Gepost op

Gedicht: in een poging de wereld te redden

Afgelopen jaren heb ik gedaan waarvan ik dacht dat het goed was voor de wereld: duurzaam leven. Wat ik echter lange tijd niet door had, is wat het voor MIJN leven betekende. Beperkingen, frustraties, te weinig geld. gewetenswroeging, uren spenderen aan een zoeken naar een duurzaam alternatief en dan niets vinden… gemak, plezier en ontspanning waren ver te zoeken.
 
De laatste maanden is daar een omslag ingekomen en stukje bij beetje ga ik jullie deelgenoot maken van mijn nieuwe leefstijl waarbij plezier en gemak voorop staan. En hoe ik ook zonder biologische voeding en korter douchen een bijdrage ben voor de aarde. Met als bonus een beter humeur en een blijer lichaam!.
Hierbij het gedicht wat ik schreef waarin ik vertel hoe ik duurzaam leven de afgelopen 20 jaar beleefd heb.
 
IN EEN POGING DE WERELD TE REDDEN (deel 1)
 
Als tiener geraakt
Door goed en kwaad
Sloot ik buiten Wat “verkeerd” was
 
In een poging dieren te redden
Van een ellendig leven en een nare dood
Stopte ik met ze te eten
 
In een poging de ozonlaag te herstellen
Deed ik alles op de fiets
Met frustraties en door weer en wind
 
In een poging minder fossiele brandstoffen te gebruiken
Zette ik mijn kachel op 18 graden
En zat ik te bibberen van de kou
 
In een poging de vervuiling te beperken
Liet ik mijn rijbewijs gaan
Waardoor ik mijn eigen vrijheid beperkte
 
In een poging mijn lichaam gezonder te krijgen
Liet ik “foute voedingsmiddelen” staan
Met veel gedoe en het sloeg niet aan
 
In een poging de aarde gezonder te maken
Stopte ik elke cent in biologische voeding
Waardoor ik de leuke dingen moest laten gaan
 
VERLOST (deel 2)
 
Verlost van verplicht kort douchen
Geef ik de sensatie die mijn lichaam vraagt
 
Verlost van biologisch eten
Klop ik bij elke supermarkt aan
 
Verlost van het bezwaar van vervuilende auto’s
Heb ik nu de vrijheid in mijn zak!
 
Verlost van hoe het hoort
Laat ik zonnepanelen en smoothies staan!
 
Verlost van beperkingen
Trek ik genietend mijn nieuwe (niet-verantwoorde) kleding aan!
 
 
Veronica Danielle Klinkenberg
5 juli 2017
Gepost op

Vijf jaar Danielle Duurzaam: een terugblik

Na vijf jaar ondernemen is het tijd om de balans op te maken: hoe gaan de zaken?

Wat Danielle Duurzaam mij heeft gegeven

Ervaring. Ik heb echt veel ervaring opgedaan in van alles. Doelen stellen. Organiseren. Klantenservice. Verkopen. Promoten. En ja, de administratie doen. Alle facetten van ondernemen zijn langsgekomen. En daarbij liep ik tegen mezelf aan. Zonder rijbewijs naar een markt gaan betekent de bakfiets pakken of een auto met chauffeur regelen, mede daarom ben ik rijlessen gaan nemen en ga ik op 1 juni 2017 afrijden!
Knopen doorhakken, keuzes maken. Plannen, doorzetten. Ontspanning en inspanning afwisselen. Ik ging op zoek naar ondersteuning. Ik las boeken, heb heel wat uurtjes zitten googlen en diverse coaches gehad. Het resultaat: ik ben vrolijker, makkelijker en sta anders in het leven.

Plezier

Er missen echter nog twee essentiële dingen binnen mijn bedrijf: plezier én winst draaien! Eind 2016 was niet meer gemotiveerd, mijn enthousiasme was weg en de klandizie en verkoop liepen voor het tweede jaar terug. Dus ik ben op onderzoek uitgegaan. Heb ik wel alle ideeën volledig uitgevoerd om van Danielle Duurzaam een succesvol, winstgevend bedrijf te maken? Nee, en daarom heb ik alles op papier gezet en ga ik mijn ideeën de komende weken uitwerken en realiseren. Daar hoort ook de uitbreiding van het assortiment bij. Uiteraard zijn jouw suggesties ook van harte welkom!

Nieuwe fase

Ik heb de energie, de materialen en producten, een uitgebreid netwerk en de webshop. Het voorjaar is bij uitstek de tijd om mijn ideeën uit te broeden  en met plezier mijn bedrijf verder uit te breiden. Over plezier gesproken, je kunt me altijd bellen of mailen voor een workshop op maat, bijvoorbeeld een (kinder-)verjaardagsfeestje, vrijgezellenmiddag, ouderenactiviteit, bedrijfsuitje of themaworkshop.

Tot snel!

Gepost op

Nu ook Bars behandelingen bij Danielle Duurzaam (januari 2015)

Danielle Duurzaam gaat iets nieuws aanbieden: Bars! Bars zijn energiebanen op je hoofd met de elektrische lading van al je gedachten, ideeën, gevoelens en emoties. Door deze punten zachtjes aan te raken gaat de energie weer stromen en kunnen blokkades verdwijnen. Met als gevolg dat je hoofd rustiger is en je andere keuzes gaat maken, met minder oude ballast die je beïnvloed of blokkeert. Het is een lichaamsproces, je kunt dus lekker ontspannen als je bij mij op de massagetafel ligt.

Danielle Klinkenberg met Bars certificaat
Op 2 november 2014 behaalde ik mijn Bars certificaat, naast mij facilitator Ivana Faber.

Mijn hoofd voelt rustiger na een Bars behandeling, de energie in mijn lijf stroomt weer en als het me teveel was en ik me daardoor zorgen maakte of druk om iets kleins, dan is dat na een Bars weg. Dan kan ik weer veel meer ontspannen door het leven gaan. Daardoor maak ik andere keuzes en daar wordt mijn leven steeds leuker van. Daarom bied ik nu via Danielle Duurzaam ook Bars behandelingen aan, want ik wens jou ook meer ontspanning en een helder hoofd toe! Wat kan Bars voor jou gaan betekenen?

Met het aanbieden van Bars is de eerste dienst een feit en een wens die uitkomt. Na drie jaar mij volledig gericht te hebben op het maken en verkopen van sojakaarsen en zijdelings ook de verkoopt van wasmagneten, kan ik dan eindelijk ook een prachtige dienst aanbieden! Uiteraard blijf ik gewoon sojakaarsen en wasmagneten aanbieden. Wat voor meer moois kan ik aanbieden en wat voor prachtige dingen gaan er gebeuren door het aanbieden van Bars?

Voor prijzen, het maken van een afspraak en meer informatie, bekijk de BARS pagina!

Gepost op

Openhartigheid

Vanmiddag zat er een hele lieve brief van mijn nichtje bij de post. Als reactie op de geboorte-rouwkaart die we 4 seizoenen na de geboorte en het afscheid van onze kinderen eindelijk aan de familie verstuurd hebben.
In de brief schrijft ze onder andere over mijn openhartigheid op de blog over onze kinderen. De waardering voor mijn openhartigheid is iets wat ik vaker hoor. Dat mensen mijn openheid waarderen en soms ook dat ze het knap vinden.

Nou, ik zou niet kunnen leven met dat allemaal in me. Ik kan niet leven met geheimen, onderdrukte gevoelens en angst dat wat ik zeg veroordeelt gaat worden. Want dat is volgens mij waarom mensen zich aanpassen of zich inhouden, omdat ze bang zijn voor het oordeel van de ander. Hoewel dat eigenlijk maar een wilde gok van mij is. Me gekwetst voelen door een ander z’n opmerking of geraakt zijn, die gevoelens ken ik allemaal. Universeel zijn ze, wie kent ze niet?

Me inhouden omdat ik me wil schikken naar de ander, omdat ik bang ben dat de ander het niks vind wat ik zeg of doe, me inhouden om de ander te “pleasen” dat is wat ook ik vroeger geleerd heb. Zodra het kon ben ik “eruit gestapt” en vanaf dat moment heb ik flinke stappen gezet. Sinds ik thuis kwam te zitten omdat ik vanbinnen helemaal opgebrand was, had ik eindelijk de vrijheid om aan de slag te gaan met de dingen die ik belangrijk vind, soms behoorlijk afwijkend van wat de  “maatschappij” ervan vind.

Openhartigheid is voor mij dus iets vanzelfsprekends. Dat dat voor andere anders kan zijn, merk ik wel aan de reacties uit mijn omgeving, zeker van sommige zestigplussers. Het geeft mooi weer hoe de periode waarin je opgroeit invloed heeft op je doen en laten en op hoe we omgaan met dingen als gevoelens en privacy. Voor mijn gevoel is openhartigheid juist iets waar we naar verlangen en absoluut iets wat de wereld een klein beetje mooier kan maken. Immers, de waarheid komt vroeger of later altijd boven water en iets uitspreken kan zo verschrikkelijk veel opluchting geven. Zelfs als de gemoederen zo hoog oplopen dat we eerst tegen elkaar schreeuwen of met een boze toon in onze stem alles eruit gooien wat er dwars zit. Maak van je hart geen moordkuil.

Door open te zijn over hoe ik me voel, ben ik eerlijk. Ik ben meer mezelf en ik ben meer ontspannen want ik hoef me niet aan te passen, ik gedraag me helemaal naar mijn natuur. In een cultuur waar dit niet op prijs gesteld wordt, waar men stoer doet, waar een leugentje om bestwil getolereerd wordt, daar ben ik geweest. En ik heb het verlaten om helemaal mezelf te worden en dat heb ik inmiddels goed voor mekaar. De openheid die ik van nature heb is absoluut een deel van mijzelf dat ik steeds meer leer zien en waarderen.

Talenten zijn vaak de dingen die je van nature goed kan, waardoor je ze soms niet ziet. Omdat ze je heel makkelijk afgaan. Openhartigheid is dus een talent van mij, voor ik het weet vertel ik meer dan enig ander zou doen. Gelukkig weet ik me intussen ook in te houden op de momenten dat dat wenselijk is. Dus dankjewel nichtje en alle anderen die mij steeds wijzen op dit talent!

Ter afsluiter nog even een ander talent van mij: dichten, een vaardigheid uit beide families geërfd en hier ter plekke “even in de praktijk gebracht.”

OPENHARTIGHEID

Open je hart
vertel me schat
wat er in je omgaat

Open je hart
Vertel me schat
Wat je zo verdrietig maakt

Geef woorden aan je verdriet
Laat die tranen maar komen
Ze bijten niet

Open je hart
Vertel me lieverd
Wat er zo’n pijn doet
Dat je zo geraakt bent

Open je hart
Schreeuw maar even flink
Want die ingehouden boosheid vreet je op

Open je hart
dat geeft ruimte
als een geopend raam
waar frisse lucht naar binnenstroomt

Open je hart
Adem eens goed door
Voel hoe lichter je bent
Nu de lucht geklaard is

ik sluit je in mijn armen
en draai een vreugdedansje rond
want een open hart
maak de wereld gezond!

Danielle Klinkenberg, 20 februari 2014
(Best aardig hé?)

Gepost op

Mijn verjaardagswens: 33 felicitatiekaartjes ontvangen!

Mijn 33-ste levensjaar dat ik woensdag 12 februari 2014 afsluit was een bijzonder jaar. Een jaar dat heel verdrietig begon met het afscheid van onze te vroeg geboren tweeling en mijn fiets die werd gejat. Het verlies overschaduwde de geboorte van mijn neefje een maand en een dag eerder, inmiddels een gezonder knul van een jaar oud.

Naarmate het jaar vorderddanielle_en_remco_7febr2014_schoorle kwamen er steeds meer blije momenten zoals groei van mijn eigen bedrijf, terug te zien in de stijgende verkoop en de diverse omzetrecords die ik gebroken heb! Ik vier dat er zoveel mensen vertrouwen in mij hebben en dat ik in staat ben mijn eigen bedrijf te runnen!

Halverwege dit levensjaar hebben we hulp ingeroepen om onze relatie te verbeteren. Na een paar maanden flink veel innerlijk werk, is het resultaat dat we nog jaren met elkaar verder kunnen en dat is volledig te danken aan onze eigen inzet, elke dag weer!

Natuurlijk heb ik ook nog wensen voor mijn nieuwe levensjaar.
Zo wil ik graag bestaande contacten verdiepen en ik wil zoveel omzet draaien dat ik mijn uitkering kan opzeggen. Binnenkort ga ik mijn geleende stadsfiets vervangen door een nieuwe én ik schaf een sportieve fiets aan zodat ik makkelijk langere stukken fiets, zoals die 8-10 km naar het strand en de duinen die me tot nu toe te ver was.

Verder ga ik mezelf leren hoe leuk het is nieuwe kleding aan te schaffen. De meeste vrouwen vinden het leuk te vinden om kleding te kopen en hebben eerder teveel dan te weinig kleding in hun kast hangen. Ik stel het kleding shoppen uit omdat ik het juist alleen maar vervelend vind en ik mis echt belangrijke stukken zoals een lekkere dikke wintertrui (zonder gaten). Vanaf vandaag is dat verleden tijd, ik ga vaker shoppen en ik ga binnen mijn kennissenkring actief op zoek naar mensen die mij leren en laten ervaren hoe leuk het is om nieuwe kleding te kopen!danielle_schoorl_7febr2014

Een wens die bestaat sinds ik in september 2011 op Biodanza les ging bij Marleen is om samen met Remco te kunnen dansen. Sinds een paar weken danst Remco op Biodanza bij Doreen in Heerhugowaard. Op mijn verjaardag ga ik mee om te biodanzen, samen met de man die ik het liefst aan mijn zijde heb!! Na 2,5 jaar geduld oefenen gaat deze hartewens van mij dan eindelijk in vervulling!

Een andere wens die ik al heb zolang ik mij kan herinneren, is om een hele speciale verjaardag te hebben. Een verjaardag die een jaar lang een glimlach op mijn gezicht tovert als ik eraan terugdenk. En jij kan mij helpen om mijn 33ste verjaardag heel speciaal te maken!

Ik zou namelijk heel graag 33 felicitatiekaartjes ontvangen!
En daarbij 333 facebook-felicitaties zou helemaal tof zijn!
Eigenlijk zou ik ook nog een paar mensen op bezoek ontvangen en als dat lukt dan is dat mooi meegenomen. Mocht het vanwege dat het kort dag is niet meer lukken, dan heb ik in ieder geval 33 fijne verjaardagskaarten om blij van te worden (en ’s avonds biodanza met Remco).

Om aan die 33 kaartjes te komen heb ik jou hulp nodig.
Dus help mee mijn verjaardag bijzonder te maken, stuur me een kaartje!
Mijn adres is:
Danielle Klinkenberg
Lambert Doomerstraat 113
1816 EN Alkmaar

Je kunt het kaartje nog meer speciaal maken door te delen wat jij zo aan mij waardeert.
Dankjewel voor je aandacht en ik kijk uit naar die 33 kaartjes!
Groeten, Danielle Klinkenberg

p.s. ik vergeet nog te zeggen dat ik heel graag een weekje weg wil en dat ik altijd op gemak wil zijn op vakantie. Echte ontspanning dus op elke vakantie, of dat nu in Nederland is of daarbuiten… een wens van Remco.

Gepost op

Blij zijn met de kleine dingen

Om mijn voornemen dankbaar te zijn en overvloed te zien maar even in de praktijk te brengen: deze blog is voor de kleine dingen waar ik blij mee ben.

Zoals het bankje op het grasveldje dat kapot ging toen net de zomer echt doorbrak en dat nu gerepareerd is. We hebben er heerlijk ons bordje leeggegeten.

Verder hebben we met miles only (airmiles) twee nieuwe elektrische tandenborstels aangeschaft en alleen de verzendkosten van €5,95 betaald.
Ideaal omdat deze borstel na twee minuten automatisch uitgaat. Vanavond gaan we hem voor het eerst gebruiken, ik ben heel benieuwd!

Verder zijn er een heleboel mooie en fijne dingen gaande en ben ik vandaag en gister buiten mijn comfort-zone getreden op weg naar het leven zoals ik dat wil!

Daarnaast is het heerlijk zomer en kan ik elk jaar beter tegen de zon. Wel zo prettig en ik krijg er ook nog een lekker kleurtje van.

Ik heb een heel bijzonder gesprek gehad en mezelf verbaasd vandaag.

Omdat ik flink fysiek werk gedaan heb, ben ik lekker moe en heb ik eindelijk zin om vroeg naar bed te gaan.

Het is bijna vakantie, iets om naar uit te kijken dus.

Fijne dag!

Gepost op

We hebben écht wel invloed op ons leven!

Er zijn er heel wat van, van die mensen die vertellen hoe je rijk kunt worden -en dat dat absoluut meer is dan alleen maar een banksaldo met 6 cijfers of meer-. In de winter was ik lid van diverse nieuwsbrieven maar toen er in februari even andere prioriteiten waren, heb ik de meeste nieuwsbrieven afgemeld en nee, missen doe ik ze niet. Maar door het boekje over “geld kracht liefde” kwam het onderwerp toch weer ter sprake. Misschien dat Remco me daarom wel een mail stuurde met een artikel over waarom “Hans Klok nog niet rijk is“.

In eerste instantie dacht ik dat het artikel geschreven was door een vrouw op wiens nieuwsbrief ik een tijdje geabonneerd was. Toch bleek het weer iemand anders te zijn, namelijk Tineke Rensen over de financiële mindset. Ik kan me niet herinneren al iets met haar “lessen” gedaan te hebben dus kon ik het toch niet laten om even op haar website te snuffelen en “toevallig”reageerde ze op een tweet van mij waarna ik haar vroeg of ze mijn blog al gelezen had. Dat had ze niet en deed ze direct wat een leuke reactie op mijn blog over leven in overvloed opleverde, een compliment via Twitter en een fijne e-mail wisseling.

Onder het kopje “gratis” meldde ik mij aan voor de cursus en ook het winnen van een gratis strategiesessie waarvoor ik een flinke vragenlijst invulde. In die vragenlijst kwamen allerlei zakelijke doelstellingen en “hoe ga je om met” vragen langs. Toen begon ik te beseffen dat ik dus niet eens zakelijke doelstellingen voor de komende 3 tot 6 maanden heb! Hoe kan het universum dingen voor mij laten gebeuren, hoe kan ik gedachtekracht inzetten als ik niet eens voor mezelf helder heb wat ik wil?

Deze en de andere vragen brachten (alweer) allerlei emoties, gedachten en inzichten naar boven. Het is nu woensdagmiddag en sinds ik maandagochtend intensief hiermee bezig was, blogs schreef en flink twitterde, komen er echt van alle kanten dingen op me af. Er lijkt wat in beweging te zijn gekomen, blijkbaar heeft mijn beslissing zondagavond om met mijn inzichten en vragen rond overvloed en geld naar buiten te komen, allerlei stromen op gang gebracht. Dit maakte ik al eerder mee toen ik na de gebeurtenissen van februari in april weer actief met mijn bedrijf aan de slag ging, dat heeft toen een heleboel werk en omzet opgeleverd. Eind mei zakte dat weer in en nu lijkt de golf weer omhoog te gaan… (ware het niet dat volgende week onze vakantie begint).

Anyway…. mooi om te zien hoe als ik van alles in werking zet er van alle kanten dingen terugkomen. Dat is “de voorzienigheid aan het werk” om Tinekes woorden maar even te lenen.

Gepost op

Van tekort-denken naar leven in overvloed

Mijn verleden met geld
Al jaren ben ik bezig met mijn relatie tot geld. Toen ik op mezelf ging kon ik maar lastig een baan vinden en behouden en kreeg daarom al snel aanvullende bijstand. Na vier-en-een-half jaar ploeteren om een baan te vinden die mij financieel zelfstandig zou maken, dankzij uitzendwerk eindelijke zes maanden meer verdient dan de bijstand en dus uit mijn uitkering. Toen  belandde ik in de ziektewet vanwege depressiviteit en burn-out. Ik werd “arbeidsongeschikt” bevonden, daar krijg ik nu WIA voor, 70% van mijn laatst verdiende loon. Inmiddels is het vijf-en-een-half jaar later en mijn verlangen om financieel onafhankelijk te zijn is groot. Door het starten van mijn eigen bedrijf en mijn relatie met geld te verbeteren, hoop ik ooit die onafhankelijk staat van overvloed te verkrijgen….

Mijn relatie met geld
Ik werk dus nog steeds aan mijn relatie met geld en die is er zeker beter op geworden. Als het over geld gaat, raak ik er minder gespannen van, kan ik mij zelfs verliezen in te “spelen” met cijfertjes. Voor zowel mijn bedrijf als onze gezinsuitgaven heb ik het budgetteren inmiddels aardig onder de knie. Ik kan dus beter omgaan met geld. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat de “state of mind”, je overtuigingen rondom geld, cruciaal zijn als het gaat het rijk worden en rijk zijn.

Verantwoordelijkheid nemen en crisis denken
Naast het verbeteren van mijn relatie met geld, ben ik de afgelopen jaren in zijn geheel behoorlijk gegroeid, ontwikkelt en emotioneel volwassen geworden om het maar even hip te zeggen. Ik kan veel beter reflecteren met mezelf, zien wat er bij mezelf gebeurt en inspelen op situaties, emoties en gedachten. Om nog maar iets hips te noemen, als iemand begint over “de crisis” dan heb ik een heel duidelijk standpunt. De economie veranderd maar crisis, nee, mij zul je niet meekrijgen in geklaag over hoe duur het allemaal geworden is en hoe zielig iedereen is die ontslagen wordt. Ik zeg altijd “crisis is het al de schappen in de supermarkten leeg blijven”. Want “crisisdenken” is wat mij betreft echt een excuus om te kunnen klagen en dat doe je als je in de slachtofferrol zit. Die slachtofferrol heb ik tijdens één van mijn eerste Helende Reizen (Journey therapie) laten gaan en sinds dien kan ik veel beter mijn eigen verantwoordelijkheid nemen. Je bent een slachtoffer van de crisis als je achterover gaat leunen en het over je heen laat komen omdat je denk er zelf niets aan de kunnen doen. Het overkomt je en jij bent het slachtoffer. Het is makkelijk de crisis de schuld te geven van je eigen financiële situatie. Het vergt moed en reflectie om te durven zien dat we zelf een heleboel invloed kunnen uitoefenen op ons leven. en verantwoordelijkheid te dragen voor de dingen die we onbewust voor onszelf creëren.

Veel geld hebben is asociaal
Wat ik ook tegen kom tijdens het lezen over “rijk worden” is de overtuiging van veel idealisten en spiritualisten. Dat geld hebben “vies” is, dat rijk zijn “verkeerd” is en dat je vooral met heel weinig geld moet kunnen rondkomen. Alles moet eerlijk verdeelt worden op de wereld dus is veel geld hebben “not-done”. Als ik daar in mee zou gaan dan zou ik voor altijd het dubbeltje blijven en mezelf verbieden het spreekwoordelijk kwartje te worden. Dan moet ik altijd blijven zwoegen voor mijn bedrijf en zal het nooit echt floreren zonder dat ik een zware, 60-urige werkweek draai. Dan kan ik onmogelijk oprecht genieten van mijn dromen over wat ik zou kunnen doen met geld, veel geld.

Kortom, als ik mezelf verbied rijk te worden, doe ik mezelf tekort.

Manieren om rijk te worden
Als je op internet gaat zoeken dan zijn er tientallen mensen te vinden die je (in het Nederlands) vertellen hoe je rijk kunt worden. Uiteraard wordt onder “rijk” veel meer verstaan dan alleen het hebben van veel geld, rijk is ook gelukkig zijn, veel vrije tijd hebben en  geld verdienen zonder er iets voor te doen. Je kunt geld zo inzetten dat het op een passieve manier voor je gaat werken, bijvoorbeeld door een boek te schrijven en dit dan heel veel te verkopen via een automatische website op internet. Ook affiliatiemarketing en investeren in bijvoorbeeld vastgoed kunnen passieve manieren van geld verdienen zijn. Deze vormen zoals affiliatiemarketing is iets wat ik met mijn grote verantwoordelijkheidsgevoel, mijn eerlijkheid en idealisme nog niet aangedurfd heb.

Hoewel dat een excuus kan zijn, want het is… onbekend terrein.

Zelfde actie, zelfde resultaat
Daarbij komen we meteen op een andere “regel” die er nodig is om van dubbeltje te groeien naar een kwartje (of een hele euro!).

Als je blijft denken en dus handelen zoals je altijd deed, blijven de resultaten ook hetzelfde.

Wil je andere resultaten dan zul je anders moeten handelen en dat begint bij anders denken. Dat is dan ook waar ik me momenteel mee bezig houd: mijn state of mind aanpakken.

Boeken zat
Tijdens het surfen op internet kwam ik een paar interessante boeken tegen die ik direct bij de bibliotheek reserveerde. Om de beurt kwamen ze binnen. Twee van de vier heb ik amper ingekeken. Over één was ik enthousiast en daarin ben ik vrij ver gekomen. Helaas lukte het me niet om de oefeningen te doen die in het boek staan, mede hierdoor heb ik het boek uiteindelijk niet uitgelezen. Het laatste boek dat binnen kwam, was ook direct het meest dunne boek. Daarnaast spreekt met mij nog meer aan dan heb nummer 2 boek, ik heb namelijk ontdekt dat geld een relatie heeft met energie. En laat ik nu naast “geldproblemen” ook terugkerende “energieproblemen” hebben. In dit laatste boek wordt geld besproken in relatie tot kracht en liefde. Ook de energiestroom en de relatie me geld komt hier herhaaldelijk in terug.

Tijd voor de volgende stap: interactie
Nu ben ik hier dus al jaren mee bezig en ik ben toe aan een volgende stap. Ik heb zelf al heel wat voor mekaar gekregen, mijn relatie met geld is nu zo gezond en vanbinnen ben ik nu zover dat ik verder wil. Ik wil concrete acties, ik wil door overtuigingen heen breken, ik wil concrete resultaten. Ik heb iets of iemand nodig die mij een zet geeft, die mij aan het werk zet, die mij geconfronteerd met wat ik nog uit de weg ga. Ik wil interactie en het liefst met een ervaringsdeskundige, iemand die het “denken in overvloed” onder de knie heeft en bij wie je dat direct ervaren kunt. Nu geven de schrijvers van dat dunne boekje ook een cursus overvloed dus wilde ik mij daarvoor opgeven maar… dat is pas in februari 2014, over zes maanden dus!

Geduld hebben dan maar?
Ik heb nog geen antwoord op de vraag of ze misschien eerder nog een cursus overvloed kunnen regelen. Maar de vraag ligt er wel. Afgelopen jaren is mijn geduld al veel op de proef gesteld en het is niet meest best ontwikkelde vaardigheid. Blijkbaar is dit weer zo’n oefening, maar stilletjes afwachten doe ik niet meer. Ik ga alles aanwenden om meer overvloed te creëren. In het kader van “iets anders doen dan je normaal doet” ben ik me gaan afvragen hoe ik dan in contact kom met anderen die hier ook interesse in hebben of hier mee bezig zijn? Tijd om dit de wereld in te gooien, wat direct weer een prachtige blog heeft opgeleverd!

Geld kracht liefde orakelkaarten
Naast het boekje “geld kracht liefde” dat ik dus uit de bieb te leen heb, hebben de schrijvers ook orakelkaarten uitgegeven rondom dit thema. Vandaag heb ik even zitten zoeken en mijn wensen aan mijn ouders doorgemaild. Want door omstandigheden hebben we in februari mijn verjaardag alleen gevierd met een bezoekje en een taartje maar heb ik de cadeauwensen vooruit geschoven, daar stond mijn hoofd toen echt niet naar. Nu heb ik eindelijk iets gevonden wat ik graag wil hebben en kan ik eindelijk gebruik maken van het wachtende “verjaardagsgeld”. Dat is toch weer een beetje overvloed in mijn leven!

Voornemen
Tja, ik heb me gisteren weer eens voor genomen om meer aandacht te geven aan overvloed en dankbaar te zijn voor de fijne dingen in mijn leven. En nu kan ik het wel weer ergens gaan noteren op een briefje of in een boekje maar dat heb ik al vaker gedaan en misschien ben ik er wel een beetje blij om geweest maar het heeft geen zoden aan de dijk gezet. We zullen zien of deze vorm wel de gevoelens van dankbaarheid en overvloed oplevert!

Eerdere blogs over geld
Ter afronding een lijstje van oudere blogs die in relatie staan met overvloed en mijn relatie tot geld.
De meest recente bovenaan en de oudste onderaan.
Overvloed: de tuinbonen-uitdaging
Werkloosheid als kans om te gaan werken vanuit je hart
Uit je comfortzone stappen om met geld om te leren gaan
Dure smaak
Boek over relatie met geld
Geld steeds meer mijn vriend
Extra uitgaven aten ons spaargeld op
Zeven excuses om je arm te blijven voelen
9 manieren om je leven aangenamer te maken
Bespaar eens op iets anders
Geld, vriend of vijand?

Gepost op

Braderieen in Schoorl een mooie les

In deze blog lees je over mijn tweede zomer als marktkoopvrouw op de wekelijkse braderieen in Schoorl die in de zomermaanden plaatsvinden van eind van de middag tot een uurtje op 10 ’s avonds. Ik deel hoe ik met vallen en opstaan, nog worstelend met een matige hoeveelheid energie na mijn burn-out, leer wat er wel en niet werkt bij het verkopen van mijn handgemaakte sojakaarsen op een reguliere avondbraderie. Inmiddels een stuk wijzer sta ik alleen nog op markten die op duurzaamheid gericht zijn. Die zijn er volop want “groen doen” wint aan populariteit. Met dank aan Gaaf Groen zijn er nu ook drie ecologische markten in Egmond aan Zee! Onder nieuws vindt je de markten waar ik dit jaar te vinden ben.

Inspanning
Vorige week, (dinsdag 16 juli 2013) was het op de braderie in Schoorl nog wel te doen qua zomerse temperatuur. Maar het sjouwen met de spullen, meer dan drie kwartier fietsen met een volle bakfiets en na ruim vijf uur markt met een teleurstellende omzet weer drie kwartier naar huis fietsen, was voor mij geen lolletje. Dat ik dan alles nog naar boven moet tillen omdat de bakfiets niet in de kelder kan, kan er dan nog wel bij. Vorig jaar was ik ook kapot na zo’n markt en ook nu heb ik weer enkele dagen nodig gehad om weer bij te tanken.

Bijkomen
Zelfreflectie en pittig innerlijk onderzoek hebben mij geleerd dat ik teveel en te snel wil. Ik ben helaas niet iemand die een hele nacht kan doorhalen er daar vrolijk van word. Ik ben iemand die van flink sjouwen, zwaar fietsen en te laat naar bed gaan drie dagen moet uitrusten. En dan ben ik geen aangenaam gezelschap, m’n humeur lijdt er flink onder. Aangezien het vorig jaar ook erg zwaar voor me was, er rekening mee houdende dat mijn energie nog niet helemaal top is na de burn-out, komt de vraag naar boven of ik wel door moet gaan met deze avondbraderieën.

Duidelijkheid
Met de ervaring van vorige week in mijn hoofd, is het me duidelijk geworden dat zo’n end (Alkmaar-Schoorl) zo zwaar fietsen (al het spul in de bakfiets), zeker met deze tropische temperaturen, teveel voor me is. Gelukkig boden twee familieleden aan om mij heen en terug te brengen met de auto. Dat bracht direct al wat verlichting in de spanning. Maar helaas. Eén van de twee belde af, de gezondheid steekt er een stokje voor. Iemand anders wil het doen, maar vanmorgen weer een belletje dat ook hier de hitte roet in de gezondheid gooit. Dan is er maar één oplossing als ik nog wil gaan: fietsen. En dat doe ik niet meer heb ik van binnen al besloten.

Knoop doorhakken
Het is erdoor, vandaag blijf ik lekker thuis. Iedereen is gebeld, de spanning is van me afgevallen en ik ben een stuk beter gehumeurd. Afgelopen maanden is me duidelijk geworden dat ik een ochtend mens ben en ik heb besloten dat ik voortaan alleen nog op dagmarkten ga staan. Liever vroeg eruit dan (te) laat erin. Zo leert dit mens zichzelf steeds weer beter kennen. Misschien dus dat vorige week de enige keer was in 2013 dat ik op de braderie stond, liever zou ik volgende week (30 juli) nog één keer gaan, al was het maar om mijn collega-ondernemers maar even gedag te zeggen.

kraam braderie schoorl

Omzet teleurstellend
Voor de opbrengst hoef ik niet terug te komen, hoewel ik een paar keer de kraamhuur eruit heb gekregen vorig jaar, heb ik vorige week moeten inleveren. Het kost me dus niet alleen veel moeite en energie, het levert qua verkoop ook nog eens weinig op. Uit diverse richtingen kreeg ik de tip om op de braderie in Egmond te gaan staan. Dus heb ik gebeld. Blijkt er een wachtlijst te zijn! Maar ook die braderie is ’s avonds en de afstand even ver. Dus ook al krijg ik tips dat daar meer gelijkgestemde kopers rondlopen, de beslissing om de braderie in Egmond maar te laten gaan, was snel genomen.

Mijn favoriete marktjes
Liever sta ik zo vaak mogelijk op de marktjes in de Oorsprong en het marktje van Egmond-binnen, waar ik bijna niets betaal voor een kraam en mijn omzet ver uitstijgt boven de kraamhuur van de Schoorlse braderie. En dan sta ik daar nog binnen ook dus geen last van regen en geen last van smeltende kaarsen door een brandende zon. Ik baal ervan dat ik de markt van afgelopen zondag in de Oorsprong gemist heb, het is goed om dat te beseffen. Op 1 december 2013 is het volgende marktje in de Oorsprong en als het aan mij ligt, ben ik er zeker weten bij! Ook al is december voor mij eigenlijk een maand waar ik de behoefte om naar binnen te keren. Dus zal de markt op 1 december, zoals het er nu naar uitziet, mijn laatste markt zijn dit jaar. Voor die tijd is er nog een andere beurs om mij op te verheugen: de eerste echte duurzame beurs in Alkmaar: Gaaf Groen op 8 september.

Kaarsenmaak-pauze tijdens tropische temperaturen
Terug naar nu. Hierbij kondig ik officieel de kaarsen-maak pauze aan. Tijdens tropische weer ga ik mezelf het niet meer aandoen boven die hete pan te hangen. Want, zo kreeg ik een wijs advies van iemand met levenservaring: zet jezelf en dus je ontspanning en gezondheid op nummer 1. Alleen dan kan ik mijn dromen verder blijven waarmaken. Dus deze dame gaat nu uitrusten van het werk en genieten van de zomer!

Gepost op

Werkloosheid als kans om te gaan werken vanuit je hart

Inmiddels is mijn bedrijf Danielle Duurzaam twee-en-een-half jaar oud en ben ik elke dag weer blij met deze kans. Op de over mij pagina en in de webshop kun je zien wat mijn huidige beroep is: sojakaarsenproducent en -leverancier! In deze blog vertel ik wat eraan vooraf ging, hoe ik het studeren zat was en mijn draai niet kon vinden in de arbeidsmarkt. Inmiddels heb ik diverse boeken over succesvolle ondernemers gelezen en mijn verhaal staat niet op zich. Stroomt er bij jou ook ondernemersbloed door je aderen?

Ik was niet werkloos, ik en de huidige arbeidsmarkt gaan gewoon niet samen en daarom zit ik in het hoekje “arbeidsongeschikt”. Echter heb ik de kant van werkloos zijn vijf jaar lang, van 2002-2007, intensief meegemaakt. Mijn leven bestond toen uit advertenties uitpluizen, brieven schrijven, hopen op gesprek te mogen komen, hopen aangenomen te worden en hopen de proeftijd door te komen. Dat laatste lukte maar zelden waarna het hele cirkeltje weer opnieuw begon. Wat voelde ik mij radeloos in die periode! Mijn toch al weinige zelfvertrouwen werd er nog minder door, mijn negatieve zelfbeeld nog negatiever en mijn gezondheid leidde er enorm onder. Na vijf jaar vechten en solliciteren, de hoop en het beetje opgebouwde vertrouwen steeds weer teniet gedaan door afwijzingen en ontslag in proeftijd, was ik kapot. Ik zat er doorheen. Vijf jaar lang had ik mijn best gedaan om te doen wat de maatschappij van mij verwachtte toen ik mijn diploma behaald: doorstuderen of werken (in loondienst). Ik was de studenten die de boel verpesten zat dus ik ging het avontuur van betaald werk doen aan.

Ik worstelde met wat de werkgevers van mij verlangde versus mijn eigen wensen. In die tijd was je al bijzonder als je vegetarisch at en werd daar steeds weer gevraagd waarom ik dan toch geen dode dieren wil eten. Nog afgezien van dat men dacht dat ik verse melk bedoelde als ik om biologisch vroeg. Als idealistische twintiger met flink afwijkende ideeën over het leven had ik het behoorlijk moeilijk, mede omdat ik mij niet wilde aanpassen, bang om mezelf nog meer kwijt te raken. Ik wilde een baan vinden die bij mij paste in plaats van dat ik bij een baan paste. Ik zocht iets waar ik helemaal mezelf kon zijn, wie ik dan ook was en wat dat dan ook was, en dat vond ik niet. Na vijf jaar werken in loondienst bij verschillende werkgevers met aanvullende bijstandsuitkering was ik depressief en burn-out. Ik kwam thuis te zitten, werd bestempeld als “arbeidsongeschikt” en ontving, alweer, een uitkering.

Een nieuw tijdperk in mijn leven begon, ik kon eindelijk mezelf gaan vinden. En weet je, ik weet nu wie ik ben. Ik ben geen werknemer, ik pas niet in het werken voor een baas. Ik ben een zelfstandig ondernemer, iemand die zelf de vorm wil geven aan zijn leven en zijn werk. Ik ben ook geen slachtoffer meer van de werkeloosheid of van werkgevers die mij “onterecht” ontslaan in proeftijd. Ik zie nu welke waarde dit allemaal heeft gehad voor mij en ben dankbaar voor hoe het gelopen is. Want daardoor kan ik nu het bedrijf opbouwen waarvan al droomde toen ik ging werken tien jaar geleden, maar het destijds niet aandurfde. Ik weet nu wat ik wil uitdragen met mijn bedrijf en hoe. Tien jaar geleden, na mijn afstuderen, had ik dat niet gekund.

Ik heb geen weet van hoe het nu is met de huidige arbeidsmarkt, behalve wat ik hoor en lees. Ik weet ook niet hoe het is om na jarenlang ergens gewerkt te hebben, ontslagen te worden. Als ik echter lees over noodkreten, analyses en maatregelen dan gaan mijn nekharen overeind staan. Want de arbeidsmarkt analyseren en lange termijn prognoses maken daar heb ik niets mee. Volgens mij ligt de oplossing in onszelf en in het nu. Voor elke mens die werkloos is geraakt of werkloos dreigt te raken, ligt het vraagstuk “wat nu”. “De maatschappij” vraagt dan om onmiddellijk een nieuwe baan te gaan zoeken en dan komen we in het cirkeltje van solliciteren terecht.

Jammer, want zeker als je jarenlang op dezelfde werkplek hebt gewerkt, kan het goed zijn om eerst naar binnen te keren en je af te vragen wat je nu wil en of de baan die je had nog wel bij je past, voordat je in dezelfde sector of zomaar in het wilde weg gaat solliciteren. Een moment van inkeer en zelfonderzoek helpt je om de gebeurtenis van het werkloos worden goed te verwerken en dan vanuit een sterke basis een nieuwe start te maken. Of dat nu als werknemer of als eigen baas is, is dan een tweede. Of misschien wil iemand eigenlijk werk doen dat alleen als vrijwilliger kan. Ik vind dat iedereen moeten kunnen doen waar hij of zij vanuit het hart achter staat. Dat is wat ik nu doe en ik ben een stuk gelukkiger!

 

Ik schreef deze blog als reactie op het het artikel “noodkreet” uit de Groene Amsterdammer.