Geplaatst op Geef een reactie

Staak de strijd

Lieve mensen,

Vandaag kom ik erachter dat het de 1ste dinsdag van september is, de 13de Duurzame Dinsdag op rij. Het is prima dat duurzame initiatieven in het zonnetje gezet worden MAAR…

echte vrede, gelukkig voelen, een schonere en prettiger aarde om op te leven…

begint bij ons binnen. Dus laten we als we weer een nieuwe uiterlijke vorm bedenken onder het motto “duurzaam” en “kijk mij eens de wereld verbeteren” eerst eens aan onszelf vragen: “is er vrede in mijzelf?”

Maar al te vaak is bij mij het antwoord “nee’. Pas als we vrede vinden in onszelf kunnen we de armen redden, de wereldvoedselproblematiek aanpakken en liefdevolle mensen worden.

Ergens in de winter of in het voorjaar was ik hier mee bezig en begon hardop met “ik staak de strijd” waarop ik spontaan volgde met “en accepteer het feit, want alle mag ZIJN”.

Deze zin hangt bij ons aan de deur. Hij is volgens mij heel diepzinnig. Ik was en ben nog steeds geïnspireerd door Eckhart Tolle en wil je graag zijn boeken aanraden. Zijn dvd “Findhorn retrait” is ook een hele mooie.

Ga voor jezelf eens na hoeveel strijd je nog levert. Ook die strijd mag er zijn. De ander mag boos en gekwetst zijn over iets en als je je been breekt mag je balen. Als je kind huilt en aandacht trekt in de supermarkt mag je dat vervelend vinden. Accepteer het en onderneem je actie. Als je blijft strijden zal dat waar je tegen strijd voortduren.

OK, genoeg wijze woorden, genoeg inspiratie. Wie echt de wereld wil verbeteren, die begint bij zichzelf. Amen.

Geplaatst op Geef een reactie

Waarom – gedicht

Waarom wil ik toch altijd de oorzaak weten
van dat wat niet meer te keren is

Waarom heb ik toch zo’n moeite te accepteren
met dat wat IS

Waarom stellen we met z’n allen zoveel vragen
om daarna het antwoord aan de kant te schuiven

Waarom zijn er mensen die van alles onderzoeken
terwijl het resultaat nooit eenzijdig is

Waarom blijven we zoeken naar overeenkomsten
terwijl de waarheid voor iedereen anders is

Waarom blijven we buiten onszelf zoeken
als het antwoord zit… in onszelf!

Geplaatst op Geef een reactie

Een vrouw ontdekt zichzelf

Het is alsof ik mijn hele leven opnieuw aan het vormgeven ben. In de poging om te bouwen richting werk, ga ik op zoek naar een geschikt beroep, een beroep waar ik echt blij van word en van kan blijven. Omdat ik daar geen simpel antwoord op had, ging ik dan maar op zoek naar wie ben ik en wat zijn mijn talenten. Dat heb ik natuurlijk al eens vaker gedaan maar een echt concreet antwoord blijft uit. Ook al heb ik nu veel meer zelfvertrouwen en veel meer innerlijke kennis en wijsheid betreffende mezelf en de wereld om mij heen, ik vind het nog steeds lastig om mijn talenten te zien. Gelukkig krijg ik steeds vaker reacties van mensen waardoor het zicht op mijn kunnen steeds beter wordt.

Zo zat ik eens heel zwaar na te denken over beroepen en omdat ik er maar niet uit kwam vroeg ik mijn geliefde wat hij ervan dacht. “Je schrijft toch, dan ben je toch schrijfster” zei hij toen doodleuk. Oja, natuurlijk! Schrijven is een beroep! Alleen bedoelde ik met beroep meer een vak dat je kan leren en dan solliciteren en dan gewoon je geld ermee verdienen. Dat schijnt met schrijven nogal lastig te zijn. Intussen schrijf ik meer, ik bedoel oefening baart kunst en omdat ik vaak blog ben ik mij mede via allerlei sociale media flink aan het profileren. Als iemand mijn naam intypt kan ‘ie meteen zien met wie hij of zij te maken heeft. Zo heb ik recentelijk mijn column voor een digitaal tijdschrift over tuinieren uitgebreid door aan te bieden correctiewerk te doen. Staat mooi op mijn cv en ik vind het leuk, lekker die taalknobbel gebruiken!

Eigenlijk doe ik ongemerkt nog veel meer met taal. Zo deed ik als tiener een poging tot fictie schrijven wat helaas zelden verder kwam dan het schrijven van de grote verhaallijn. Later richtte ik een schrijfgroep op maar eerlijk gezegd was ik weinig geïnteresseerd in de verhalen van anderen. Na een jaar ben ik verder gegaan met andere dingen. Gedichten schrijven deed ik ook, er was eens een stage waar ik het vreselijk vond en ik weet nog dat ik in mijn pauzes van een paar dagen toen flink wat gedichten produceerde. Ook werd ik in de periode dat we nog Sinterklaas vierden met de familie geïnspireerd door de gedichten geschreven door mijn ouders, eh, ik bedoel natuurlijk de DichtPiet, laatst kwam ik een gedicht tegen over hoe ik alweer 10 jaar geleden hard aan het blokken was voor mijn SPW opleiding. Verder schreef ik afgelopen jaren wel een paar nieuwe gedichten en ik schreef ook gedichten die met de Tzolkin kalender van de Maya-astrologie te maken hebben.

Ik schreef ook een cursus voor de collega’s die CSS (website-taal) wilde leren. Lesgeven zit ook wel in mijn bloed, en ik bedoel niet de 2 familieleden van mijn vaders kant die leraar zijn / waren. Nee, ik doe op mijn begeleiding op het Digitaal Trapveld waar ik ontdekte dat ik heel geduldig kon zijn met ouderen die na 20 keer oefenen het meest simpele als kopiëren en plakken of de muis bedienen of een programma opstarten eindelijk begonnen door te hebben. Daar heb ik toen ook nog samen met Maresa een cursus html gegeven geloof ik? Vorig jaar gaf ik een cursus duurzaam en bewust leven en het idee voor een cursus over Eigen Wijs Zijn is er ook al.

Voordat dit een opsomming van mijn “werkleven” wordt, ik heb dus lesgeef- en schrijfkwaliteiten en beide staan te springen om ingezet te worden. Je ziet, mijn derde blog in één dag, dus met schrijven gaat het wel goed. En misschien kan ik ook weleens een lezing geven ofzo. Dat wordt dan wel een interactieve lezing want “iemand de les lezen” hou ik niet van.

Dan is er nog een derde ding in mijn leven: tuinieren. Ik zie mezelf als een stadsmeisje dat een tuinvrouw aan het worden is, wat geweldig is het om lekker in die tuin en met al die groene, kruipende, zingende en gravende dingen bezig te houden! Hmm, als ik dit nu bij elkaar optel dan zie ik dus schrijven + lesgeven + tuinieren. Ooit was ik bijna de bd-tuinders opleiding gaan doen, nu ga ik geen groene opleiding doen. Naast dat ik me dan naar andermans regels en ideeën moet schikken, is zelf-educatie wat mij betreft leuker en goedkoper. Autodidact noemen ze dat geloof ik? Nou dan leidt ik mezelf toch op dat EigenWijze biologisch-dynamische lerares? Sommige kinderen reageren op een bijzondere manier op mij, recentelijk nog twee kinderen die zeer positief op mij reageerden en waarbij de moeders zeiden dat de betreffende reactie uitzonderlijk was. Wordt het dan groene educatie aan kinderen? Voorlopig houdt ik het bij internet en volwassenen, hoewel het mij geweldig lijkt om tuin-coach te worden, dan kan ik aan de hand van hoe iemand zijn of haar tuin eruit ziet support geven. Want dat persoonlijke contact, zonder die computer ertussen, begin ik steeds meer te waarderen. Geen betaald computerbaan voor mij!

Wow, een lang artikel en de uitkomst is iets wat ik toch eigenlijk al wist. Alleen mis ik dus de officiële papieren en ik mis het zicht op hoe ik hier mijn “brood mee kan verdienen”. “Geduld, het antwoord komt met de tijd wel”, lijkt het enige antwoord te zijn nu. Laat ik maar genieten van de tijd die ik krijg en lekker ontdekken waar ik nog meer blij van wordt!