Gepost op

De plezier zoekende idealist

Als ik een interessant boek tegenkom tijdens het surfen, zoek ik in de catalogus van de bibliotheeksite of ze het boek hebben. Zoja, dan reserveer ik het boek direct. Zodoende heb ik momenteel twee boeken over geld te leen. Het boek wat ik vanmorgen heb opgehaald is oorspronkelijk Amerikaans. De titel is “geld is niet waar het om draait” en de schrijver heet Brent Kessel. Qua inhoud herken ik de basis. Maar veel dingen zijn hier in Nederland anders en daardoor mis ik ook wel een stukje, heb hierdoor minder verbinding met dat wat beschreven wordt.

Hoewel ik met goede moed aan deel 1 begon heb ik ook een groot deel overgeslagen. Het gaat over de financiële gewoonten van de cliënten van de schrijver die zodanig afwijken van mijn situatie dat ik de aandacht verloor. Deel 2 vind ik interessanter, het gaat over de financiële archetypes. Ik herken mezelf weer een beetje in diverse types, maar om nu te zeggen dat er echt één type uitspringt nee, en twee ook niet echt. Dus heb ik de test aan het einde van dit deel gedaan en de vragen zo goed mogelijk beantwoord. Het zijn meerkeuze vragen en hoewel het de bedoeling is om maar één antwoord te geven per vraag heb ik bij sommige vragen meerdere antwoorden gegeven omdat ik mezelf in al die antwoorden herken. Zodoende ben ik tot de volgende, voor mij toch wel verrassende uitslag gekomen: op stip met 7 maal aangekruist staat “de plezierzoeker“. Hoewel ik nu ik dit schrijf bedenk dat ik dat inderdaad wel ben in die zin dat ik -wij- van kwalitatief goede spullen houden, of dat nu ons dagelijks maal, onze kleding of het verblijf elders is. Type twee met 4 punten is – hoe kan het ook anders –  de idealist. Hoewel ik gelukkig veel van het extreme van dit archetype heb laten gaan en mij heel bewust aan het verbinden ben met thema’s zoals geld die bij veel idealisten en “spiritualisten” erg gevoelig liggen, is de kern van dit archetype zeker iets wat ik herken.

Dat maakt mij dus, volgens deze test, een plezier zoekende idealist. Dat klinkt mij heel fijn in de oren! Echt, ik wordt er blij van! Mooi ook, dat deze combinatie dus zo kan bestaan. Niet elke idealist is super serieus en negatief, je kunt ook idealiste wensen hebben en tegelijkertijd genieten van het leven. Ik zou er bijna een nieuwe blog van starten en alleen nog maar gaan schrijven over mijn plezierige, idealiste ervaringen. Of misschien een leuke titel voor een boek? Het geeft in elk geval al veel inspiratie!!

Klinkt  “de plezier zoekende idealist” jou ook zo fijn in de oren?

Gepost op

Wij rouwen om het verlies van onze kinderen (februari 2013)

Februari 2013 – Lieve mensen,

op de blog http://sanderensanne.wordpress.com/ vertel ik over de vroeggeboorte en het verlies van onze zoon en dochter.

Op deze nieuwe blog hou ik jullie op de hoogte.

Daar vind je ook een correspondentieadres mocht je willen reageren met bijvoorbeeld een kaartje.

Hartelijke groet,

Danielle

Gepost op

Danielle Duurzaam “kleur(t) je leefstijl groen”

Omdat ik erg graag helemaal mijn eigen centen wil verdienen en sparen jaren duurt, ben ik een tijd terug in aanraking gekomen met websites van mensen die het hebben over “rijk worden”. Gelukkig gaat het vaak over meer dan alleen de materialistische kant. Inmiddels weet ik zeker dat alleen maar elke maand loon vangen, een huishoudboekje bijhouden en wat ik over heb netjes op een spaarrekening zetten, niets voor mij is. Er zijn meerdere wegen die leiden naar geld verdienen. Want hoewel ik besef dat geluk en geld grotendeels los van elkaar staan hebben ook wij gewoon een boterham die we willen besmeren.

Zo kwam ik eens bij de website van Businessbootcamp terecht. Ik heb toen wat filmpjes ontvangen die gingen over het opstellen van een offerte. Voor mij kwam dit onderwerp veel te vroeg maar ik ben Business Bootcamp wel gaan volgen. En ik ben gerintregeerd door hoe ze het aanpakken, de activiteiten en de vele reacties en interacties met bezoekers!

Momenteel is er een actieve blog met als thema “korte zin” waarbij ik mijn slagzin voor mijn website en bedrijf in de groep gegooid heb. Daar is de suggestie “kleur je leefstijl groen” en variaties daarop uitgekomen. Naast dat ik heel benieuwd ben wat je hiervan vind, is er nog meer. Ik surf namelijk over veel sites van mensen die zelfstandige zijn en andere zelfstandigen danwel zzpérs ondersteunen. Daarbij zie ik een bepaalde aanpak, een bepaalde manier van tekstschrijven. Maar ook hoe een bedrijf en diens diensten zijn opgebouwd en worden aangeboden.

Nu ik op het punt sta mijn ondernemersplan te schrijven, kwam er een eigen variatie van deze manier van werken in mij op. Het idee is om de website, of in elk geval daar waar ik diensten ga aanbieden, zo in te richten dat ik mensen help hun leefstijl groener te maken. Eigenlijk speelt dat al langer door mijn hoofd bedenkt ik nu, ik wilde iets dergelijks al uitdragen via een cursus duurzaam en bewust leven. Misschien dat dit nieuwe inspiratie is voor die cursus?

Logisch toch dat ik dat ga doen? Tja, zo verrassend is het eigenlijk ook niet vind ik zelf, maar je moet er toch maar opkomen en dat vonkje in je lichaam voelen dat je verteld dat dit zaadje weleens snel en krachtig kan gaan ontkiemen.

Goh zeg, ben ik door het schrijven van deze blog toch weer een stukje verder gekomen. Het voelt alsof een cirkel rond is, teruggekomen bij een punt waar ik eerder was. Fijn!

Gepost op

Dure smaak

Vanmorgen in mijn dagboek geschreven over geld en welke overtuigingen en ideeën ik nog over heb van vroeger. Afgelopen week had ik de gedachte dat een tweede keer winst maken op de braderie onmogelijk was, en ik heb dus ook geen winst gemaakt. Gelukkig realiseer ik mij dat – dan kan ik er wat mee.

Net bekijk ik de webshop van een nieuwe volger op Twitter en raak geïnteresseerd. Helaas zijn de prijzen torenhoog, maarja ik hou van van kwaliteitsproducten (en handgemaakte producten!) en deze schoenen zijn ook in mijn maat, 43, beschikbaar. Dat is vaak genoeg niet het geval. Dus ze hebben direct een streepje voor.

Door het bekijken van die site realiseer ik me dat ik ook een “dure smaak” heb meegekregen uit mijn jeugd, terwijl voor het aanschaffen van “dure” spullen vaak geen geld was. Of is dat misschien compensatie voor het gevoel van tekort? Want als ik bij een “goedkope” schoenenwinkel schoenen koop, ervaar ik nou niet echt overvloed. En als we eind van de week door ons boodschappenbudget heen zijn hebben we zin om uit eten te gaan. Yep, compensatie gedrag, kwamen we laatst achter om thuis te blijven en een prima maaltijd te maken van wat we nog in huis hadden. Realisatie is de begin van verandering!

Gepost op

De volgende stap

Zojuist heb ik de laatste blog geschreven op mijn oude wordpress blog die ik sinds 17 februari 2010 heb. Ik heb er in totaal 140 blogs geschreven en nog 17 teksten in concept. Op dit moment is de blog in totaal 18.803 keer bekeken sinds de start in februari 2010. In de allereerste blog beschrijf ik hoe ik op de naam “Danielle Duurzaam” kwam. Had ik toen al door dat dit een geniale naam was die ooit mijn bedrijfsnaam zou worden?

Hoe dan ook, met het afsluiten van die blog is de overgang naar deze site weer een stapje verder.

Mocht je nu denken, “wat schijf je toch weinig de laatste tijd”, dat klopt. Er is veel gebeurt de afgelopen maand en ik ben bezig alles op een rijtje te zetten. Zowel het opstarten van een eigen bedrijf als de wens om kinderen te krijgen zijn twee grote gebeurtenissen die hun aandacht vragen, zeker als zij zich tegelijkertijd aandienen!

Dat wat ik nog niet geschreven heb, zal ik trouwens zeker weten een keer wel opschrijven. Waarschijnlijk niet als blog, ik heb namelijk ook al heel lang de wens een boek te schrijven. Daar is het nu nog te vroeg voor, ik ben nu het verhaal wat ik straks ga schrijven nog aan het leven. Alles wat je nu mist, lees je dus over een paar jaar in mijn boek 🙂

Gepost op

Eindelijk genieten van de tuin

De afgelopen maanden heb ik weinig geschreven over de tuin. Ik had er gewoon geen zin in, voelde grote tegenzin om naar de tuin te gaan en had er weinig plezier aan. Als het al lukte om te gaan. Intussen werd de tuin groener en groener. Hoewel ik fan ben van alles wat spontaan op komt, komt er ook bij mij een punt dat het teveel is. Naast dat ik dus nauwelijks meer op de tuin kwam en er erg tegenop zag om te gaan, liggen ook de open dagen op 2 en 3 juni in het verschiet. Gelukkig kwam er een oplossing.

Een vriendin hielp me door over de tuin te praten en er samen rond te lopen. Onderhoud is niet echt mijn ding, ik zit eerder in de “fase” van observeren. Gewoon kijken wat er gebeurd met dit kleine stukje natuur is wat ik het liefste doe. Verder voelde ik me vaak niet lekker op de tuin of werd ik tijden het werken verdrietig. De meeste tuinen zijn voornamelijk zwart omdat onkruid structureel weggehaald wordt, botweg alles wat spontaan opkomt weghalen is echter niets voor mij. Mede omdat ik het me niet lekker voelen en het verdriet vaak opkomt als ik met onkruid wieden bezig ben.

Naast het dilemma van de tuin speelden er nog andere onderwerpen en ik ervoer nauwelijks meer plezier in het leven. Tijd om hulp in te roepen. Dus belde ik een leuke jonge vrouw die vooral met dieren communiceert en direct bij mij verdriet voelde. Een paar dagen later kreeg ik een uitgebreide mail. Wat betreft de tuin schreef ze precies wat er die dagen bij mij duidelijk werd: de tuin is te groot voor mij alleen.

Ze schreef dat ze voelde dat de helft van de tuin voor mij de juiste maat zou zijn. Remco en ik bespraken hoe het verder moest gaan. Hoewel ik eerst door een “rollercoaster” van emoties ging, het voelde alsof ik faalde omdat ik de tuin niet aankon, kwam daarna de rust. Van verschillende kanten was de boodschap duidelijk: laat de helft van je tuin gaan.

Zodra ik begon met serieus te overwegen om het stukje tuin wat ik in 2011 erbij genomen had (rechterdeel, bloemen-fruittuin) te laten gaan, kwam de zin om de groentetuin aan te pakken onmiddellijk terug. Ik ben halverwege deze maand al meer uren op de tuin geweest dan de hele vorige maand bij elkaar! En net als het met de kaarsen stroomt, lijkt de blokkade voor de tuin nu opgeheven en is er weer iets in beweging gekomen. Prachtige beeldspraak, vind je niet?

Nu zijn er nog twee volle weken om de groentetuin zoveel mogelijk op te knappen, bij te werken en lekker veel te zaaien, opdat ik in het eerste weekend van juni met trots mijn groentetuin kan presenteren!

Inmiddels heb ik iemand gevonden die mij wil helpen mijn tuin weer op orde te krijgen. Sinds de beslissing gevallen is, heb ik inspiratie om aan de gang te gaan en is het veel makkelijker kiezen. De focus ligt op een kleiner deel en dat maakt het blijkbaar makkelijk kiezen en overzichtelijker. Nu nog een leuke opvolger vinden voor de bloemen-fruittuin, bij voorkeur iemand die mijn liefde voor onkruid en intuïtieve aanpak kan waarderen..

Gepost op

Cursus duurzaam en bewust leven #2

Wens van lang geleden
Laatst kwam het na lange tijd weer ter sprake, mijn wens om een cursus duurzaam en bewust leven te geven. Ik omschreef de cursus aan degene die mij de vraag stelde als volgt: een cursus waarin mijn, onze, leefstijl naar voren komt, waarin ik uitdraag waar ik voor sta. En wat ik leef. Ervaringen uitwisselen en inspireren. Met de intentie dat de cursisten oppikken wat voor hunzelf belangrijk is, waar ze wat aan hebben, wat hun aanspreekt. Ze kunnen dan vervolgens zelf met het thema dat ze aanspreekt aan de slag.

Duidelijk beeld van de inhoud
Inhoudelijk is de cursus heel breed. Zowel voor de beginner als degene die er al meer in thuis is, heb ik inspiratie en informatie om te delen. Zo kreeg ik een paar maanden geleden nog de vraag van iemand “hoe herken ik een biologisch ei?” Helemaal te gek zo’n vraag en ik heb er enthousiast antwoord op gegeven. Dat soort vragen doen mij beseffen dat er mensen zijn voor wie dit nog allemaal nieuw is, dingen die voor mij zo vertrouwd zijn geworden. Ook heb ik een ervaring gehad met mensen die ik vroeg om eens wat ingrediënten van een verpakking thuis over te schrijven. Ze kwamen terug met de voedingswaarden. Een stukje basiskennis zal ik dus zeker in de cursus verwerken. Goed voor mijn eigen bewustwording, even terug naar de basis. Vragen als “wat is duurzaamheid eigenlijk?” en “wat is mijn motivatie, wat wil ik bereiken?” zijn ook goed om mee te starten.

Inspireren en uitwisselen
Ervaringen uitwisselen, tips delen, er zijn genoeg inspiratiebronnen tot mooie gesprekken en enthousiaste verhalen. Over het nu over “oude troep opruimen” (letterlijk of figuurlijk of misschien wel allebei) gaat of over het omgaan met (schoon)familie, opvoeding, huishouden, geld of omgaan met de dagelijkse uitdagingen van het leven, overal heb ik wel iets over te vertellen, net als elk ander mens.

Cursus leiden nieuwe uitdaging
Mijn fantasie sloeg al flink op hol toen de vraag “wat voor cursus wil je dan geven?” gesteld werd, dat begrijp je wel. Ik zie al, voor mijn geestesoog, meer dan de vorige keer hier mensen in de woonkamer zitten om te praten over thema’s. Daarnaast zal ik natuurlijk een structuur geven en de uitdaging aangaan een veilige sfeer te creëren waarin ieder zich op zijn gemak voelt en kan uiten. En de gesprekken zo te begeleiden dat het dialogen blijven met respect voor ieders mening en ieders keuze. “Ook een cursus voor jezelf dus” zei de vraagstelster. “Dat is elke cursus” viel iemand me toen bij die zelf dagelijks cursus geeft.

Balletje aan het rollen
De vorige keer dat ik over deze cursus schreef was in 2010. Ik heb toen op het activiteitencentrum van de GGZ waar ik in mijn ziekteperiode hele fijne ondersteuning heb gekregen, met twee cursisten deze cursus gedaan. We hebben diverse weken een uurtje achter de computer gezeten en van allerlei uitgewisseld. Nu ik gezond ben en lekker bezig met het opbouwen van mijn eigen bedrijf ben ik blij dat dit idee weer eens naar boven komt. Of eigenlijk deze wens. Dit keer ga ik niets op papier uitwerken, daarmee liep ik destijds vast. Ik ga varen op mijn intuïtie en zie wel hoe de cursus zich ontwikkelt. Wellicht dat ik de mogelijkheid eens wat vaker ga laten vallen in een gesprek, eens kijken of er interesse is bij de mensen die ik persoonlijk spreek. Als er drie mensen mee willen doen kunnen we wat mij betreft beginnen. Op woensdagochtend of woensdagavond of op Donderdag Danielle Duurzaam Dag. We zullen zien wat dit balletje allemaal aan het rollen brengt…

Gepost op

Danielle Duurzaam blog in 2011

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 8.500 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 3 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Gepost op

Smultuin column december 2011

Dit is de laatste keer dat ik de column voor Smultuin in de maand na het verschijnen ook hier op mijn blog publiceer. Wil je deze column blijven volgen dan kun je lid worden van Smultuin. Wil je geen lid worden dan zullen er genoeg andere tuinblogs verschijnen 🙂

De tuin. “Wat doe ik ermee?” was half oktober mijn grote vraag. Dit nadat we in september besloten ons huis te koop te zetten omdat onze woonwensen zijn verandert en we zijn toe aan de fase “gezin stichten”. En daar hoort gewoon een huis met tuin bij. De kans dat we in dezelfde wijk terecht kunnen voor een huurwoning is klein omdat er in deze wijk veel koophuizen staan. Dat betekent ook dat ik op den duur de volkstuin zal verlaten om in te ruilen voor een tuin aan huis of een tuin bij een ander volkstuin complex dat dichterbij ons nieuwe huis ligt. Inmiddels staat ons huis te koop, tijdens het open huis hebben we geen potentiële kopers gehad en ook daarna bleef het stil. Inmiddels hebben we het gewone leven weer opgepakt, voorlopig wonen we hier nog.

Half oktober gebeurde er bijzondere dingen. Zo stonden na een diepe kijk in mijn innerlijk alle tellers gevoelsmatig op nul. Ik dacht erover de tuin op te zeggen. Ik kwam er nauwelijks meer, ik liet de tuin even voor wat ze was. Toen ik er later wel weer een keer kwam en na een lange tijd weer bekenden sprak, waarvan zeker één bang was dat ik de tuin opgegeven had, realiseerde ik mij iets heel belangrijks. Deze tuin geeft niet alleen overvloed, voedsel en lichaamsbeweging, deze tuin levert mij een grote kring sociale contacten! Dat is nu, naast dat we mogelijk nog een jaar hier wonen, een reden om de tuin aan te houden. In een andere wijk of zelfs in een omliggend dorp gaan wonen en tuinieren betekent nieuwe contacten maar ook minder contact met mijn huidige tuinvriendenkring.

Hierna ben ik weer een paar keer op de tuin geweest en heb ik bij mijn geliefde aangegeven dat ik toch graag in deze buurt zou blijven wonen. Nu we ons realiseren dat het rustig een jaar kan duren voordat de koper op de stoep staat, ben ik blij dat ik de tuin aangehouden heb. Hopelijk lukt het me op deze winter mezelf weer op te laden en met nieuwe energie in de tuin aan de slag te gaan.

Detail tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Afgelopen jaar merkte ik bij veel tuinders dat ze zich steeds afvroegen of ik ook oogst had en hoeveel dan en wat dan. In mijn wens materialisme los te laten en veel meer te kijken naar wat de tuin nog meer brengt, ging ik daar tegenin. Ik zei “het gaat me niet om de oogst, de tuin geeft mij frisse lucht en beweging, ik geniet van alles wat er staat.” Ik wilde geen productietuin waarbij de rest vergeten wordt, ik wilde aangeven dat het gaat om het genieten van.

Toch valt de oogst me tegen. Want ook al heb ik nog zo genoten, ik kan er niet omheen dat het een teleurstelling is als de zaadjes die ik zo aandachtig en vol liefde gezaaid heb hun kopje onder de grond houden en daarvoor in de plaats onkruid verschijnt. En als dat gezaaide dat toch opkwam bleef het heel klein of verkleurde het.

Maar ik heb geleerd. Iets wat ik al een tijdje weet: “dat wat je uitzend krijg je terug” en “wat je aandacht geeft dat groeit”. En door uit te spreken dat het me om andere dingen ging dan productie kreeg ik ook minder productie.

"Tuin van overvloed" de eerste collage

Daarom heb ik laatst een collage gemaakt met de titel “tuin van overvloed”. Helaas had ikwat weinig plaatjes van verse groenten en is de eerste collage dus vooral een sfeercollage geworden. Later heb ik een tweede collage gemaakt met veel meer groente en fruitplaatjes. In 2012 wil ik een productietuin. Een tuin die zoveel pompoenen gaf als in ons in eerste tuinjaar 2009 waarbij we in januari 2010 onze laatste pompoen aten. Ik wil zoveel courgettes dat we er gek van worden, zoals dat was in 2009. Ik wil bladgroenten die naar de hemel rijken omdat ze voelen dat ze er mogen zijn!

Tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Ik wil planten die de hoogte ingaan, zoals ik zelf in aanzien en waardering aan het stijgen ben. Ik wil dat alle bloemen de sterren van de hemel bloeien, ik wil elke dag verlangen naar mijn tuin!

Gepost op

De droom die overbodig geworden is

De energie die ik ervoer toen ik schreef over voor mezelf beginnen heeft alweer ups en downs gehad. Inmiddels ben ik met dezelfde dingen bezig, zij het in heel andere vorm. De Maya-astrologie gerelateerde activiteiten die zich in de toekomst zeker zullen uitbreiden zijn niet meer gratis, daar vraag ik voortaan geld voor. Op welke manier zich dat zal ontwikkelen is ook voor mij nog een verrassing. Mijn plannen nemen bijna dagelijks nieuwe vormen aan, heerlijk om de wereld te verkennen!

De wens om voor mezelf te beginnen ontstond in de periode rond mijn afstuderen in 2002. Ik had toen een cursus magnetiseren gedaan waarbij ook even aandacht besteed werd aan de eisen voor het beginnen van een eigen praktijk. Dat een eigen praktijk toen te hoog gegrepen was, heb ik destijds goed aangevoeld. Ik ging werken, zover ik een baan vinden en behouden kon, en mijn wens verdween naar de achtergrond om af en toe weer eens boven te drijven. Wat ik hoopte te bereiken met een eigen praktijk of bedrijf was de vrijheid, mijn eigen draai aan de dingen geven en al die vervelende regels naast me neer te kunnen leggen of ze op mijn eigen manier nakomen. Voor mij destijds geen opgelegde werkwijzen van anderen dus.

Inmiddels hersteld van de burn-out, die werd veroorzaakt door het jarenlang tegen de stroom in zwemmen, zag ik eindelijk -na bijna 10 jaar- de kans om voor mezelf te beginnen. Dus ik seinde het UWV in, mijn arbeidsdeskundige stond direct voor mij klaar. Ik sprak er over met diverse mensen uit mijn netwerk en ontving een spontane en betaalde opdracht zodat ik kon ervaren wat het zou inhoud als ik daar mijn hoofdinkomen van zou maken. Ook al wist ik dat er veel bij komt kijken, nu ervoer ik wat er bij kwam kijken. En ik kwam niet meer toe en de dingen waar het eigenlijk om draaide. Ik heb geen van de ideeën die ik heb kunnen uitwerken omdat er steeds andere -zeg maar randvoorwaarden- op mijn pad kwamen. Men wil nu eenmaal een plan zien en een goede Elevator Pitch, doel en visie zijn ook belangrijk en ik verloor mijn doel een beetje uit het oog.

Toen ik vorige week terugkwam van een proefochtend vrijwilligerswerk zakte mijn humeur helemaal in. Pas nadat ik begin van de week op Biodanzales even alle gedachten uitgeschakeld had en lekker me ziel en zaligheid in het dansen had gelegd, kwam ik erachter.

De oude droom om voor mezelf te beginnen is overbodig geworden. Want dat wat ik er in zocht, de vrijheid, het helemaal mezelf kunnen zijn en blijven en het invullen van de regels naar mijn eigen hand, dat kan ik inmiddels, dat is wie ik nu ben. Daar heb ik geen eigen praktijk voor nodig. Dat wat ik zocht heb ik gekregen door vier jaar lang, tijdens een intensief genezingsproces, aan mijn eigen innerlijk te werken. Het was hard, moeilijk, zwaar en verdrietig. Mijn geweldige gezondheid, goede zelfkennis en veel energie zijn de vruchten van het harde werken. Inmiddels heb ik een sollicitatie lopen voor een december baantje. Om eens te proeven hoe het nu is, vanuit mijn nieuwe ik, te werken in opdracht van een ander. Gaat het me lukken een hoog tempo aan te houden? Kom ik na een week nog steeds op tijd op mijn werk? Hoe zal mijn omgang met collega’s zijn? Kan ik na mijn werk het los laten en lekker met het huishouden en hobby’s aan de gang gaan, me ontspannen? We zullen zien. Of er ik er nu klaar voor ben of niet, de wereld bied heerlijke en interessante onderwerpen en activiteiten om te herontdekken.

En de droom om met Maya-astrologie -of met wat dan ook- mijn hoofdinkomen verdienen laat ik nu gaan. Wat wil zeggen, de oude reden laat ik gaan. Want 1 dag na het schrijven van deze blog ben ik alweer bezig met het invullen van de vraag hoe ik geld kan verdienen door een dienst of product te verkopen. En te onderzoeken hoe ik dat kan aanpakken en wie mijn mogelijk klanten zijn.

De oude droom, de oude wens in een nieuwe vorm en.. een nieuwe mens! Mijn zoektocht gaat door en mijn successchrift vult zich dagelijks met kleinere en grotere overwinningen. Heerlijk te ontvangen wat ik waard ben en te weten dat die waarde in keiharde euro’s tot mij gaat komen.

Haleluja!