Gepost op

Gedicht: in een poging de wereld te redden

Afgelopen jaren heb ik gedaan waarvan ik dacht dat het goed was voor de wereld: duurzaam leven. Wat ik echter lange tijd niet door had, is wat het voor MIJN leven betekende. Beperkingen, frustraties, te weinig geld. gewetenswroeging, uren spenderen aan een zoeken naar een duurzaam alternatief en dan niets vinden… gemak, plezier en ontspanning waren ver te zoeken.
 
De laatste maanden is daar een omslag ingekomen en stukje bij beetje ga ik jullie deelgenoot maken van mijn nieuwe leefstijl waarbij plezier en gemak voorop staan. En hoe ik ook zonder biologische voeding en korter douchen een bijdrage ben voor de aarde. Met als bonus een beter humeur en een blijer lichaam!.
Hierbij het gedicht wat ik schreef waarin ik vertel hoe ik duurzaam leven de afgelopen 20 jaar beleefd heb.
 
IN EEN POGING DE WERELD TE REDDEN (deel 1)
 
Als tiener geraakt
Door goed en kwaad
Sloot ik buiten Wat “verkeerd” was
 
In een poging dieren te redden
Van een ellendig leven en een nare dood
Stopte ik met ze te eten
 
In een poging de ozonlaag te herstellen
Deed ik alles op de fiets
Met frustraties en door weer en wind
 
In een poging minder fossiele brandstoffen te gebruiken
Zette ik mijn kachel op 18 graden
En zat ik te bibberen van de kou
 
In een poging de vervuiling te beperken
Liet ik mijn rijbewijs gaan
Waardoor ik mijn eigen vrijheid beperkte
 
In een poging mijn lichaam gezonder te krijgen
Liet ik “foute voedingsmiddelen” staan
Met veel gedoe en het sloeg niet aan
 
In een poging de aarde gezonder te maken
Stopte ik elke cent in biologische voeding
Waardoor ik de leuke dingen moest laten gaan
 
VERLOST (deel 2)
 
Verlost van verplicht kort douchen
Geef ik de sensatie die mijn lichaam vraagt
 
Verlost van biologisch eten
Klop ik bij elke supermarkt aan
 
Verlost van het bezwaar van vervuilende auto’s
Heb ik nu de vrijheid in mijn zak!
 
Verlost van hoe het hoort
Laat ik zonnepanelen en smoothies staan!
 
Verlost van beperkingen
Trek ik genietend mijn nieuwe (niet-verantwoorde) kleding aan!
 
 
Veronica Danielle Klinkenberg
5 juli 2017
Gepost op

Nu ook Bars behandelingen bij Danielle Duurzaam (januari 2015)

Danielle Duurzaam gaat iets nieuws aanbieden: Bars! Bars zijn energiebanen op je hoofd met de elektrische lading van al je gedachten, ideeën, gevoelens en emoties. Door deze punten zachtjes aan te raken gaat de energie weer stromen en kunnen blokkades verdwijnen. Met als gevolg dat je hoofd rustiger is en je andere keuzes gaat maken, met minder oude ballast die je beïnvloed of blokkeert. Het is een lichaamsproces, je kunt dus lekker ontspannen als je bij mij op de massagetafel ligt.

Danielle Klinkenberg met Bars certificaat
Op 2 november 2014 behaalde ik mijn Bars certificaat, naast mij facilitator Ivana Faber.

Mijn hoofd voelt rustiger na een Bars behandeling, de energie in mijn lijf stroomt weer en als het me teveel was en ik me daardoor zorgen maakte of druk om iets kleins, dan is dat na een Bars weg. Dan kan ik weer veel meer ontspannen door het leven gaan. Daardoor maak ik andere keuzes en daar wordt mijn leven steeds leuker van. Daarom bied ik nu via Danielle Duurzaam ook Bars behandelingen aan, want ik wens jou ook meer ontspanning en een helder hoofd toe! Wat kan Bars voor jou gaan betekenen?

Met het aanbieden van Bars is de eerste dienst een feit en een wens die uitkomt. Na drie jaar mij volledig gericht te hebben op het maken en verkopen van sojakaarsen en zijdelings ook de verkoopt van wasmagneten, kan ik dan eindelijk ook een prachtige dienst aanbieden! Uiteraard blijf ik gewoon sojakaarsen en wasmagneten aanbieden. Wat voor meer moois kan ik aanbieden en wat voor prachtige dingen gaan er gebeuren door het aanbieden van Bars?

Voor prijzen, het maken van een afspraak en meer informatie, bekijk de BARS pagina!

Gepost op

Blij zijn met de kleine dingen

Om mijn voornemen dankbaar te zijn en overvloed te zien maar even in de praktijk te brengen: deze blog is voor de kleine dingen waar ik blij mee ben.

Zoals het bankje op het grasveldje dat kapot ging toen net de zomer echt doorbrak en dat nu gerepareerd is. We hebben er heerlijk ons bordje leeggegeten.

Verder hebben we met miles only (airmiles) twee nieuwe elektrische tandenborstels aangeschaft en alleen de verzendkosten van €5,95 betaald.
Ideaal omdat deze borstel na twee minuten automatisch uitgaat. Vanavond gaan we hem voor het eerst gebruiken, ik ben heel benieuwd!

Verder zijn er een heleboel mooie en fijne dingen gaande en ben ik vandaag en gister buiten mijn comfort-zone getreden op weg naar het leven zoals ik dat wil!

Daarnaast is het heerlijk zomer en kan ik elk jaar beter tegen de zon. Wel zo prettig en ik krijg er ook nog een lekker kleurtje van.

Ik heb een heel bijzonder gesprek gehad en mezelf verbaasd vandaag.

Omdat ik flink fysiek werk gedaan heb, ben ik lekker moe en heb ik eindelijk zin om vroeg naar bed te gaan.

Het is bijna vakantie, iets om naar uit te kijken dus.

Fijne dag!

Gepost op

Van idealisme naar realisme

Het is pittig hoor, als er ineens vroegtijdig een einde komt aan je zwangerschap en je kind nog niet levensvatbaar is. En dat je er op die manier achterkomt dat je zwanger was van een tweeling. Maar nu is het allemaal achter de rug. We hebben heel fijn afscheid kunnen nemen, de opvang in het ziekenhuis hebben we als fijn ervaren en onze omgeving steunt ons. Op de kast staan vele kaarten, een cadeautje en een creatieve uitspatting van vrienden en anderen die hun steun betuigen.

Inmiddels pakken we ons leven weer op. Remco is alweer een paar weken aan het werk en ook Danielle Duurzaam begint weer te lopen. De zwangerschap, de vroegtijdige bevalling en het onverwachte afscheid hebben ons naast tranen een heleboel andere dingen gegeven. Eén van die dingen is, ik zal voor mezelf spreken, dat ik soepeler ben geworden. Ik ben altijd de idealist geweest die het anders moest doen en die overal, in elke situatie, het ideale plaatje zag en wilde waarmaken. Helaas leverde dat regelmatig spanning op. Want als je alles op een andere manier wil dan de gebaande wegen lopen moet je daar veel energie in stoppen om het gedaan te krijgen. Dat levert maar al te vaak teleurstelling op.

Toen we in het ziekenhuis waren moest ik keuzes maken. Keuzes in pijnstilling, keuzes in laat ik wel of niet mijn kinderen onderzoeken en dus in hun lichamen snijden om de oorzaak van hun vroege overlijden op te kunnen sporen. Keuzes in wil ik geld betalen voor iets vegetarisch uit het restaurant, eet ik een maaltijd waar het vlees tegenaan gelegen heeft of eet ik een derde broodmaaltijd omdat er geen vegetarische maaltijd voor mij beschikbaar was.

In dit soort situaties – maar ook meer in de alledaagse, kleinere dingen – begint ik steeds makkelijker te worden. Niet dat ik mijn idealen laat varen, maar het plezier en gemak gaat steeds meer voor. Als ik iets nodig heb ga ik gewoon het halen, in plaats van het langer uit te stellen omdat ik eerst het verantwoorde alternatief wil vinden, wat vaak niet voor handen is. Zo ben ik onder andere met het voedselcombinatieleer dieet gestopt omdat het me enorm veel frustratie opleverde. Ik wil al jaren van een aantal lichamelijk klachten af, klachten waarvan ik dacht die op te kunnen lossen door anders te eten. Een aantal klachten is verminderd, weg is het niet. Echter de frustratie is bij buitenshuis eten, wat vaak juist leuk zou kunnen zijn vanwege de setting, extra groot. Nu kan ik weer alles eten waar ik trek in heb, en ook alles combineren en ik hoef niet meer twee of drie uur te wachten tot de volgende maaltijd. En ik neem nu ook lekker wat ik wil. Daarbij voel ik me zoveel meer ontspannen als ik nu iets eet, vooral toen ik net stopte werd ik blij van al die dingen die ik gemist had. De klachten zijn heel wisselend nu, zo kom ik erachter wat ik wel en niet kan hebben. Niet door het te vermijden maar door het te ervaren. Het maakt het eten een stuk prettiger en de klachten, ach, als ik me er minder druk over maak zijn ze direct al een stuk minder.

Zo leer ik steeds meer mee te gaan in de wetten van het aardse leven en maak ik het mezelf makkelijk door de teugels van mijn idealisme te laten vieren.

Gepost op

De smaken van vroeger

Nu ik zwanger ben, denk je misschien dat ik extra veel ga eten. Of dat ik gekke dingen ga eten. Of dat ik midden in de nacht de koelkast plunder. Niets is minder waar. Veel eten deed ik altijd al, ik ben gewoon een lekkerbekkie en ik heb een lichaam van 1,85 meter, dat kan ook wel wat voeding gebruiken. Voor mijn gewicht hoef ik het niet te laten, dat is al jaren keurig in verhouding met mijn lengte en stabiel.

Omdat ik ’s avonds een goed verzadigende maaltijd eet, zie ik mezelf niet midden in de nacht de koelkast plunderen. Moet er niet aan denken… midden in de nacht iets eten. Augurken met slagroom heb ik eens gegeten, maar das niets voor mij, zelfs niet nu ik zwanger ben. Dat ik ineens gekke soorten vis of vlees ga eten heb ik ook geen zorgen over, mijn afschuw voor het eten van dode dieren zit te diep.

Njammie… doe nog maar een stukkie kaas!
Toch is er wel iets verandert in mijn eetpatroon de afgelopen maanden…. ik verlang weer meer naar de smaken die ik ken van vroeger. Nou heb ik een vader die dol is op kaas en vroeger hele lekkere boterhammen maakte met kaas, radijs, tomaat, komkommer en allerlei andere lekkernijen. Een echte feest-boterham. En hoewel ik een periode weinig kaas gegeten heb, ben ik sinds twee volle manen geleden weer terug aan de kaas. Ik krijg er geen genoeg van! Helaas betekent dat ook dat de acné rond mijn kinrand weer iets meer aanwezig is, deze werd toen ik nauwelijks meer kaas at, duidelijk minder. Waarschijnlijk door de grote hoeveelheid vet die er in kaas zit…

Smaken van vroeger
Verder herinner ik mij een heel simpel recept van mijn moeder: gebakken aubergine met gesmolten kaas. Njammie! Het is een zeer populair hapje bij mij dat ik vaak als lunch of tussendoor eet. Verder waren we laatst warm uit lunchen bij het restaurant van Theater de Vest. Daar ging ik voor vegetarische lasagne. En die smaak die ik toen proefde riep een bijzonder gevoel bij mij op. Iets van herkenning van wat ik echt heel lang niet meer geproefd heb. Ik heb er van gesmuld! (Helaas wat de nasmaak iets minder, de lasagne was helaas ook erg zout.) Mede hierdoor, echt iets wat me bijgebleven is, samen met diverse andere grotere en kleinere gebeurtenissen, ben ik anders gaan eten.

Frustratie geeft klachten
Een motivatie om anders te gaan eten is dat ik steeds gefrustreerd raak. Vooral als ik buitenshuis eet. Sinds een halfjaar eet ik namelijk naar de voedselcombinatieleer, gebaseerd om de combinaties van de groepen zetmeel, eiwit, suiker, zuur etc. Volgens deze leer zijn eiwit en zetmeel slecht te combineren. Denk daarbij aan brood met kaas, pasta met kaas of vlees etc. die daarbij spijsverteringsklachten veroorzaken omdat de vertering in de darmen problemen geeft. Helaas pindakaas (ook eiwit en dus niet op brood) leven we in een wereld waarin de zetmeel-eiwit combinatie het meeste voorkomt! Dus is het niet alleen binnenshuis maar ook buitenshuis zeer lastig om de goede combinaties te vinden en… de foute combinaties te laten staan. Tijdens oud & nieuw was ik het zat: toen ben ik bewust “van mijn dieet afgestapt”. Ik merkte bij mezelf de frustratie… de frustratie die het plezier van een lekkere maaltijd helemaal weg kan nemen. Juist eten met plezier, ervan genieten, help om het beter te verteren. Frustraties kunnen dus spijsverteringsproblemen veroorzaken… de problemen die ik juist kwijt wil!

Rust
Al met al ben ik dus “van mijn dieet” afgestapt… hoewel ik nog vaak die goede combinaties eet, uit gewoonte. Zo eet ik nog steeds mijn fruit een halfuur voor het ontbijt, ik merk wel dat als ik te snel het volgende neem dit niet “voegt” met elkaar. Doordat ik nu echt heb ik gezegd dat ik alles weer eet, voel ik me veel vrijer. En heb ik in de winkel ook weer meer keuze. Het geeft rust. Dus ga ik nu lekker met alle plezier eten klaarmaken waar ik me op verheug… waar het water me van in de mond loopt. Als ik ten minste weet wat dat is en het iets is wat ik in huis heb.

Voeding in mijn leven
Tijdens het schrijven van deze blog komen allerlei andere dingen die ik kwijt wil over voeding omhoog. Maar ik blijf nu even bij het hoofdonderwerp anders wordt het een ellenlang verhaal waar menigeen voor zal afhaken. Voeding is wel een onderwerp waar ik vrij weinig over schrijf – terwijl ik er elke dag intensief mee bezig ben. Ach ja.. alles op z’n tijd, “ik wil nog wat overhouden om in mijn boek te zetten” zeg ik dan maar. Wil je meer weten van hoe ik over voeding denk of over mijn ervaringen met de voedselcombinatieleer en het energieherstelplan, stel je vraag! Altijd leuk om specifiek op een vraag te reageren, dat geeft meestal wel inspiratie. Inhoudelijke tips en suggesties, daar heb veel minder behoefte aan.

Gepost op

De start van 2013: van kledingkast tot neefje

Het kind in mijn buik houdt de gemoederen flink bezig. Op allerlei manieren zijn we bezig met ons aanstaand ouderschap en dat is niet altijd even makkelijk, ook al is ons kind nog zo gewenst.

We krijgen trouwens heel veel fijne reacties op de zwangerschap, heerlijk was het om voor twee-en-een-halve dag weer even tussen andere fans van geweldloos communiceren te zijn tijdens het nvc oud & nieuw feest en ons te verbinden met gelijkgestemden. En de speciale aandacht vanwege de zwangerschap is helemaal top 🙂

Afgelopen week lukte het Remco, die niet zo’n fotograaf is, toch om mij te fotograferen en er nog lol in te hebben ook! Helaas, ik kan ze niet publiceren, het zijn naaktfoto’s 🙂 Verder stuurde we de zus en broers van mijn moeder en mijn nichtjes een paar foto’s met de blijde boodschap, waar ook weer fijne reacties op binnenkomen.

Voordat we naar het oud & nieuw feest gingen hebben we op de valreep een zwangerschaps-spijkerbroek gekocht, wat een opluchting! Eindelijk kan mijn buik weer ademhalen en geen gedoe met elastiekjes of half open broeken meer! We kochten ook een panty (ik merk geen verschil met een gewone panty en helaas, hij is eigenlijk net te kort) en bij de kringloop heb ik twee rokken gekocht. Dan kan ik eens variëren, bijvoorbeeld als mijn spijkerbroek in de was zit. Want ik ben toch echt een broekendraagster wat dat betreft.

Toen we bij de kringloopwinkels shopten voor kleding, liepen we natuurlijk ook even de rest van de winkel door. En… zagen daar een kledingkast die we allebei mooi vinden! De oude kast is na diverse verhuizingen toch iets minder geworden en de lades zijn al diverse malen gerepareerd. Daarnaast behoeft de indeling van de kledingkast wat mij betreft een heroverweging en kan de inhoud ook weleens grondige opschoning krijgen. Want het is toch zonde al die ongebruikte spullen en de ruimte zullen we nodig hebben voor onze kleine.

Inmiddels staat de kast, al koste ons dat dat wel enige moeite, na anderhalf dag frustratie door missende onderdelen en een stroeve samenwerking tussen Remco en mij, zat de kast gisteren “ineens” in mekaar. Bijzonder hoe de energie per dag kan verschillen!

De kast is inmiddels in gebruik genomen en de kleding gesorteerd. Nu rest nog het bereiken van de gemeente voor het ophalen van de oude kastdelen en de overbodige spullen kwijt raken.

Eind van de ochtend werd ik gebeld door mijn jongste broertje die zaterdag al belde dat de baby één dezer dagen zou komen. Zondagavond 6 januari is mijn neefje geboren! Aanstaand weekend reizen we af naar Arnhem om het prille leven met eigen ogen te aanschouwen. En dat terwijl mijn buik behoorlijk ‘blubt’ wat een voorteken van “schoppen” van mijn eigen kleine mensje in wording zou kunnen zijn.

Dat lieve mensen, is nog maar een klein deel van de eerste 7 dagen van dit bijzondere nieuwe jaar: het jaar waarin ik tante en moeder wordt en we een nieuwe tweedehands kledingkast kochten. Wat zal 2013 nog meer gaan brengen?

Gepost op

Positiemode voor lange vrouwen een uitdaging

Als vrouw van 1,85 meter lang heb ik lange benen. Dat is vaak al een uitdaging, vind maar eens een broek die lang genoeg is en vind maar eens betaalbare schoenen in maatje 42,5. Maar al te vaak moet ik voor een passende broek meer dan honderd euro ophoesten en voor schoenen net zo. Misschien is dat wel mede een reden dat kleding kopen voor mij een “moeten” is en absoluut geen hobby zoals dat bij veel vrouwen wel het geval is. Daarbij komt nog eens dat ik ook graag kleding van biologisch katoen draag, dan een passende broek vinden is nog meer een uitdaging. (Toch heb ik die zoektocht er voor over, in verband met de resten gif die nog in regulier katoenen kleding kunnen zitten en in verband met de productiewijze van reguliere katoen die heel veel water vraagt,  door het hoge gebruik van pesticiden met milieuschade en slechte werkomstandigheden voor de fabrieksmedewerkers als gevolg).

Nu gisteren de eerste knoop van mijn 1 van mijn twee favoriete broeken gesprongen is, begint de vraag naar passende kleding toch wel erg dringend te worden. Nu had ik bedacht een oproep te doen om positiekleding die over is of naar de kringloop te gaan. Echter, ik heb nog nooit kleding bij de kringloop gekocht, mede omdat het vertrouwen dat ik daar de juiste maat kan vinden erg laag is. Kun je in een winkel nog een andere maat van hetzelfde kledingstuk passen, bij de kringloop kan het niet. Ook is de maat vaak onduidelijk. Een broek of schoenen kopen bij de kringloopwinkel zie ik daarom eigenlijk niet zitten.

Helaas is ons geld eind van de maand op en het kledingbudget is één van de budgetten die er zeer bekaaid van afkomt. Toch is januari de maand om toe te slaan, immers nu is alles in de uitverkoop. Hoe we het gaan betalen weet ik niet, maar dat we in januari gaan shoppen voor positiemode voor mij is duidelijk, we vinden wel een manier om het te betalen!

Mogelijk worden het trouwens geen broeken maar rokjes, leggings en laarzen. Ik ging namelijk zoeken op “positiemode voor lange vrouwen” en kwam op het forum van Viva terecht. Iemand geeft daar te tip om (kortere) broeken te combineren met laarzen en rokjes, ze kreeg zelf complimenten over haar kleding toen ze hoogzwanger was. Verder hebben ze het onder andere over de webshop Noppies  waar de lange vrouwen op het forum goed geslaagd zijn. Niets bio helaas, wel de leggings en panty’s die ik zo mis in mijn kledingkast en ook de bekende januari uitverkoop. Mogelijk loop ik in het voorjaar dus op lange laarzen, met legging en rokjes. Rokjes moet ik wel bij de kringloopwinkel kunnen vinden, toch?

Als ik dan de juiste positiekleding gevonden heb en ons kind is geboren, gaat deze kleding zorgvuldig opgeborgen in een doos de kelder in. Want de kans dat ons eerste kindje een broertje of zusje krijgt is groot en wat zal het dan lekker zijn als de juiste kleding in de kelder ligt te lonken…!

Heb jij positiekleding voor vrouwen met lange benen in je bezit en wil je ze graag kwijt? Laat het me weten! (Inmiddels niet meer relevant.)

Gepost op

Er groeit een nieuw mensje in mijn buik :-)

Het zou de titel van een gedicht kunnen zijn “er groeit een nieuw mensje in mijn buik”. Is het niet wonderbaarlijk dat we allemaal ooit in de buik van onze moeder zijn begonnen met groeien? Nu, na drie maanden, begint het besef van wat er gebeurt in en met mijn lichaam en dat er straks een nieuw mens op aarde komt, steeds meer door te dringen. Zowel bij mij als bij pappa-in-spe.

Inmiddels zijn de veranderingen aan mijn buik zo duidelijk dat ik maar al te vaak de reactie krijg “dat zag ik al” als ik vertel dat ik drie maanden zwanger ben. Mijn buik is nu echt een buikje aan het worden, mijn organen worden omhoog gedrukt en die veroorzaken vooralsnog de grootste “buik” op dit moment. De bobbel van mijn groeiende baarmoeder is nog minder zichtbaar. Volgens de beschrijvingen zou ik die nu kunnen gaan voelen, nou, ik voelde al een kleine bobbel weken geleden hoor.

Mijn bloeddruk is erg laag en gelukkig is dat geen probleem, de verloskundige is er zelfs blij mee. Want door mijn rustig stromende bloed kan het kind heerlijk alle voedingsstoffen in zich opnemen. Nu ben ik dus flink zout aan het eten bij elke maaltijd. Iets wat massaal “afgeleerd” wordt omdat de meeste mensen eerder een te hoge dan een te lage bloeddruk hebben of aanleg ervoor. Het zout heeft twee goede effecten: ik ben minder duizelig wat wel zo prettig is en ik heb meer dorst. Dat is ook goed want ik heb moeite met voldoende water drinken. Zo zie je maar, heerlijk hoe de natuur -mijn lichaam- dat allemaal vanzelf regelt!

Verder heb ik weinig klachten op wat verstopping en lichte vermoeidheid na. Zwangerschapsmisselijkheid is mij onbekend en daar ben ik zeer dankbaar voor!

 

Bronnen: Linker plaatje boven van http://www.forumvoorzwangerevrouwen.nl/14-weken-zwanger

Rechter plaatje: http://www.corelbay.com/3maanden.htm

Deze zwangerschap had op diverse fronten een bijzonder einde. Zowel verbazend als verdrietig, ik schrijf erover op een aparte blog.

Gepost op

Lente!

Lente! Of zal ik zeggen: “zomer”! Want over precies een maand, op 21 juni, is het alweer de langste dag van het jaar en midzomer. Voor sommigen dan. In elk geval is het eerste zoemende beest dat een uitweg zoekt, binnen. Dus als ik komende week klaar ben met de volgende portie kaarsen dan ga ik citronella kaarsen maken. In een handig reisblikje.

Ben erg benieuwd hoe dat gaat helpen tegen muggen. Ben dit jaar al een keer geprikt dus ik ben zelf een goede test. Er zijn trouwens mensen die zeggen dat muggen je altijd prikken op een energetisch punt, zoals bij de acupunctuur. Dus ze prikken niet zomaar en het doet werkelijk iets. Iets goeds dus naast dat zeer vervelende gejeuk!

Het zoemende beestje heeft via de ramen die ik wijd open heb gezet zijn uitweg gevonden. Geniet van het mooie weer!