Gepost op

Een weekend, twee verrassingen

Het laatste weekend van mei had ik twee markten, één bij ons in het winkelcentrum en één in Heerhugowaard. Hier de foto’s en een kort verslagje van twee heel verschillende dagen.

Remco voor de kraam van Danielle Duurzaam tijdens "Natuurlijk de Hoef"
Remco voor de kraam van Danielle Duurzaam tijdens “Natuurlijk de Hoef” op zaterdag 30 mei 2015 te Alkmaar, Winkelcentrum de Hoef.

Zaterdag was het fris en zonnig en de wind kwam van de zijkant bij ons in Winkelcentrum de Hoef. We stonden ter hoogte van de Blokker met naast ons gezellig gekleurde poppen en wol met een merk ecologisch schoonmaakmiddel aan de andere kant. Ondanks de rustige start kwam de verkoop goed op gang. De eigenaar van de Bruna die regelmatig pakketjes voor mijn webshop aanneemt, kwam ook even kijken, samen met flink wat buren en buurtgenoten wat leuke gesprekken opleverde. Marleen van Biodanza kwam ook even langs, de verkoop bleef goed gaan en de dag vloog om. We hadden geen idee wat de konden verwachten van de verkoop en zijn dan ook blij verrast met het resultaat! Ik ging met een tevreden gevoel mijn bed in, klaar voor de volgende markt.

Zo goed als ik mijn bed in ging, zo slecht kwam ik eruit. Ik voelde me chagrijnig, niet uitgeslapen en had dus écht geen zin om in mijn uppie een markt te gaan draaien. Remco had na vijf dagen zijn eigen werk en een dag markt, een dag vrij. Hij stond super goed gehumeurd op, maakte heerlijke broodjes voor me klaar en stopte een reep van mijn favoriete chocolade in de tas, met een lief berichtje erop.  Toen mijn broer me op de markt had afgezet, heb ik zoals gewoonlijk de kraam opgebouwd. Even na opening van de markt om 12 uur dienden de eerste klanten zich aan, zij kochten een doe-het-zelf setje met twee geuren en een kleurblokje erbij. Leuk, de doe-het-zelf materialen zijn terug van weggeweest!

Verregende Streekmarkt op het Cooplein te Heerhugowaard.
Verregende Streekmarkt zondag 31 mei 2015 op het Coolplein te Heerhugowaard. Op deze foto kan ik gelukkig af en toe weer lachen dankzij het gezelschap van mijn schoonmoeder.

Het begon te regenen en de wind gaf behoorlijk windvlagen waardoor ik genoodzaakt was diverse spullen waaronder andere mijn folders van de kraam te halen. Toen mijn schoonmoeder mij gezelschap kwam houden, kon ik iets meer ontspannen. Om drie uur kwam de marktmeester langs om te zeggen dat de markt een uur eerder zou sluiten. Gelukkig maar want ik stond op het punt om af te gaan breken, dus we hebben het laatste uurtje uitgezeten door veel folders uit te delen en nog één kaars te verkopen.

Met de twee handdoeken die mijn broer had meegebracht, hebben we, terwijl het om vier uur harder begon te regenen en waaien, met z’n drieën alle kaarsen en spullen zo goed mogelijk droog gemaakt en ingepakt. De schade is gelukkig beperkt gebleven tot wat uitgelopen etiketten en extra werk om alles te drogen. Eenmaal thuis verdween mijn slechte humeur trouwens als wolken voor de zon.

Het waren twee verrassende dagen in een weekend, ben benieuwd wat de volgende twee markten voor ons in petto hebben?

Gepost op

Mijn verjaardagswens: 33 felicitatiekaartjes ontvangen!

Mijn 33-ste levensjaar dat ik woensdag 12 februari 2014 afsluit was een bijzonder jaar. Een jaar dat heel verdrietig begon met het afscheid van onze te vroeg geboren tweeling en mijn fiets die werd gejat. Het verlies overschaduwde de geboorte van mijn neefje een maand en een dag eerder, inmiddels een gezonder knul van een jaar oud.

Naarmate het jaar vorderddanielle_en_remco_7febr2014_schoorle kwamen er steeds meer blije momenten zoals groei van mijn eigen bedrijf, terug te zien in de stijgende verkoop en de diverse omzetrecords die ik gebroken heb! Ik vier dat er zoveel mensen vertrouwen in mij hebben en dat ik in staat ben mijn eigen bedrijf te runnen!

Halverwege dit levensjaar hebben we hulp ingeroepen om onze relatie te verbeteren. Na een paar maanden flink veel innerlijk werk, is het resultaat dat we nog jaren met elkaar verder kunnen en dat is volledig te danken aan onze eigen inzet, elke dag weer!

Natuurlijk heb ik ook nog wensen voor mijn nieuwe levensjaar.
Zo wil ik graag bestaande contacten verdiepen en ik wil zoveel omzet draaien dat ik mijn uitkering kan opzeggen. Binnenkort ga ik mijn geleende stadsfiets vervangen door een nieuwe én ik schaf een sportieve fiets aan zodat ik makkelijk langere stukken fiets, zoals die 8-10 km naar het strand en de duinen die me tot nu toe te ver was.

Verder ga ik mezelf leren hoe leuk het is nieuwe kleding aan te schaffen. De meeste vrouwen vinden het leuk te vinden om kleding te kopen en hebben eerder teveel dan te weinig kleding in hun kast hangen. Ik stel het kleding shoppen uit omdat ik het juist alleen maar vervelend vind en ik mis echt belangrijke stukken zoals een lekkere dikke wintertrui (zonder gaten). Vanaf vandaag is dat verleden tijd, ik ga vaker shoppen en ik ga binnen mijn kennissenkring actief op zoek naar mensen die mij leren en laten ervaren hoe leuk het is om nieuwe kleding te kopen!danielle_schoorl_7febr2014

Een wens die bestaat sinds ik in september 2011 op Biodanza les ging bij Marleen is om samen met Remco te kunnen dansen. Sinds een paar weken danst Remco op Biodanza bij Doreen in Heerhugowaard. Op mijn verjaardag ga ik mee om te biodanzen, samen met de man die ik het liefst aan mijn zijde heb!! Na 2,5 jaar geduld oefenen gaat deze hartewens van mij dan eindelijk in vervulling!

Een andere wens die ik al heb zolang ik mij kan herinneren, is om een hele speciale verjaardag te hebben. Een verjaardag die een jaar lang een glimlach op mijn gezicht tovert als ik eraan terugdenk. En jij kan mij helpen om mijn 33ste verjaardag heel speciaal te maken!

Ik zou namelijk heel graag 33 felicitatiekaartjes ontvangen!
En daarbij 333 facebook-felicitaties zou helemaal tof zijn!
Eigenlijk zou ik ook nog een paar mensen op bezoek ontvangen en als dat lukt dan is dat mooi meegenomen. Mocht het vanwege dat het kort dag is niet meer lukken, dan heb ik in ieder geval 33 fijne verjaardagskaarten om blij van te worden (en ’s avonds biodanza met Remco).

Om aan die 33 kaartjes te komen heb ik jou hulp nodig.
Dus help mee mijn verjaardag bijzonder te maken, stuur me een kaartje!
Mijn adres is:
Danielle Klinkenberg
Lambert Doomerstraat 113
1816 EN Alkmaar

Je kunt het kaartje nog meer speciaal maken door te delen wat jij zo aan mij waardeert.
Dankjewel voor je aandacht en ik kijk uit naar die 33 kaartjes!
Groeten, Danielle Klinkenberg

p.s. ik vergeet nog te zeggen dat ik heel graag een weekje weg wil en dat ik altijd op gemak wil zijn op vakantie. Echte ontspanning dus op elke vakantie, of dat nu in Nederland is of daarbuiten… een wens van Remco.

Gepost op

De start van 2013: van kledingkast tot neefje

Het kind in mijn buik houdt de gemoederen flink bezig. Op allerlei manieren zijn we bezig met ons aanstaand ouderschap en dat is niet altijd even makkelijk, ook al is ons kind nog zo gewenst.

We krijgen trouwens heel veel fijne reacties op de zwangerschap, heerlijk was het om voor twee-en-een-halve dag weer even tussen andere fans van geweldloos communiceren te zijn tijdens het nvc oud & nieuw feest en ons te verbinden met gelijkgestemden. En de speciale aandacht vanwege de zwangerschap is helemaal top 🙂

Afgelopen week lukte het Remco, die niet zo’n fotograaf is, toch om mij te fotograferen en er nog lol in te hebben ook! Helaas, ik kan ze niet publiceren, het zijn naaktfoto’s 🙂 Verder stuurde we de zus en broers van mijn moeder en mijn nichtjes een paar foto’s met de blijde boodschap, waar ook weer fijne reacties op binnenkomen.

Voordat we naar het oud & nieuw feest gingen hebben we op de valreep een zwangerschaps-spijkerbroek gekocht, wat een opluchting! Eindelijk kan mijn buik weer ademhalen en geen gedoe met elastiekjes of half open broeken meer! We kochten ook een panty (ik merk geen verschil met een gewone panty en helaas, hij is eigenlijk net te kort) en bij de kringloop heb ik twee rokken gekocht. Dan kan ik eens variëren, bijvoorbeeld als mijn spijkerbroek in de was zit. Want ik ben toch echt een broekendraagster wat dat betreft.

Toen we bij de kringloopwinkels shopten voor kleding, liepen we natuurlijk ook even de rest van de winkel door. En… zagen daar een kledingkast die we allebei mooi vinden! De oude kast is na diverse verhuizingen toch iets minder geworden en de lades zijn al diverse malen gerepareerd. Daarnaast behoeft de indeling van de kledingkast wat mij betreft een heroverweging en kan de inhoud ook weleens grondige opschoning krijgen. Want het is toch zonde al die ongebruikte spullen en de ruimte zullen we nodig hebben voor onze kleine.

Inmiddels staat de kast, al koste ons dat dat wel enige moeite, na anderhalf dag frustratie door missende onderdelen en een stroeve samenwerking tussen Remco en mij, zat de kast gisteren “ineens” in mekaar. Bijzonder hoe de energie per dag kan verschillen!

De kast is inmiddels in gebruik genomen en de kleding gesorteerd. Nu rest nog het bereiken van de gemeente voor het ophalen van de oude kastdelen en de overbodige spullen kwijt raken.

Eind van de ochtend werd ik gebeld door mijn jongste broertje die zaterdag al belde dat de baby één dezer dagen zou komen. Zondagavond 6 januari is mijn neefje geboren! Aanstaand weekend reizen we af naar Arnhem om het prille leven met eigen ogen te aanschouwen. En dat terwijl mijn buik behoorlijk ‘blubt’ wat een voorteken van “schoppen” van mijn eigen kleine mensje in wording zou kunnen zijn.

Dat lieve mensen, is nog maar een klein deel van de eerste 7 dagen van dit bijzondere nieuwe jaar: het jaar waarin ik tante en moeder wordt en we een nieuwe tweedehands kledingkast kochten. Wat zal 2013 nog meer gaan brengen?

Gepost op

Andere zorgverzekeraar

(Dit bericht gaat over het jaar 2013.)

Het zal 4, wellicht 5 jaar geleden zijn dat we voor de keuze van een andere zorgverzekeraar kwamen te staan. We hebben toen gekozen voor Menzis. Zij hadden toen een actie waarbij je een Wake-Up light zou krijgen als je dat jaar bij hun kwam. Ik dacht dat die lampen al op zouden zijn omdat ik echt op het allerlaatste moment ben overgestapt. Tot mijn verrassing stond er toen een keer een bezorger aan de deur met een pakketje, geheel onverwacht omdat ik er niet op gerekend had. Het bleek de wake-up light en het is nog steeds een wekker die goed bij mij past. Hij gaat namelijk in een half uur van uit naar vol licht en dat vind ik vele malen prettiger dan een wekker die ineens “trrrrrrring” doet en waarmee ik dan de eerste schrik van de dag al binnen heb. Geen goede start voor zo’n gevoelig persoontje als ik.

Nu ik zwanger ben en Remco van zijn vorige verzekeraar een aanbod kreeg en we sowieso naar de vergoedingen wilden kijken, was het vrij snel duidelijk dat onze wensen verandert zijn. Zo vergoedt Menzis veel minder van de alternatieve geneeswijzen dan mijn nieuwe verzekering. Ook de vergoeding van de eigen bijdrage voor kraamzorg wordt bij de nieuwe wel vergoed en bij de oude niet en dat scheelt toch al snel €196,-. Daarbij ga ik wel meer betalen omdat ik een pakket omhoog ben gegaan. Voor 1 jaar, immers volgend jaar zal ik geen kraamzorg meer nodig hebben. Of ik moet heel snel opnieuw zwanger worden hihi. Ooit had ik vrienden, een broer en een zus, die 11 maanden verschilden in leeftijd. Als het aan ons ligt, duurt het iets langer voordat de tweede zich aankondigt…

Remco heeft ook een nieuwe zorgverzekeraar. Zaten we eerst nog samen bij dezelfde en kregen we korting via de FNV, nu is hij bij een andere zorgverzekeraar dan ik namelijk Zilveren Kruis. Dat is wel even spannend, aan de andere kant niets aan de hand. We zullen er wel uitkomen. Nu maar hopen dat Avera Achmea inderdaad de kosten voor een doula deels wil vergoeden. Eigenlijk had ik eerst willen bellen maar door de druk van dat de keuze gemaakt moest worden, ben ik dat eigenlijk vergeten.

We hebben de verzekeringen afgesloten via geld.nl dat scheelde echt meer dan 10 euro, zeker de moeite waard. En aangezien ik geen collectiviteit weet waar ik me zo snel bij aan kan sluiten is deze korting mooi meegenomen.

Wat doe jij met de zorgverzekering komend jaar?

Gepost op

Er groeit een nieuw mensje in mijn buik :-)

Het zou de titel van een gedicht kunnen zijn “er groeit een nieuw mensje in mijn buik”. Is het niet wonderbaarlijk dat we allemaal ooit in de buik van onze moeder zijn begonnen met groeien? Nu, na drie maanden, begint het besef van wat er gebeurt in en met mijn lichaam en dat er straks een nieuw mens op aarde komt, steeds meer door te dringen. Zowel bij mij als bij pappa-in-spe.

Inmiddels zijn de veranderingen aan mijn buik zo duidelijk dat ik maar al te vaak de reactie krijg “dat zag ik al” als ik vertel dat ik drie maanden zwanger ben. Mijn buik is nu echt een buikje aan het worden, mijn organen worden omhoog gedrukt en die veroorzaken vooralsnog de grootste “buik” op dit moment. De bobbel van mijn groeiende baarmoeder is nog minder zichtbaar. Volgens de beschrijvingen zou ik die nu kunnen gaan voelen, nou, ik voelde al een kleine bobbel weken geleden hoor.

Mijn bloeddruk is erg laag en gelukkig is dat geen probleem, de verloskundige is er zelfs blij mee. Want door mijn rustig stromende bloed kan het kind heerlijk alle voedingsstoffen in zich opnemen. Nu ben ik dus flink zout aan het eten bij elke maaltijd. Iets wat massaal “afgeleerd” wordt omdat de meeste mensen eerder een te hoge dan een te lage bloeddruk hebben of aanleg ervoor. Het zout heeft twee goede effecten: ik ben minder duizelig wat wel zo prettig is en ik heb meer dorst. Dat is ook goed want ik heb moeite met voldoende water drinken. Zo zie je maar, heerlijk hoe de natuur -mijn lichaam- dat allemaal vanzelf regelt!

Verder heb ik weinig klachten op wat verstopping en lichte vermoeidheid na. Zwangerschapsmisselijkheid is mij onbekend en daar ben ik zeer dankbaar voor!

 

Bronnen: Linker plaatje boven van http://www.forumvoorzwangerevrouwen.nl/14-weken-zwanger

Rechter plaatje: http://www.corelbay.com/3maanden.htm

Deze zwangerschap had op diverse fronten een bijzonder einde. Zowel verbazend als verdrietig, ik schrijf erover op een aparte blog.

Gepost op

Tijd voor een nieuw bed?

Tja, echt weer zo’n gebeurtenis die volgt op een “toevallige” gedachte van mij.

De gedachte “goh, ons bed is al best wel een paar jaar oud, alleen gekocht, een paar maanden voordat ik Remco ontmoette. De matras zal wel aan vervanging toe zijn uit “hygiënisch” oogpunt. Misschien wel leuk om samen met Remco een bed uit te zoeken, een bed echt van ons tweeën.”

En wat gebeurde er vanochtend, binnen 24 uur na deze gedachte? Yep, ik ging op het voeteneind zitten, waarschijnlijk om spinnende kater Citrino te aaien, en whop, ik zat een paar centimeter lager!

Wij kijken en toen zat de middenbalk dus lager en het ijzeren dingetje wat het goed houdt, zat scheef. Later vergat Remco dat hij niet op het bed moest zitten, dus toen was de middenbalk helemaal naar de grond gegaan. Die middenbalk is trouwens beschadigt. Ik heb me al zitten afvragen “waar heb ik dat frame nu ook alweer gekocht?” De matras komt van een winkel uit Broek op Langedijk of iets dergelijks. Het bedframe heb ik naar moeten zoeken en komt in ieder geval niet bij Ikea vandaan, want daar hadden ze de gewenste maat niet. Mogelijk komen de lattenbodems wel bij Ikea vandaan. Nu komt er een bedwinkel uit het centrum van Alkmaar ineens in mijn hoofd. Beter Bed. Volgens mij bestaat dat filiaal niet meer. Tijd om de bonnendoos eens in te duiken. Ik heb alles aangeschaft in de eerste 6 maanden van 2005 dus het is allemaal 7 jaar oud.

Blijkbaar gaat een “goedkoop” bed dus zo’n 7 jaar mee, precies de tijd om ook de matras te vervangen zoals geadviseerd wordt.

Goed, nu Remco er niet is, zal ik straks de buurvrouw vragen om de tweede lattenbodem te helpen verslepen. De eerste heb ik toch in mijn uppie versleept en wie daar ervaring mee heeft weet dat die latten er dan uitvallen en dat is niet leuk slepen meer. Nog afgezien van dat het niet goed is voor het behoud van de lattenbodem. Dan moet ik nog een manier zien te vinden om het bedframe zo neer te zetten, bijvoorbeeld tegen de muur aan, opdat ik vanavond op de matras op de grond kan slapen. Ga ik dus een beetje kamperen, net als Remco. En we wilden maandag al naar Ikea gaan voor de inrichting van mijn Danielle Duurzaam kamer, nu kunnen we ons ook oriënteren op een nieuw bed, het frame en de matras in elk geval. Tenzij we nog ergens garantie kunnen vinden…

Is meteen een mogelijkheid om een bedmaat te kiezen waarvan het beddengoed, biologisch katoenen beddengoed, gewoon algemeen verkrijgbaar is. Wat wij hebben nu een matrasmaat van 220 bij 160 en die maat is zo ongewoon dat je flink moet zoeken om aan het juiste beddengoed te komen. En biologisch beddengoed is al voornamelijk online te krijgen. Als je biologisch beddengoed dan wel in de winkel aantreft kun je het met een bijzondere maat wel vergeten.

Alweer een jaar of wat terug was ik trouwens eens op bezoek bij een speciale beddenzaak. Zij maken bedden en beddengoed op maat, alles verantwoord en natuurlijk. Maar zo’n bed kost al snel €10.000,- precies het bedrag dat we over vijf jaar nodig hebben voor het vervangen van de kozijnen, en waar we hard voor aan het sparen zijn. Zolang mijn rekeningnummer tweemaal meer cijfers heeft dan mijn saldo, is dat helaas geen optie.

Iemand suggesties waar we een super-natuurlijk, gezonde en verantwoorde matras kunnen krijgen voor een budget van hoogstens 3 cijfers?

Gepost op

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!

Gepost op

Weg met de koelkast!

Naar aanleiding van mijn vorige blog zojuist ging ik eens bekijken wat er al is aan groene-leefstijl-inpirators bestaat. Natuurlijk kwam ik bij Green Evelien terecht, ik ken haar al via Twitter. Laat zij nou toevallig op heel andere gebieden actief zijn dan wij. Zo is zij gek van energie besparen lees ik, iets wat ik zelf maar weinig boeiend vind.

Handig dat zij zich daar wel mee bezig houd want laatst hebben we bij BCC geïnformeerd naar een kleine koelkast. We kwamen dingen te weten over het energieverbruik, dat er zelfs een A+++ koelkast te koop is bij deze winkel en de hoeveelheid geluid die zo’n kast kan produceren. Helaas past deze koelkast niet op de plek waar we hem willen hebben omdat de plek minder breed is dan de koelkast. Hoewel deze plek aangepast kan worden zouden we ook een stapje verder kunnen gaan.

We hebben namelijk sinds een paar weken een Odin groente- en fruit abonnement. We krijgen een kleine tas fruit en een grote tas groente die ik op donderdag ophaal bij de plaatselijke groenteboer waar ik nooit eerder kwam. Naast dat het hier om de hoek is, helpen we ook de plaatselijke middenstand. Want zoveel echte groenteboeren zijn er niet meer.

Ik word er trouwens allervriendelijkst geholpen, daar kan geen supermarkt tegenop. Nu was ik echter zo EigenWijs om de tas met groente in de voorraadkast, de trapkast, te zetten en dus niet in de koelkast te doen. Mede omdat die grote portie tuinbonen uit onze eerste week tezamen met de prei de hele groentelades en meer zouden vullen, maar blijkbaar was er nog een andere reden. Die kan ik niet echt onder woorden brengen maar komt nu samen. De ervaring van zachte bloemkool en een buigzame bos wortelen verteld ons dat de bewaarmethode wat verbetering kan gebruiken. En zo komen we terug bij het artikel van Green Evelien over bewaarmethoden zonder koelkast.

Jammer alleen, dat die printerknop ontbreekt tussen de manieren om het betreffende artikel te delen. Want dit is iets wat ik echt graag in mijn handen wil houden zonder steeds weer die laptop aan te zetten. Intussen heb ik de bewaartabel waar in het artikel naar verwezen wordt geprint en dreig ik verzeild te raken in diverse interessante websites over een lowtech koelkast voor groente en fruit en aanwijzingen voor het zelf bouwen van een zonnedroger.

De low tech koelkast voor groente en fruit en dat die vrouw die onderzoek deed naar bewaarmethoden ben ik trouwens al eens eerder tegengekomen. Het was toen duidelijk nog niet onze tijd hiervoor. Nu kom ik het weer tegen en aangezien Remco zijn zin om dingen zelf te bouwen en nieuwe stappen te zetten groter is dan ooit, wordt ik hier erg blij van. Laat die A+++ koelkast maar zitten, we gaan “gewoon” richting leven zonder koelkast! Niet persé vanwege het stroomverbruik trouwens. Maar omdat ik de innerlijk “drive” voel om hiermee aan de slag te gaan. Dat is nu eenmaal zo’n dingetje van Danielle Duurzaam!

Gepost op

Op naar braderie drie

Vanavond is het zover! De zon schijnt, de vakantie is begonnen en ik sta voor de derde keer met mijn kaarsen op de braderie in Schoorl. De herinnering van vorige week laat ik naar de achtergrond verdwijnen, om met nieuwe moed aan de slag te gaan. Driemaal is scheepsrecht en het weer en de vakantie geven nieuwe energie. Ik heb geregeld dat ik weer met mijn gezicht richting de Zilte Zoen kan staan en allerlei mensen die ik sprak verteld dat ik vanavond en hierna nog twee avonden op deze braderie sta. Ik hoop dus zeker een paar bekenden aan mijn kraam te hebben vanavond.

Wat ik het meest spannend vind ik toch wel dat ik alleen sta. Stel je voor dat er drie klanten bij me in de rij staan omdat ze allemaal willen afrekenen? Geweldig voor mijn omzet, minder voor mijn innerlijk rust. Ik hoop maar dat de avondmaaltijd die ik voor een deel al klaar heb, mij goed gaat helpen helder en rustig te handelen. Vanmorgen heb ik me al even terug getrokken en mijn gidsen en engelen gevraagd om rust, helderheid, energie en enthousiasme. Momenteel ben ik er vrij rustig onder, me druk maken heeft natuurlijk weinig zin.

Straks de spullen naar beneden brengen, een flinke berg folders printen (gisteren eind van de middag nog de stad in geweest om een nieuw pak papier te halen) en dan even een dutje doen. Want ik heb nog een pittige avond voor de boeg en een beetje voorslapen is geen gek idee.

Vorige week was ik trouwens ziek de nacht na de braderie. Afgelopen week voelde ik me ook maar matig. Waarschijnlijk is dit nog de nasleep van de weken stress die ik had ter voorbereiding op de Ouders Natuurlijk Beurs van 23 juni. Verder spelen er nog diverse andere dingen als re-integratie begeleiding die bijna echt van start is, zwanger willen worden en Remco die jarig was, zijn diploma elektromonteur behaalde en fantastische innerlijk veranderingen doormaakt.

Al met al een drukke periode die ik nu beter begin te begrijpen. Ook in de zin van waarom ik ziek was en de matige braderie vorige week zo slecht viel. Het is nu helemaal ok voor mij, de puzzelstukjes vallen op hun plek en ik ben weer een paar levenservaringen rijker!

Gepost op

Slootje graven in de tuin

Hier even een update van de tuin. We hebben namelijk erwten en peulen staan waar we binnenkort voor de tweede keer van kunnen oogsten. We hebben van aardbeien, rode en zwarte bessen gesmuld en we hopen dat de kleine ijsbergslaatjes binnenkort groot zijn. Remco had weer zin in de tuin en we hebben die ene zondag dat het even mooi weer was flink wat gedaan in de tuin. Eind van de ochtend en begin van de middag heb ik het onkruid in de eerste cirkel, de ingewijde bloemencirkel, eruit getrokken en aan de rand gelegd als mulch. Remco was toen bezig met het graven van een geul langs het pad. Precies op tijd want de dagen er na heeft het flink geregend. Toen we gisteravond even kort op de tuin waren zagen we hoe goed onze timing is geweest, de sloot stond goed vol!

Wat me opgevallen is, is dat sinds ik de paden begroeid laat en dus niet meer kaal maak, de paden beduidend droger zijn. Dus mijn paden zul je zelden zwart aantreffen! Het scheelt echt, het is het verschil tussen een grote plas en een omweg maken of een sompig pad waar je nog over lopen kan.

’s Avonds kwamen we nog een keer en was Remco al vooruit. Dus toen ik Bea haar fiets zag staan ging ik even langs. Het leverde mij de begeerde Oost-Indische kers planten op die ik zocht. Niks rustig aan doen dus, we hebben het bed langs de nieuwe sloot vrij gemaakt en daar staan ze nu in. Ze hebben zich best goed gehouden voor de mega-regenbui die ze daarna kregen. Aan water geen gebrek…

Hier wat foto’s voor een indruk en ik sta er deze keer wel op omdat Remco mee waas naar de tuin en foto’s wilde maken. Dan moet zijn vrouw er natuurlijk wel op want dat vind hij het mooiste van de hele tuin…