Geplaatst op Geef een reactie

Spelletje voor slakkenliefhebbers

Ik kwam een grappig spelletje tegen waarbij je Bob de slak helpt een nieuw huis te vinden. Deze slak wordt gerespecteerd, dat is weer eens wat anders dan al die tuinders die zich rot-ergeren en vaak slakken doden. Vind het een grappig spelletje waar je best wel even bij mag nadenken.

http://www.spel.nl/game/bob-de-slak.html

Als je er niet uitkomt, klik dan door naar http://www.spel.nl/Bob_de_slak_Walkthrough.html waar je de oplossingen ziet.

Na 20 levels heeft Bob een nieuw huis gevonden.

Veel plezier!

Geplaatst op 1 Reactie

Lente!

Lente! Of zal ik zeggen: “zomer”! Want over precies een maand, op 21 juni, is het alweer de langste dag van het jaar en midzomer. Voor sommigen dan. In elk geval is het eerste zoemende beest dat een uitweg zoekt, binnen. Dus als ik komende week klaar ben met de volgende portie kaarsen dan ga ik citronella kaarsen maken. In een handig reisblikje.

Ben erg benieuwd hoe dat gaat helpen tegen muggen. Ben dit jaar al een keer geprikt dus ik ben zelf een goede test. Er zijn trouwens mensen die zeggen dat muggen je altijd prikken op een energetisch punt, zoals bij de acupunctuur. Dus ze prikken niet zomaar en het doet werkelijk iets. Iets goeds dus naast dat zeer vervelende gejeuk!

Het zoemende beestje heeft via de ramen die ik wijd open heb gezet zijn uitweg gevonden. Geniet van het mooie weer!

Geplaatst op 1 Reactie

Eindelijk genieten van de tuin

De afgelopen maanden heb ik weinig geschreven over de tuin. Ik had er gewoon geen zin in, voelde grote tegenzin om naar de tuin te gaan en had er weinig plezier aan. Als het al lukte om te gaan. Intussen werd de tuin groener en groener. Hoewel ik fan ben van alles wat spontaan op komt, komt er ook bij mij een punt dat het teveel is. Naast dat ik dus nauwelijks meer op de tuin kwam en er erg tegenop zag om te gaan, liggen ook de open dagen op 2 en 3 juni in het verschiet. Gelukkig kwam er een oplossing.

Een vriendin hielp me door over de tuin te praten en er samen rond te lopen. Onderhoud is niet echt mijn ding, ik zit eerder in de “fase” van observeren. Gewoon kijken wat er gebeurd met dit kleine stukje natuur is wat ik het liefste doe. Verder voelde ik me vaak niet lekker op de tuin of werd ik tijden het werken verdrietig. De meeste tuinen zijn voornamelijk zwart omdat onkruid structureel weggehaald wordt, botweg alles wat spontaan opkomt weghalen is echter niets voor mij. Mede omdat ik het me niet lekker voelen en het verdriet vaak opkomt als ik met onkruid wieden bezig ben.

Naast het dilemma van de tuin speelden er nog andere onderwerpen en ik ervoer nauwelijks meer plezier in het leven. Tijd om hulp in te roepen. Dus belde ik een leuke jonge vrouw die vooral met dieren communiceert en direct bij mij verdriet voelde. Een paar dagen later kreeg ik een uitgebreide mail. Wat betreft de tuin schreef ze precies wat er die dagen bij mij duidelijk werd: de tuin is te groot voor mij alleen.

Ze schreef dat ze voelde dat de helft van de tuin voor mij de juiste maat zou zijn. Remco en ik bespraken hoe het verder moest gaan. Hoewel ik eerst door een “rollercoaster” van emoties ging, het voelde alsof ik faalde omdat ik de tuin niet aankon, kwam daarna de rust. Van verschillende kanten was de boodschap duidelijk: laat de helft van je tuin gaan.

Zodra ik begon met serieus te overwegen om het stukje tuin wat ik in 2011 erbij genomen had (rechterdeel, bloemen-fruittuin) te laten gaan, kwam de zin om de groentetuin aan te pakken onmiddellijk terug. Ik ben halverwege deze maand al meer uren op de tuin geweest dan de hele vorige maand bij elkaar! En net als het met de kaarsen stroomt, lijkt de blokkade voor de tuin nu opgeheven en is er weer iets in beweging gekomen. Prachtige beeldspraak, vind je niet?

Nu zijn er nog twee volle weken om de groentetuin zoveel mogelijk op te knappen, bij te werken en lekker veel te zaaien, opdat ik in het eerste weekend van juni met trots mijn groentetuin kan presenteren!

Inmiddels heb ik iemand gevonden die mij wil helpen mijn tuin weer op orde te krijgen. Sinds de beslissing gevallen is, heb ik inspiratie om aan de gang te gaan en is het veel makkelijker kiezen. De focus ligt op een kleiner deel en dat maakt het blijkbaar makkelijk kiezen en overzichtelijker. Nu nog een leuke opvolger vinden voor de bloemen-fruittuin, bij voorkeur iemand die mijn liefde voor onkruid en intuïtieve aanpak kan waarderen..

Geplaatst op Geef een reactie

Ei in een nest van gras

Begin april was ik bezig met het losmaken van de grond in de “bloemencirkel”. Met enige twijfel, deze cirkel heb ik namelijk ingewijd vorig jaar en eigenlijk laat ik haar zoveel mogelijk haar eigen gang gaan. Terwijl ik daarover in gedachte was stootte met mijn cultivator ergens tegen aan. Het bleek een wit ei te zijn, ongeveer zo groot als een kippenei. Toch zag het er anders uit dan een kippenei. Het lag in een paar pollen gras waar je met enige fantasie een nest in zou kunnen zien.

Natuurlijk ben ik direct gaan kijken en zag ik dat het ei kapot was. Dat zou kunnen komen omdat ik ertegenaan stootte, de twijfel die ik voelde was absoluut op haar plek. Het zou ook kunnen dat het ei al kapot was en daarom verlaten. Wat me opviel was dat het ei en het gras eromheen warm aanvoelden. Dieren hebben goed contact met hun instinct en weten precies wat een goede plek is om een ei te leggen. Een warm plekje in het gras in dit geval.

Een paar dagen later sprak ik een buurvrouw die wist te vertellen dat het om een eendenei ging. Ik voel me zeer vereerd dat een eendenvrouw mijn bloemencirkel heeft uitgekozen haar ei te leggen. Al is de inhoud van het ei inmiddels door een dier opgegeten en zal er dus geen eendenkuiken op mijn tuin geboren worden, toch vind ik het fijn als dieren zich zo thuis voelen op mijn tuin. Het is voor mij één van de grootste complimenten die ik krijgen kan. En ik beloof dat ik van de bloemencirkel afblijf en als ik weer twijfel zal ik sneller luisteren!

Geplaatst op Geef een reactie

Biologische eieren met Pasen een must

Hier een pleidooi om alsjeblieft met Pasen biologische eieren te kopen. Je gaat echt niet dood van de extra kosten hoor! Je kunt er zelfs een heel fijn gevoel aan over houden… dat je iets goeds doet voor de wereld!

Biologische eieren herken je zo:

Biologische fairtrade chocolade herken je zo:

  • verpakking bevat eko-logo en/of het groene blaadje
  • verpakking bevat Max Havelaar keurmerk

Ei-vrij Pasen vieren kan natuurlijk ook, origineel, gezond en diervriendelijk!

Koop ook biologische chocolade-eieren, beter voor onszelf en voor de boeren die de cacao produceren. Als er ook nog een Max Havelaar keurmerk op zit is dat helemaal top. Hebben die boeren ook nog een beetje geld voor hun eieren, ik bedoel cacao, gehad.

Er zijn ook UTZ gecertificeerde producten te koop. Persoonlijk vind ik Max Havelaar het sterkste keurmerk en de eisen zijn hoger ook. Kijk eens wat minder naar de kosten en wat meer naar de meerwaarde achter een product. Want kiloknallers (heel goedkoop vlees) kosten in de winkel misschien heel weinig maar als je de gevolgen voor milieu en dieren naar euro’s zou omrekenen weet ik zeker dat dit vlees ineens heel veel geld kost. Kosten die de maatschappij op een andere manier moet opbrengen.

Dus ga nu alvast naar de winkel, biologische eieren willen namelijk ook weleens uitverkocht zijn. Echt waar? Ja, de schappen zijn echt weleens leeg en dan moeten we dus naar een andere winkel gaan of gaan vragen wanneer de volgende levering is. Wees er dus op tijd bij!

Is het onduidelijk of het ei in je handen biologisch is, kijk dan naar de code die op het ei staat. Het begint met 0, 1 of 2. 0 is biologisch, de rest niet. Mogelijk staat er een keurmerk van de dierenbescherming op de verpakking. Drie sterren is biologisch, de rest niet. En er staat een zwart-wit eko-logo op en/of een groen blaadje met sterretjes op. Zo niet, dan is het niet bio. Soms is het leven allemaal heel simpel. Geniet ervan. En eet smakelijk!

Geplaatst op Geef een reactie

Korte film: “Terug naar de basis”

Gisteren kwam ik een prachtige initiatief tegen dat vastgelegd is op film en mede daardoor bekend werd. Juist omdat  ik weinig inspiratie heb voor de tuin momenteel zijn dit soort films en initiatieven heerlijk om te zien, ze brengen me terug naar waar het eigenlijk om gaat.

Het is een Engelstalige film zonder ondertiteling en tot mijn verbazing kon ik het goed volgen. Dus als je normaliter moeite hebt met Engelstaligen films, geef het een kans, dan krijg je in elk geval de beelden mee.

Lees hier een (Nederlandstalige) introductie en kijk daarna de film of….

Vind jij deze film ook inspirerend? Als ik vergeten ben waarom ik ook alweer een volkstuin genomen heb zal ik deze film nog eens opzoeken…

Geplaatst op Geef een reactie

DE slakkencolumn van DanielleDuurzaam

Daar is ie eindelijk: de Smultuin column van september
en DE slakkencolumn voor wie verder durft te gaan!

Na een serie van drie waarin we de sporen van mollen en muizen in mijn tuin volgden, dacht ik dat het tijd werd voor een nieuw onderwerp. Maar nee, er zijn nog een aantal andere dieren die bij veel tuinders ergernis, onzekerheid en frustratie oproepen. Het is dus wel op z’n plek om ook een andere manier van omgaan met deze dieren een onder de loep te nemen.

Om deze dieren te zien heb je trouwens geen loep nodig, ze zijn groot genoeg ondanks dat ze wel in de categorie “kleine dieren” vallen. Ik heb het over wormen en slakken. Elke keer als ik een slak zie in mijn tuin, meestal zo’n grote, bruine naaktslak maar ook kleine, lichter gekleurde slakjes en een enkele keer een huisjesslak, maakt mijn hart een sprongetje van blijdschap. Ik geef ze altijd voorrang in die zin dat ik om de slakken heenloop .(Waardoor ik soms een hele omweg maak of steeds op dezelfde plek een grote stap neem.)

Als ik in de grond aan het werk ben, wat ik zo min mogelijk doe zeker als de wormen in de bovenste laag zitten, is tijdens mijn werkzaamheden voorkomen dat ik wormen doorsnij. Want vorig jaar op de tuincursus leerde ik dat als je wormen doorsnijd ze meestal gewoon doodgaan, de kans dat je op precies die ene plek ze door midden hakt waardoor de twee delen in leven blijven is namelijk klein. Dat doorgehakte wormen het overleven is dus een fabeltje!

Waarom zijn die wormen zo belangrijk dan? Nou naast dat het een prachtig wezen is, een schepsel van de natuur, is het namelijk ook een heel belangrijk dier omdat het helpt lucht in de aarde te brengen. Ze zorgen ook voor meer aarde, ze eten namelijk van alles en poepen aarde uit! Naast dat ze dus helpen met spitten, wat we dus kunnen nalaten (!) zorgen ze ook dat de aarde die verdwijnt (onder onze werkschoenen, aan onze handen) weer aangevuld wordt. Je snapt dat zulke prachtige wormenpoep meer evenwicht aan bacteriën, voedingsstoffen en al wat meer bevat dan de beste (namaak) aarde die er in de winkel te koop is!

Waren er in het voorjaar veel minder wormen en waren ze ook veel kleiner en dunner, nu we het oogstseizoen begonnen zijn en de zonnekracht alweer afneemt, zie ik de meest prachtige, lange, dikke en in verschillende kleuren getinte wormen over de grond gaan! Dus ben je dicht bij de grond aan het werk met één hand op de aarde om jezelf te steunen en voel je ineens iets kouds over je hand glijden, dan is het een slang worm! En ik dacht nog wel dat ie mij zou vermijden, maar nee, ik ben op dezelfde manier “geschapen” als dit prachtige schepsel dat geen onderscheidt maakt en niemand omzeild, hij accepteert alles en iedereen onvoorwaardelijk!

“Over onvoorwaardelijke acceptatie gesproken, leef je eens in, in het leven van een slak. Je bent op zoek naar iets lekkers en sappigs, je hebt geen ogen maar je intuïtie en je voelsprieten leiden je de goede kant op. Je komt een heerlijke krop sla tegen en als je daar een paar hapjes van genomen hebt, glij je door en kom je over donkere, zwarte aarde zo bij de volgende sla krop.  Verderop staan ook nog lekkere planten waar je van eet. Dan wordt je ineens opgetild en zonder pardon verderop aan de kant van sloot gegooid.”

Bij ons volkstuinencomplex wemelt het, net als in mijn eigen tuin, van de bruine naaktslakken. En iedereen maar klagen dat ze de sla opeten. Wat dan nog? Sla kun je ook in de winkel kopen dus dood zul je er niet van gaan, en je kunt ook wat anders eten. Of misschien is het omdat we de tuin als ons bezit zien er iedereen, dus ook de dieren, ervan af dient te blijven? Waarom zijn we zo bang voor een paar slakken?

“Stel je eens voor dat je een liefhebbend wezen bent dat alleen maar liefde kent en helemaal op de intuïtie leeft. Je bent altijd en overal welkom en als je klaar bent ben je klaar en ga je verder, er is geen reden om te blijven. Dan kom je op een plek waar je voelt dat je niet welkom bent, je voelt een negatieve energie. Je wilt deze energie neutraliseren en dus ga je aan de slag door je ding te doen. Je soortgenoten komen je helpen en jullie gaan pas weg als het eten op is of de energie weer goed. “

Dit is zomaar iets wat ik mij voorstel, bij mij hebben de slakken ook gegeten van mijn drie slow-grow kroppen en ze hebben de jonge plantjes die ik nooit uitgezet heb opgegeten. Gelijk hebben ze, had ik ze maar moeten uitzetten! Verder heb ik geen idee van wat ze eten, er staat zoveel in mijn tuin, het meeste zou je onkruid kunnen noemen, dat ik het prima vinden als ze ervan eten en ik er meestal niets van merk. Of er juist blij mee ben als ze de hopen onkruid meehelpen omzetten in mooie, verse, rulle aarde. Dus even praktisch bekeken, heb je een tuin met alleen groente waar de slakken geen keuze hebben anders dan jou groente te eten of zijn er genoeg andere slak-vriendelijke plekken waar ze naar hartenlust kunnen peuzelen? En is jou tuin toegankelijk voor de natuurlijke vijanden van de slakken? En ga voor jezelf eens na en wees eens heel eerlijk: wat doet het met je als die slakken jou groente opeten? Daar zitten blijkbaar emoties bij jou om mee aan de slag te gaan. Want Guurtje Kieft noemt tuinieren niet voor niets een “tuinontwikkelingsweg”. De tuin is de spiegel van jouw innerlijk! Daar een andere keer meer over, genoeg stof om over na te denken. Men zegt weleens dat hoe meer “haat” je de wereld in stuurt, hoe meer last je krijgt van datgene waar je een hekel aan hebt. Dus accepteer je slakken!!

Dan wilde ik nog even vertellen over wat ik laatst te horen kreeg toen ik rond 10 uur naar ons volkstuinencomplex fietste. Dat de paarden die daar de weiden en grasstroken begrazen waren uitgebroken! Iemand had de stroom van het hek eraf gehaald en dus waren ze ’s nachts op onderzoek gegaan. In het weiland grenzend aan mijn tuin staat een merrie en de sporen liepen dan ook daar in de buurt. Helaas, de paarden hadden mijn tuin overgeslagen, ze hadden best even dat wel heel erg lang wordende gras mogen begrazen! Andere buren hadden ook sporen, toch heb ik daarna weinig negatiefs erover gehoord. Bijzonder was het wel om naast slakken, wormen, mollen en muizen sporen van paarden te vinden op de paden en tuinen!

Geplaatst op Geef een reactie

Met de mobiel in de hand – gedicht

Een man met hond loopt z’n vaste route
met zijn mobiel in de hand

Een vrouw wandelt haar hondje achterna
met haar mobiel aan haar oor

Een jongeman met z’n haren in een kuif fietst over de stoep
druk typend op mijn mobiel

Drie jongeren rijden de hele straat in beslag nemend en luid roepend en lachend
er klinkt muziek afgespeeld door een mobiele telefoon

Een moeder wandelt met in de ene hand een kinderwagen met baby
haar andere hand aan haar oor, haar mond staat nauwlijks stil

Waar zijn deze mensen toch naar op zoek
dat ze op elke straat en elke hoek
contact zoeken met een ander
via een toestel
terwijl er zoveel mensen gaan over de straat

een roep om aandacht
een verlangen naar verbinding
altijd maar bezig met verleden
altijd maar bezig met de toekomst
half aanwezig
maar half geconcentreerd

ze missen
dat wat er nu is
de frisse buitenlucht
een hond en een baby
verkeer en vogels

Wat is er toch aan de hand
vraag ik mij af
als ik deze mensen zie gaan

In juni heb ik het abonnement van mijn mobiele telefoon opgezegd en sinds dien bel ik alleen nog met de vaste lijn. Er is een heerlijke rust weergekeerd in mijn leven.

Geplaatst op Geef een reactie

Ontkenningen gebruiken is niet goed

Inderdaad, dat is een ontkenning! Geslaagd 🙂 en ook als je het nog niet ontdekt had, lees even verder. Want dieren  en het universum (God, Natuur, Engelen, het Onzichtbare,…) kent geen ontkenningen. Alle keren dat we dus het woordje “niet” gebruiken, hebben dus weinig zin! Sterker nog, vaak als we “niet” gebruiken dan bedoelen we dus het tegenovergestelde van wat we zeggen. Voorbeeld: “Ik wil niet ziek worden” waarbij we bedoelen “ik wil gezond blijven / worden”. Als je dat zegt of denk als “ik wil niet ziek worden” en je stuurt dat het universum in, wat denk je dat deze dan als boodschap binnen krijgt? Precies! “Ik wil ziek worden”. Nou, dat regelen we voor je!

Let eens op jezelf en anderen maar ook in de media hoe vaak er en in welke vorm er ontkenningen gebruikt worden. Hou het speels, beoordelingen zijn hier niets op zijn plaats, eh, ik bedoel, oordelen vellen zijn onnodig. Wees lief, maak er een spelletje van door steeds voor jezelf de betreffende zin om te draaien. Zo oefen je jezelf in het anders verwoorden van wat je zegt. Als je verder wilt gaan, voel dan eens het verschil tussen het hardop zeggen van een zin met ontkenning en dezelfde zin op de manier dat je het bedoelt.

Ontkennigen? Opgestaan plaatsvergaan, die wollen deken is voor mij!

Dieren zijn een goed voorbeeld van wezens waarbij ontkenningen hun doel missen: “nee, niet trekken, wil je niet voor me voeten lopen, ik heb nu geen tijd voor je, daar mag je niet plassen” en wellicht dat het bij kinderen ook zo werkt. Probeer het maar eens uit!

Prachtig hè, hoe bewustwording zo voor het oprapen ligt. Zeker als je van taal houdt is dit een leuke manier, zei de vrouw geboren uit twee ouders die beide een taalknobbel hebben 🙂

Onyx (2004-20010) heeft geen besef van ontkenningen
Onyx (2004-20010) heeft geen besef van ontkenningen

Veel plezier ermee en als je je geroepen voelt, laat dan eens weten welke ontkenningen je tegenkwam, reageer op dit artikel. Bijvoorbeeld een nieuwsartikel of een websitetekst of een Twitterregel, vermeld even de bron erbij. Ben benieuwd wat voor ontkenningen er allemaal te vinden zijn!