Geplaatst op Geef een reactie

De plezier zoekende idealist

Als ik een interessant boek tegenkom tijdens het surfen, zoek ik in de catalogus van de bibliotheeksite of ze het boek hebben. Zoja, dan reserveer ik het boek direct. Zodoende heb ik momenteel twee boeken over geld te leen. Het boek wat ik vanmorgen heb opgehaald is oorspronkelijk Amerikaans. De titel is “geld is niet waar het om draait” en de schrijver heet Brent Kessel. Qua inhoud herken ik de basis. Maar veel dingen zijn hier in Nederland anders en daardoor mis ik ook wel een stukje, heb hierdoor minder verbinding met dat wat beschreven wordt.

Hoewel ik met goede moed aan deel 1 begon heb ik ook een groot deel overgeslagen. Het gaat over de financiële gewoonten van de cliënten van de schrijver die zodanig afwijken van mijn situatie dat ik de aandacht verloor. Deel 2 vind ik interessanter, het gaat over de financiële archetypes. Ik herken mezelf weer een beetje in diverse types, maar om nu te zeggen dat er echt één type uitspringt nee, en twee ook niet echt. Dus heb ik de test aan het einde van dit deel gedaan en de vragen zo goed mogelijk beantwoord. Het zijn meerkeuze vragen en hoewel het de bedoeling is om maar één antwoord te geven per vraag heb ik bij sommige vragen meerdere antwoorden gegeven omdat ik mezelf in al die antwoorden herken. Zodoende ben ik tot de volgende, voor mij toch wel verrassende uitslag gekomen: op stip met 7 maal aangekruist staat “de plezierzoeker“. Hoewel ik nu ik dit schrijf bedenk dat ik dat inderdaad wel ben in die zin dat ik -wij- van kwalitatief goede spullen houden, of dat nu ons dagelijks maal, onze kleding of het verblijf elders is. Type twee met 4 punten is – hoe kan het ook anders –  de idealist. Hoewel ik gelukkig veel van het extreme van dit archetype heb laten gaan en mij heel bewust aan het verbinden ben met thema’s zoals geld die bij veel idealisten en “spiritualisten” erg gevoelig liggen, is de kern van dit archetype zeker iets wat ik herken.

Dat maakt mij dus, volgens deze test, een plezier zoekende idealist. Dat klinkt mij heel fijn in de oren! Echt, ik wordt er blij van! Mooi ook, dat deze combinatie dus zo kan bestaan. Niet elke idealist is super serieus en negatief, je kunt ook idealiste wensen hebben en tegelijkertijd genieten van het leven. Ik zou er bijna een nieuwe blog van starten en alleen nog maar gaan schrijven over mijn plezierige, idealiste ervaringen. Of misschien een leuke titel voor een boek? Het geeft in elk geval al veel inspiratie!!

Klinkt  “de plezier zoekende idealist” jou ook zo fijn in de oren?

Geplaatst op Geef een reactie

Werkverslaafd of droombaan?

Na dagen, zelf weken flink wat uren gemaakt te hebben inclusief het weekend, zat ik begin van de week even vol. Toen woensdag de drie pakketten de deur uit waren heb ik mezelf lekker vrijgegeven. Maar Danielle Duurzaam en de sojakaarsen zijn zo met mij verbonden dat ik ze eigenlijk nooit helemaal loslaat. Want ik had me voorgenomen om vandaag, donderdag, een hele dag lekker vrij te hebben en dus andere dingen te doen. Naast dat andere dingen me weinig kunnen boeien en Danielle Duurzaam ooit mijn hobby was, ben ik dus toch aan de slag gegaan omdat ik daar gewoon zin in had. Nu voor de tweede keer was aan het smelten om witte votiefs te maken voor de markt aanstaande zondag.

Ben ik dan werkverslaafd als ik op mijn vrije dag toch aan de slag ga of heb ik gewoon eindelijk die droombaan gevonden?

 

Geplaatst op 2 Reacties

Lonten maken eerste stapje richting kaarsenworkshops

Vanavond en op de andere inloopmomenten ga ik aan de slag met lonten maken. Laatst heb ik het aan iemand geleerd en deze positieve ervaring vraagt om meer! Vanavond komt mijn schoonmoeder helpen op de open avond want zij wil mij graag helpen met mijn bedrijfje. Een perfect moment om mijn lontenvoorraad te vergroten door samen lonten te maken. Mochten er andere wensen zijn zoals een rondleiding door het huis en het winkeltje of uitleg over de werking van wasmagneten, dan is daar ook ruimte voor.

Ook al heb ik een beetje koudwatervrees wat betreft het geven van workshops, stapje voor stapje ga ik de basisvaardigheden kaarsen maken aan anderen leren te beginnen bij het lonten maken. Zo doe ik ervaring op en kan mijn zelfvertrouwen groeien om dan binnenkort iedereen die zo graag een workshop bij me wil doen deze ook te kunnen geven!

Geplaatst op 1 Reactie

Het antwoord ligt bij de ander

Voor elk probleem en voor elke uitdaging de ideale oplossing zien. Bij de ander. Dat lijkt misschien fijn, vaak heb ik hier juist frustratie ervaren. Inmiddels kan ik dat loslaten. Ik heb geleerd dat een ander zelf met de oplossing van zijn eigen probleem moeten komen. Je kunt het probleem van de ander niet oplossen, je kunt hem wel helpen hem of haar te ondersteunen bij het vinden van de passende oplossing. Daarnaast is het de kunst om voor je eigen uitdagingen en problemen de oplossing te vinden. Antwoorden die helemaal uit mezelf komen werken het beste en bevestigen dat dit bij de ander ook zo werkt. De kunst is om die antwoorden bij jezelf te vinden en te herkennen.

Jaja… de lessen van het leven…

Geplaatst op Geef een reactie

Van idealisme naar realisme

Het is pittig hoor, als er ineens vroegtijdig een einde komt aan je zwangerschap en je kind nog niet levensvatbaar is. En dat je er op die manier achterkomt dat je zwanger was van een tweeling. Maar nu is het allemaal achter de rug. We hebben heel fijn afscheid kunnen nemen, de opvang in het ziekenhuis hebben we als fijn ervaren en onze omgeving steunt ons. Op de kast staan vele kaarten, een cadeautje en een creatieve uitspatting van vrienden en anderen die hun steun betuigen.

Inmiddels pakken we ons leven weer op. Remco is alweer een paar weken aan het werk en ook Danielle Duurzaam begint weer te lopen. De zwangerschap, de vroegtijdige bevalling en het onverwachte afscheid hebben ons naast tranen een heleboel andere dingen gegeven. Eén van die dingen is, ik zal voor mezelf spreken, dat ik soepeler ben geworden. Ik ben altijd de idealist geweest die het anders moest doen en die overal, in elke situatie, het ideale plaatje zag en wilde waarmaken. Helaas leverde dat regelmatig spanning op. Want als je alles op een andere manier wil dan de gebaande wegen lopen moet je daar veel energie in stoppen om het gedaan te krijgen. Dat levert maar al te vaak teleurstelling op.

Toen we in het ziekenhuis waren moest ik keuzes maken. Keuzes in pijnstilling, keuzes in laat ik wel of niet mijn kinderen onderzoeken en dus in hun lichamen snijden om de oorzaak van hun vroege overlijden op te kunnen sporen. Keuzes in wil ik geld betalen voor iets vegetarisch uit het restaurant, eet ik een maaltijd waar het vlees tegenaan gelegen heeft of eet ik een derde broodmaaltijd omdat er geen vegetarische maaltijd voor mij beschikbaar was.

In dit soort situaties – maar ook meer in de alledaagse, kleinere dingen – begint ik steeds makkelijker te worden. Niet dat ik mijn idealen laat varen, maar het plezier en gemak gaat steeds meer voor. Als ik iets nodig heb ga ik gewoon het halen, in plaats van het langer uit te stellen omdat ik eerst het verantwoorde alternatief wil vinden, wat vaak niet voor handen is. Zo ben ik onder andere met het voedselcombinatieleer dieet gestopt omdat het me enorm veel frustratie opleverde. Ik wil al jaren van een aantal lichamelijk klachten af, klachten waarvan ik dacht die op te kunnen lossen door anders te eten. Een aantal klachten is verminderd, weg is het niet. Echter de frustratie is bij buitenshuis eten, wat vaak juist leuk zou kunnen zijn vanwege de setting, extra groot. Nu kan ik weer alles eten waar ik trek in heb, en ook alles combineren en ik hoef niet meer twee of drie uur te wachten tot de volgende maaltijd. En ik neem nu ook lekker wat ik wil. Daarbij voel ik me zoveel meer ontspannen als ik nu iets eet, vooral toen ik net stopte werd ik blij van al die dingen die ik gemist had. De klachten zijn heel wisselend nu, zo kom ik erachter wat ik wel en niet kan hebben. Niet door het te vermijden maar door het te ervaren. Het maakt het eten een stuk prettiger en de klachten, ach, als ik me er minder druk over maak zijn ze direct al een stuk minder.

Zo leer ik steeds meer mee te gaan in de wetten van het aardse leven en maak ik het mezelf makkelijk door de teugels van mijn idealisme te laten vieren.

Geplaatst op Geef een reactie

De smaken van vroeger

Nu ik zwanger ben, denk je misschien dat ik extra veel ga eten. Of dat ik gekke dingen ga eten. Of dat ik midden in de nacht de koelkast plunder. Niets is minder waar. Veel eten deed ik altijd al, ik ben gewoon een lekkerbekkie en ik heb een lichaam van 1,85 meter, dat kan ook wel wat voeding gebruiken. Voor mijn gewicht hoef ik het niet te laten, dat is al jaren keurig in verhouding met mijn lengte en stabiel.

Omdat ik ’s avonds een goed verzadigende maaltijd eet, zie ik mezelf niet midden in de nacht de koelkast plunderen. Moet er niet aan denken… midden in de nacht iets eten. Augurken met slagroom heb ik eens gegeten, maar das niets voor mij, zelfs niet nu ik zwanger ben. Dat ik ineens gekke soorten vis of vlees ga eten heb ik ook geen zorgen over, mijn afschuw voor het eten van dode dieren zit te diep.

Njammie… doe nog maar een stukkie kaas!
Toch is er wel iets verandert in mijn eetpatroon de afgelopen maanden…. ik verlang weer meer naar de smaken die ik ken van vroeger. Nou heb ik een vader die dol is op kaas en vroeger hele lekkere boterhammen maakte met kaas, radijs, tomaat, komkommer en allerlei andere lekkernijen. Een echte feest-boterham. En hoewel ik een periode weinig kaas gegeten heb, ben ik sinds twee volle manen geleden weer terug aan de kaas. Ik krijg er geen genoeg van! Helaas betekent dat ook dat de acné rond mijn kinrand weer iets meer aanwezig is, deze werd toen ik nauwelijks meer kaas at, duidelijk minder. Waarschijnlijk door de grote hoeveelheid vet die er in kaas zit…

Smaken van vroeger
Verder herinner ik mij een heel simpel recept van mijn moeder: gebakken aubergine met gesmolten kaas. Njammie! Het is een zeer populair hapje bij mij dat ik vaak als lunch of tussendoor eet. Verder waren we laatst warm uit lunchen bij het restaurant van Theater de Vest. Daar ging ik voor vegetarische lasagne. En die smaak die ik toen proefde riep een bijzonder gevoel bij mij op. Iets van herkenning van wat ik echt heel lang niet meer geproefd heb. Ik heb er van gesmuld! (Helaas wat de nasmaak iets minder, de lasagne was helaas ook erg zout.) Mede hierdoor, echt iets wat me bijgebleven is, samen met diverse andere grotere en kleinere gebeurtenissen, ben ik anders gaan eten.

Frustratie geeft klachten
Een motivatie om anders te gaan eten is dat ik steeds gefrustreerd raak. Vooral als ik buitenshuis eet. Sinds een halfjaar eet ik namelijk naar de voedselcombinatieleer, gebaseerd om de combinaties van de groepen zetmeel, eiwit, suiker, zuur etc. Volgens deze leer zijn eiwit en zetmeel slecht te combineren. Denk daarbij aan brood met kaas, pasta met kaas of vlees etc. die daarbij spijsverteringsklachten veroorzaken omdat de vertering in de darmen problemen geeft. Helaas pindakaas (ook eiwit en dus niet op brood) leven we in een wereld waarin de zetmeel-eiwit combinatie het meeste voorkomt! Dus is het niet alleen binnenshuis maar ook buitenshuis zeer lastig om de goede combinaties te vinden en… de foute combinaties te laten staan. Tijdens oud & nieuw was ik het zat: toen ben ik bewust “van mijn dieet afgestapt”. Ik merkte bij mezelf de frustratie… de frustratie die het plezier van een lekkere maaltijd helemaal weg kan nemen. Juist eten met plezier, ervan genieten, help om het beter te verteren. Frustraties kunnen dus spijsverteringsproblemen veroorzaken… de problemen die ik juist kwijt wil!

Rust
Al met al ben ik dus “van mijn dieet” afgestapt… hoewel ik nog vaak die goede combinaties eet, uit gewoonte. Zo eet ik nog steeds mijn fruit een halfuur voor het ontbijt, ik merk wel dat als ik te snel het volgende neem dit niet “voegt” met elkaar. Doordat ik nu echt heb ik gezegd dat ik alles weer eet, voel ik me veel vrijer. En heb ik in de winkel ook weer meer keuze. Het geeft rust. Dus ga ik nu lekker met alle plezier eten klaarmaken waar ik me op verheug… waar het water me van in de mond loopt. Als ik ten minste weet wat dat is en het iets is wat ik in huis heb.

Voeding in mijn leven
Tijdens het schrijven van deze blog komen allerlei andere dingen die ik kwijt wil over voeding omhoog. Maar ik blijf nu even bij het hoofdonderwerp anders wordt het een ellenlang verhaal waar menigeen voor zal afhaken. Voeding is wel een onderwerp waar ik vrij weinig over schrijf – terwijl ik er elke dag intensief mee bezig ben. Ach ja.. alles op z’n tijd, “ik wil nog wat overhouden om in mijn boek te zetten” zeg ik dan maar. Wil je meer weten van hoe ik over voeding denk of over mijn ervaringen met de voedselcombinatieleer en het energieherstelplan, stel je vraag! Altijd leuk om specifiek op een vraag te reageren, dat geeft meestal wel inspiratie. Inhoudelijke tips en suggesties, daar heb veel minder behoefte aan.

Geplaatst op Geef een reactie

Over het “einde der tijde” op 21 december 2012

Zojuist lees ik een nieuwsbericht over de rampspoed die op 21 december ons zou kunnen overvallen. Dat kinderen angstig zijn, dat er sektes actief zijn, zelf mogelijke zelfmoorden worden genoemd. Ik wil even zeggen dat volgens mij de interpretatie helemaal verkeerd is (had je iets anders verwacht van mij?)

Ik zal het uitleggen. “onze wereld vergaat” die bewering klopt. Maar niet de letterlijk aardbol stort in, onze belevingswereld zal drastisch veranderen. Dat merk ik nu al in mijn eigen leven en ook bij anderen om mij heen. Ontslagen, gezondheidsproblemen erger dan ooit, mensen die hun huis uit moeten, hele landen die failliet zijn of dreigen te gaan.

That’s al folks. Dat is wat er gebeurt. De “economische crisis, de voedselvrisis, de miilieucrisis” het zijn allemaal signalen dat het tijd wordt om het oude los te laten en het nieuwe toe te laten. Maar gewoontedieren als wij mensen nu eenmaal zijn, hebben vele moeite met de grote veranderingen. Durven te veranderen, uitzonderlijke beslissingen nemen, uniek durven zijn, echt je hart volgen (door bijvoorbeeld met Kerst niet naar je familie te gaan waar je helemaal geen zin in hebt, maar iets te gaan doen waar je blij van wordt, dus geen Kerstverplichting maar kiezen voor jezelf) is daarmee de grote uitdaging van deze tijd.

Dat is ook wat er gevraagd wordt op grotere schaal, anders met geld omgaan, geen lening meer met lening dichtstoppen, gevolgen accepteren en de mogelijkheden zien die een verandering met zich mee brengt. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties, beseffen dat alles wat je doet en denkt het universum ingaat en bij je terugkomt. Weer leren wat onvoorwaardelijk liefde is, te beginnen bij onvoorwaardelijk jezelf accepteren en houden van je fijne en minder fijne eigenschappen. Regeringen die het aandurven om geluk hoger te stellen dat inkomen in geld, regeringen die het aandurven iedereen een basisinkomen te geven. Het zijn maar een paar onderwerpen waar bij de laatste verkiezingen nog geen ruimte voor was, blijkbaar was het nog te vroeg.

Dus ben je ontslagen, ben je ziek, moet je je huis uit of is er iets anders wat je leven helemaal op je kop laat staan? Het accepteren van de gebeurtenissen die je overkomen is de helft naar (weer) gelukkig worden met je leven. Laat je niet leven door een ander, sta in je kracht en geef je leven vorm zoals jij zou willen als je alle keuze van de wereld had.

Fijne Kerst!!

Geplaatst op Geef een reactie

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!

Geplaatst op Geef een reactie

Vakantie t/m 26 augustus

Vrijdagmiddag 10 augustus om 17:00 uur was mijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel rond. Nu hebben we eerst tot zondag 26 augustus lekker twee weekjes vrij. Erg fijn, we zijn er echt aan toe! We gaan een weekje weg en de rest van de dagen beginnen zich alweer te vullen met van alles wat we willen doen. Daarna gaat Remco weer aan de slag en ik ga een nieuwe fase in… de fase van geen btw meer betalen, mijn voorraad aanvullen met nieuwe kaarsen en mijn eerste “vrije opdracht” maken en inleveren.

Verder staat het ondernemersplan schrijven in de wachtrij… de berekeningen die de basis zijn voor de prijzen van de producten, gaan echt gemaakt worden. Die basis moet goed zijn, mijn eerste financiële doel is om zoveel te verdienen (op een bij mij passende manier) dat ik mijn uitkering kan opzeggen. Ook zijn er al twee winkeliers geïnteresseerd in mijn kaarsen, nu ik ingeschreven ben, kan ik daar actief mee aan de slag.

Er staat dus veel op het programma voor na de vakantie…. extra reden om nu even goed uit te rusten en me met de andere fijne dingen in het leven bezig te houden.

Tot ziens, tot eind augustus met hopelijk veel heerlijke, zomerse dagen en zwoele zomeravonden!