies van onze kinderen (februari 2013)

Februari 2013 – Lieve mensen,

op de blog http://sanderensanne.wordpress.com/ vertel ik over de vroeggeboorte en het verlies van onze zoon en dochter.

Op deze nieuwe blog hou ik jullie op de hoogte.

Daar vind je ook een correspondentieadres mocht je willen reageren met bijvoorbeeld een kaartje.

Hartelijke groet,

Danielle

Gepost op

De start van 2013: van kledingkast tot neefje

Het kind in mijn buik houdt de gemoederen flink bezig. Op allerlei manieren zijn we bezig met ons aanstaand ouderschap en dat is niet altijd even makkelijk, ook al is ons kind nog zo gewenst.

We krijgen trouwens heel veel fijne reacties op de zwangerschap, heerlijk was het om voor twee-en-een-halve dag weer even tussen andere fans van geweldloos communiceren te zijn tijdens het nvc oud & nieuw feest en ons te verbinden met gelijkgestemden. En de speciale aandacht vanwege de zwangerschap is helemaal top 🙂

Afgelopen week lukte het Remco, die niet zo’n fotograaf is, toch om mij te fotograferen en er nog lol in te hebben ook! Helaas, ik kan ze niet publiceren, het zijn naaktfoto’s 🙂 Verder stuurde we de zus en broers van mijn moeder en mijn nichtjes een paar foto’s met de blijde boodschap, waar ook weer fijne reacties op binnenkomen.

Voordat we naar het oud & nieuw feest gingen hebben we op de valreep een zwangerschaps-spijkerbroek gekocht, wat een opluchting! Eindelijk kan mijn buik weer ademhalen en geen gedoe met elastiekjes of half open broeken meer! We kochten ook een panty (ik merk geen verschil met een gewone panty en helaas, hij is eigenlijk net te kort) en bij de kringloop heb ik twee rokken gekocht. Dan kan ik eens variëren, bijvoorbeeld als mijn spijkerbroek in de was zit. Want ik ben toch echt een broekendraagster wat dat betreft.

Toen we bij de kringloopwinkels shopten voor kleding, liepen we natuurlijk ook even de rest van de winkel door. En… zagen daar een kledingkast die we allebei mooi vinden! De oude kast is na diverse verhuizingen toch iets minder geworden en de lades zijn al diverse malen gerepareerd. Daarnaast behoeft de indeling van de kledingkast wat mij betreft een heroverweging en kan de inhoud ook weleens grondige opschoning krijgen. Want het is toch zonde al die ongebruikte spullen en de ruimte zullen we nodig hebben voor onze kleine.

Inmiddels staat de kast, al koste ons dat dat wel enige moeite, na anderhalf dag frustratie door missende onderdelen en een stroeve samenwerking tussen Remco en mij, zat de kast gisteren “ineens” in mekaar. Bijzonder hoe de energie per dag kan verschillen!

De kast is inmiddels in gebruik genomen en de kleding gesorteerd. Nu rest nog het bereiken van de gemeente voor het ophalen van de oude kastdelen en de overbodige spullen kwijt raken.

Eind van de ochtend werd ik gebeld door mijn jongste broertje die zaterdag al belde dat de baby één dezer dagen zou komen. Zondagavond 6 januari is mijn neefje geboren! Aanstaand weekend reizen we af naar Arnhem om het prille leven met eigen ogen te aanschouwen. En dat terwijl mijn buik behoorlijk ‘blubt’ wat een voorteken van “schoppen” van mijn eigen kleine mensje in wording zou kunnen zijn.

Dat lieve mensen, is nog maar een klein deel van de eerste 7 dagen van dit bijzondere nieuwe jaar: het jaar waarin ik tante en moeder wordt en we een nieuwe tweedehands kledingkast kochten. Wat zal 2013 nog meer gaan brengen?

Gepost op

Positiemode voor lange vrouwen een uitdaging

Als vrouw van 1,85 meter lang heb ik lange benen. Dat is vaak al een uitdaging, vind maar eens een broek die lang genoeg is en vind maar eens betaalbare schoenen in maatje 42,5. Maar al te vaak moet ik voor een passende broek meer dan honderd euro ophoesten en voor schoenen net zo. Misschien is dat wel mede een reden dat kleding kopen voor mij een “moeten” is en absoluut geen hobby zoals dat bij veel vrouwen wel het geval is. Daarbij komt nog eens dat ik ook graag kleding van biologisch katoen draag, dan een passende broek vinden is nog meer een uitdaging. (Toch heb ik die zoektocht er voor over, in verband met de resten gif die nog in regulier katoenen kleding kunnen zitten en in verband met de productiewijze van reguliere katoen die heel veel water vraagt,  door het hoge gebruik van pesticiden met milieuschade en slechte werkomstandigheden voor de fabrieksmedewerkers als gevolg).

Nu gisteren de eerste knoop van mijn 1 van mijn twee favoriete broeken gesprongen is, begint de vraag naar passende kleding toch wel erg dringend te worden. Nu had ik bedacht een oproep te doen om positiekleding die over is of naar de kringloop te gaan. Echter, ik heb nog nooit kleding bij de kringloop gekocht, mede omdat het vertrouwen dat ik daar de juiste maat kan vinden erg laag is. Kun je in een winkel nog een andere maat van hetzelfde kledingstuk passen, bij de kringloop kan het niet. Ook is de maat vaak onduidelijk. Een broek of schoenen kopen bij de kringloopwinkel zie ik daarom eigenlijk niet zitten.

Helaas is ons geld eind van de maand op en het kledingbudget is één van de budgetten die er zeer bekaaid van afkomt. Toch is januari de maand om toe te slaan, immers nu is alles in de uitverkoop. Hoe we het gaan betalen weet ik niet, maar dat we in januari gaan shoppen voor positiemode voor mij is duidelijk, we vinden wel een manier om het te betalen!

Mogelijk worden het trouwens geen broeken maar rokjes, leggings en laarzen. Ik ging namelijk zoeken op “positiemode voor lange vrouwen” en kwam op het forum van Viva terecht. Iemand geeft daar te tip om (kortere) broeken te combineren met laarzen en rokjes, ze kreeg zelf complimenten over haar kleding toen ze hoogzwanger was. Verder hebben ze het onder andere over de webshop Noppies  waar de lange vrouwen op het forum goed geslaagd zijn. Niets bio helaas, wel de leggings en panty’s die ik zo mis in mijn kledingkast en ook de bekende januari uitverkoop. Mogelijk loop ik in het voorjaar dus op lange laarzen, met legging en rokjes. Rokjes moet ik wel bij de kringloopwinkel kunnen vinden, toch?

Als ik dan de juiste positiekleding gevonden heb en ons kind is geboren, gaat deze kleding zorgvuldig opgeborgen in een doos de kelder in. Want de kans dat ons eerste kindje een broertje of zusje krijgt is groot en wat zal het dan lekker zijn als de juiste kleding in de kelder ligt te lonken…!

Heb jij positiekleding voor vrouwen met lange benen in je bezit en wil je ze graag kwijt? Laat het me weten! (Inmiddels niet meer relevant.)

Gepost op

Andere zorgverzekeraar

(Dit bericht gaat over het jaar 2013.)

Het zal 4, wellicht 5 jaar geleden zijn dat we voor de keuze van een andere zorgverzekeraar kwamen te staan. We hebben toen gekozen voor Menzis. Zij hadden toen een actie waarbij je een Wake-Up light zou krijgen als je dat jaar bij hun kwam. Ik dacht dat die lampen al op zouden zijn omdat ik echt op het allerlaatste moment ben overgestapt. Tot mijn verrassing stond er toen een keer een bezorger aan de deur met een pakketje, geheel onverwacht omdat ik er niet op gerekend had. Het bleek de wake-up light en het is nog steeds een wekker die goed bij mij past. Hij gaat namelijk in een half uur van uit naar vol licht en dat vind ik vele malen prettiger dan een wekker die ineens “trrrrrrring” doet en waarmee ik dan de eerste schrik van de dag al binnen heb. Geen goede start voor zo’n gevoelig persoontje als ik.

Nu ik zwanger ben en Remco van zijn vorige verzekeraar een aanbod kreeg en we sowieso naar de vergoedingen wilden kijken, was het vrij snel duidelijk dat onze wensen verandert zijn. Zo vergoedt Menzis veel minder van de alternatieve geneeswijzen dan mijn nieuwe verzekering. Ook de vergoeding van de eigen bijdrage voor kraamzorg wordt bij de nieuwe wel vergoed en bij de oude niet en dat scheelt toch al snel €196,-. Daarbij ga ik wel meer betalen omdat ik een pakket omhoog ben gegaan. Voor 1 jaar, immers volgend jaar zal ik geen kraamzorg meer nodig hebben. Of ik moet heel snel opnieuw zwanger worden hihi. Ooit had ik vrienden, een broer en een zus, die 11 maanden verschilden in leeftijd. Als het aan ons ligt, duurt het iets langer voordat de tweede zich aankondigt…

Remco heeft ook een nieuwe zorgverzekeraar. Zaten we eerst nog samen bij dezelfde en kregen we korting via de FNV, nu is hij bij een andere zorgverzekeraar dan ik namelijk Zilveren Kruis. Dat is wel even spannend, aan de andere kant niets aan de hand. We zullen er wel uitkomen. Nu maar hopen dat Avera Achmea inderdaad de kosten voor een doula deels wil vergoeden. Eigenlijk had ik eerst willen bellen maar door de druk van dat de keuze gemaakt moest worden, ben ik dat eigenlijk vergeten.

We hebben de verzekeringen afgesloten via geld.nl dat scheelde echt meer dan 10 euro, zeker de moeite waard. En aangezien ik geen collectiviteit weet waar ik me zo snel bij aan kan sluiten is deze korting mooi meegenomen.

Wat doe jij met de zorgverzekering komend jaar?

Gepost op

Over het “einde der tijde” op 21 december 2012

Zojuist lees ik een nieuwsbericht over de rampspoed die op 21 december ons zou kunnen overvallen. Dat kinderen angstig zijn, dat er sektes actief zijn, zelf mogelijke zelfmoorden worden genoemd. Ik wil even zeggen dat volgens mij de interpretatie helemaal verkeerd is (had je iets anders verwacht van mij?)

Ik zal het uitleggen. “onze wereld vergaat” die bewering klopt. Maar niet de letterlijk aardbol stort in, onze belevingswereld zal drastisch veranderen. Dat merk ik nu al in mijn eigen leven en ook bij anderen om mij heen. Ontslagen, gezondheidsproblemen erger dan ooit, mensen die hun huis uit moeten, hele landen die failliet zijn of dreigen te gaan.

That’s al folks. Dat is wat er gebeurt. De “economische crisis, de voedselvrisis, de miilieucrisis” het zijn allemaal signalen dat het tijd wordt om het oude los te laten en het nieuwe toe te laten. Maar gewoontedieren als wij mensen nu eenmaal zijn, hebben vele moeite met de grote veranderingen. Durven te veranderen, uitzonderlijke beslissingen nemen, uniek durven zijn, echt je hart volgen (door bijvoorbeeld met Kerst niet naar je familie te gaan waar je helemaal geen zin in hebt, maar iets te gaan doen waar je blij van wordt, dus geen Kerstverplichting maar kiezen voor jezelf) is daarmee de grote uitdaging van deze tijd.

Dat is ook wat er gevraagd wordt op grotere schaal, anders met geld omgaan, geen lening meer met lening dichtstoppen, gevolgen accepteren en de mogelijkheden zien die een verandering met zich mee brengt. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties, beseffen dat alles wat je doet en denkt het universum ingaat en bij je terugkomt. Weer leren wat onvoorwaardelijk liefde is, te beginnen bij onvoorwaardelijk jezelf accepteren en houden van je fijne en minder fijne eigenschappen. Regeringen die het aandurven om geluk hoger te stellen dat inkomen in geld, regeringen die het aandurven iedereen een basisinkomen te geven. Het zijn maar een paar onderwerpen waar bij de laatste verkiezingen nog geen ruimte voor was, blijkbaar was het nog te vroeg.

Dus ben je ontslagen, ben je ziek, moet je je huis uit of is er iets anders wat je leven helemaal op je kop laat staan? Het accepteren van de gebeurtenissen die je overkomen is de helft naar (weer) gelukkig worden met je leven. Laat je niet leven door een ander, sta in je kracht en geef je leven vorm zoals jij zou willen als je alle keuze van de wereld had.

Fijne Kerst!!

Gepost op

Er groeit een nieuw mensje in mijn buik :-)

Het zou de titel van een gedicht kunnen zijn “er groeit een nieuw mensje in mijn buik”. Is het niet wonderbaarlijk dat we allemaal ooit in de buik van onze moeder zijn begonnen met groeien? Nu, na drie maanden, begint het besef van wat er gebeurt in en met mijn lichaam en dat er straks een nieuw mens op aarde komt, steeds meer door te dringen. Zowel bij mij als bij pappa-in-spe.

Inmiddels zijn de veranderingen aan mijn buik zo duidelijk dat ik maar al te vaak de reactie krijg “dat zag ik al” als ik vertel dat ik drie maanden zwanger ben. Mijn buik is nu echt een buikje aan het worden, mijn organen worden omhoog gedrukt en die veroorzaken vooralsnog de grootste “buik” op dit moment. De bobbel van mijn groeiende baarmoeder is nog minder zichtbaar. Volgens de beschrijvingen zou ik die nu kunnen gaan voelen, nou, ik voelde al een kleine bobbel weken geleden hoor.

Mijn bloeddruk is erg laag en gelukkig is dat geen probleem, de verloskundige is er zelfs blij mee. Want door mijn rustig stromende bloed kan het kind heerlijk alle voedingsstoffen in zich opnemen. Nu ben ik dus flink zout aan het eten bij elke maaltijd. Iets wat massaal “afgeleerd” wordt omdat de meeste mensen eerder een te hoge dan een te lage bloeddruk hebben of aanleg ervoor. Het zout heeft twee goede effecten: ik ben minder duizelig wat wel zo prettig is en ik heb meer dorst. Dat is ook goed want ik heb moeite met voldoende water drinken. Zo zie je maar, heerlijk hoe de natuur -mijn lichaam- dat allemaal vanzelf regelt!

Verder heb ik weinig klachten op wat verstopping en lichte vermoeidheid na. Zwangerschapsmisselijkheid is mij onbekend en daar ben ik zeer dankbaar voor!

 

Bronnen: Linker plaatje boven van http://www.forumvoorzwangerevrouwen.nl/14-weken-zwanger

Rechter plaatje: http://www.corelbay.com/3maanden.htm

Deze zwangerschap had op diverse fronten een bijzonder einde. Zowel verbazend als verdrietig, ik schrijf erover op een aparte blog.

Gepost op

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!

Gepost op

Uit je comfort zone stappen om met geld te leren omgaan

Geld. De meeste mensen raken gespannen als ik over geld begin. Ze zeggen van alles om mijn ideeën maar niet te horen en doen het af met allerlei smoezen. Wie mij al een tijdje volgt heeft al eerder gelezen dat ik met geld bezig ben. Zo schreef ik over vrienden worden met geld, over een boek over geld waar ik helaas niet ver in gekomen ben, ik schreef over onze uitgaven en ons spaargeld. Want ik kan wel zeggen dat “geld niet gelukkig maakt” en het laatste wat ik wil is dat mijn leven, op een vervelende manier, beheerst wordt door geld.

Maar we leven in Nederland en daar is geld aan de orde van de dag. Tenzij je die uitzondering bent die het al gelukt is om helemaal zonder geld te leven, je gelukkig bent met een zeer zuinige leefstijl of je een erfenis hebt gehad waardoor goed “in je slappe was zit”, als dat allemaal niet op je van toepassing is dan verlang je misschien wel stiekem, net als ik, naar het zorgeloos, zonder angst en met blijdschap, kunnen omgaan met geld. Tenzij jij een ijzeren discipline hebt in geld sparen en je genoegen neemt met de snelheid waarin je spaargeld groeit, tja dan vind je wat ik schrijf misschien niet zo interessant. Wat ook zou kunnen is dat je niet over geld wil praten omdat je geluk belangrijker vind. Ik vind geluk ook belangrijk en ik merk dat mijn angsten en zorgen rondom geld dat geluk in de weg staan. Zo kom ik er steeds weer op uit dat ik nu eens echt GOED en zorgeloos met geld wil leren omgaan.

In het boek van Robert Kiyosaki wordt verteld over twee mindsets, die van de rijke vader en die van de arme vader. Door het lezen van dit boek ben ik er nog meer van overtuigd geraakt dat ik op een andere manier mijn geld wil verdienen. (En zie mijn droom tot zelfstandig ondernemer uitkomen!) Ik ben trouwens niet van plan mijn hele verdere leven keihard te zwoegen, ik wil geld voor mij laten werken en tegelijkertijd mijn groene leefstijl blijven uitdragen. Mogelijk dat de uiteindelijk wens om zelfvoorzienend te leven ooit uit komt en dat ik dan geen cent meer nodig heb, tot die tijd wil ik graag mijn wensen vervullen en daar is, hoe je het ook went of keert, geld voor nodig.

Laatst schreef ik al dat ik de activiteiten van Nisandeh Neta volg. Daarnaast volg ik ook, -lees even door de “wij maken jou rijk taal” heen- een rijker leven. Zij kennen namelijk het spel, het Casflow Spel uit het boek van Robert Kiyosaki, van haver tot gort. En zij organiseren dat door het land heen. De dichtstbijzijnde locatie is Utrecht en dat is wel meer dan een uur treinen hiervandaan. Dus… Danielle haalt weer eens iets naar Alkmaar hoor! Achter de schermen ben ik met Tony van het Rijker Leven Topteam in overleg om hier een Cashflow Experience te verzorgen. Het is een geldspel. Hoe het precies gaat kan ik je pas uitleggen als ik het gespeeld heb. Maar je gaat er zeker heel veel leren over geld en hoe je daarmee om kan gaan. Want dat is wat er in het boek “rijke pa, arme pa” wordt gezegd, dat veel mensen geen of een verkeerde opvoeding in geld hebben gekregen, en dat als je omgeving “arm” is of altijd zeikt over geld je dat waarschijnlijk zelf ook doet. Waar je mee omgaat wordt je mee besmet. Dus ik wil graag eens omgaan met mensen die snel en makkelijk hun centen laten groeien. Veel sneller dan die paar procent rente van de bank.

Dat er soms mensen in je directe omgeving zijn die er meer voor open staan dan je misschien dacht, blijkt maar weer toen ik er laatst met een familielid over sprak dat er zowaar positief op inging. En hij suggereerde iets, namelijk dat het kopen van een caravan en die verhuren, dat geld op kan leveren. Dat vastgoed kopen in de zin van een woning voor ons onhaalbaar is, zo realistisch ben ik wel. Maar dat een caravan met een gedeelde investering van 1000 of 2000 euro mogelijk is en binnen 1 á 2 jaar al winst oplevert, zo ver was ik nog niet.

Kortom, het onderwerp geld zal hier vaker voorbij gaan komen. Ze zeggen weleens dat alle taboes doorbroken zijn. Als met geld omgaan geen taboe meer is, dan is het voor vele mensen wel iets waar ze een vaste gewoonte in ontwikkelt hebben en waar ook nog best wel wat angst achter schuilgaat. Met als resultaat dat ze ongelukkig zijn met hun leven en hun salaris. Wie bereid is uit zijn of haar comfortzone te stappen en  op een speelse wijze kennis te maken met een andere manier van omgaan met geld, heeft hier een kans. Ik vind het spannend want het zijn echte lui uit een heel andere wereld dan de mijne maar ik ga deze uitdaging aan! Ik ga uit mijn eigen comfortzone stappen en dat spel spelen. En organiseren. Wordt vervolgd!

Gepost op

De volgende stap

Zojuist heb ik de laatste blog geschreven op mijn oude wordpress blog die ik sinds 17 februari 2010 heb. Ik heb er in totaal 140 blogs geschreven en nog 17 teksten in concept. Op dit moment is de blog in totaal 18.803 keer bekeken sinds de start in februari 2010. In de allereerste blog beschrijf ik hoe ik op de naam “Danielle Duurzaam” kwam. Had ik toen al door dat dit een geniale naam was die ooit mijn bedrijfsnaam zou worden?

Hoe dan ook, met het afsluiten van die blog is de overgang naar deze site weer een stapje verder.

Mocht je nu denken, “wat schijf je toch weinig de laatste tijd”, dat klopt. Er is veel gebeurt de afgelopen maand en ik ben bezig alles op een rijtje te zetten. Zowel het opstarten van een eigen bedrijf als de wens om kinderen te krijgen zijn twee grote gebeurtenissen die hun aandacht vragen, zeker als zij zich tegelijkertijd aandienen!

Dat wat ik nog niet geschreven heb, zal ik trouwens zeker weten een keer wel opschrijven. Waarschijnlijk niet als blog, ik heb namelijk ook al heel lang de wens een boek te schrijven. Daar is het nu nog te vroeg voor, ik ben nu het verhaal wat ik straks ga schrijven nog aan het leven. Alles wat je nu mist, lees je dus over een paar jaar in mijn boek 🙂