Gepost op

Gedicht: in een poging de wereld te redden

Afgelopen jaren heb ik gedaan waarvan ik dacht dat het goed was voor de wereld: duurzaam leven. Wat ik echter lange tijd niet door had, is wat het voor MIJN leven betekende. Beperkingen, frustraties, te weinig geld. gewetenswroeging, uren spenderen aan een zoeken naar een duurzaam alternatief en dan niets vinden… gemak, plezier en ontspanning waren ver te zoeken.
 
De laatste maanden is daar een omslag ingekomen en stukje bij beetje ga ik jullie deelgenoot maken van mijn nieuwe leefstijl waarbij plezier en gemak voorop staan. En hoe ik ook zonder biologische voeding en korter douchen een bijdrage ben voor de aarde. Met als bonus een beter humeur en een blijer lichaam!.
Hierbij het gedicht wat ik schreef waarin ik vertel hoe ik duurzaam leven de afgelopen 20 jaar beleefd heb.
 
IN EEN POGING DE WERELD TE REDDEN (deel 1)
 
Als tiener geraakt
Door goed en kwaad
Sloot ik buiten Wat “verkeerd” was
 
In een poging dieren te redden
Van een ellendig leven en een nare dood
Stopte ik met ze te eten
 
In een poging de ozonlaag te herstellen
Deed ik alles op de fiets
Met frustraties en door weer en wind
 
In een poging minder fossiele brandstoffen te gebruiken
Zette ik mijn kachel op 18 graden
En zat ik te bibberen van de kou
 
In een poging de vervuiling te beperken
Liet ik mijn rijbewijs gaan
Waardoor ik mijn eigen vrijheid beperkte
 
In een poging mijn lichaam gezonder te krijgen
Liet ik “foute voedingsmiddelen” staan
Met veel gedoe en het sloeg niet aan
 
In een poging de aarde gezonder te maken
Stopte ik elke cent in biologische voeding
Waardoor ik de leuke dingen moest laten gaan
 
VERLOST (deel 2)
 
Verlost van verplicht kort douchen
Geef ik de sensatie die mijn lichaam vraagt
 
Verlost van biologisch eten
Klop ik bij elke supermarkt aan
 
Verlost van het bezwaar van vervuilende auto’s
Heb ik nu de vrijheid in mijn zak!
 
Verlost van hoe het hoort
Laat ik zonnepanelen en smoothies staan!
 
Verlost van beperkingen
Trek ik genietend mijn nieuwe (niet-verantwoorde) kleding aan!
 
 
Veronica Danielle Klinkenberg
5 juli 2017
Gepost op

Nu ook Bars behandelingen bij Danielle Duurzaam (januari 2015)

Danielle Duurzaam gaat iets nieuws aanbieden: Bars! Bars zijn energiebanen op je hoofd met de elektrische lading van al je gedachten, ideeën, gevoelens en emoties. Door deze punten zachtjes aan te raken gaat de energie weer stromen en kunnen blokkades verdwijnen. Met als gevolg dat je hoofd rustiger is en je andere keuzes gaat maken, met minder oude ballast die je beïnvloed of blokkeert. Het is een lichaamsproces, je kunt dus lekker ontspannen als je bij mij op de massagetafel ligt.

Danielle Klinkenberg met Bars certificaat
Op 2 november 2014 behaalde ik mijn Bars certificaat, naast mij facilitator Ivana Faber.

Mijn hoofd voelt rustiger na een Bars behandeling, de energie in mijn lijf stroomt weer en als het me teveel was en ik me daardoor zorgen maakte of druk om iets kleins, dan is dat na een Bars weg. Dan kan ik weer veel meer ontspannen door het leven gaan. Daardoor maak ik andere keuzes en daar wordt mijn leven steeds leuker van. Daarom bied ik nu via Danielle Duurzaam ook Bars behandelingen aan, want ik wens jou ook meer ontspanning en een helder hoofd toe! Wat kan Bars voor jou gaan betekenen?

Met het aanbieden van Bars is de eerste dienst een feit en een wens die uitkomt. Na drie jaar mij volledig gericht te hebben op het maken en verkopen van sojakaarsen en zijdelings ook de verkoopt van wasmagneten, kan ik dan eindelijk ook een prachtige dienst aanbieden! Uiteraard blijf ik gewoon sojakaarsen en wasmagneten aanbieden. Wat voor meer moois kan ik aanbieden en wat voor prachtige dingen gaan er gebeuren door het aanbieden van Bars?

Voor prijzen, het maken van een afspraak en meer informatie, bekijk de BARS pagina!

Gepost op

Van tekort-denken naar leven in overvloed

Mijn verleden met geld
Al jaren ben ik bezig met mijn relatie tot geld. Toen ik op mezelf ging kon ik maar lastig een baan vinden en behouden en kreeg daarom al snel aanvullende bijstand. Na vier-en-een-half jaar ploeteren om een baan te vinden die mij financieel zelfstandig zou maken, dankzij uitzendwerk eindelijke zes maanden meer verdient dan de bijstand en dus uit mijn uitkering. Toen  belandde ik in de ziektewet vanwege depressiviteit en burn-out. Ik werd “arbeidsongeschikt” bevonden, daar krijg ik nu WIA voor, 70% van mijn laatst verdiende loon. Inmiddels is het vijf-en-een-half jaar later en mijn verlangen om financieel onafhankelijk te zijn is groot. Door het starten van mijn eigen bedrijf en mijn relatie met geld te verbeteren, hoop ik ooit die onafhankelijk staat van overvloed te verkrijgen….

Mijn relatie met geld
Ik werk dus nog steeds aan mijn relatie met geld en die is er zeker beter op geworden. Als het over geld gaat, raak ik er minder gespannen van, kan ik mij zelfs verliezen in te “spelen” met cijfertjes. Voor zowel mijn bedrijf als onze gezinsuitgaven heb ik het budgetteren inmiddels aardig onder de knie. Ik kan dus beter omgaan met geld. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat de “state of mind”, je overtuigingen rondom geld, cruciaal zijn als het gaat het rijk worden en rijk zijn.

Verantwoordelijkheid nemen en crisis denken
Naast het verbeteren van mijn relatie met geld, ben ik de afgelopen jaren in zijn geheel behoorlijk gegroeid, ontwikkelt en emotioneel volwassen geworden om het maar even hip te zeggen. Ik kan veel beter reflecteren met mezelf, zien wat er bij mezelf gebeurt en inspelen op situaties, emoties en gedachten. Om nog maar iets hips te noemen, als iemand begint over “de crisis” dan heb ik een heel duidelijk standpunt. De economie veranderd maar crisis, nee, mij zul je niet meekrijgen in geklaag over hoe duur het allemaal geworden is en hoe zielig iedereen is die ontslagen wordt. Ik zeg altijd “crisis is het al de schappen in de supermarkten leeg blijven”. Want “crisisdenken” is wat mij betreft echt een excuus om te kunnen klagen en dat doe je als je in de slachtofferrol zit. Die slachtofferrol heb ik tijdens één van mijn eerste Helende Reizen (Journey therapie) laten gaan en sinds dien kan ik veel beter mijn eigen verantwoordelijkheid nemen. Je bent een slachtoffer van de crisis als je achterover gaat leunen en het over je heen laat komen omdat je denk er zelf niets aan de kunnen doen. Het overkomt je en jij bent het slachtoffer. Het is makkelijk de crisis de schuld te geven van je eigen financiële situatie. Het vergt moed en reflectie om te durven zien dat we zelf een heleboel invloed kunnen uitoefenen op ons leven. en verantwoordelijkheid te dragen voor de dingen die we onbewust voor onszelf creëren.

Veel geld hebben is asociaal
Wat ik ook tegen kom tijdens het lezen over “rijk worden” is de overtuiging van veel idealisten en spiritualisten. Dat geld hebben “vies” is, dat rijk zijn “verkeerd” is en dat je vooral met heel weinig geld moet kunnen rondkomen. Alles moet eerlijk verdeelt worden op de wereld dus is veel geld hebben “not-done”. Als ik daar in mee zou gaan dan zou ik voor altijd het dubbeltje blijven en mezelf verbieden het spreekwoordelijk kwartje te worden. Dan moet ik altijd blijven zwoegen voor mijn bedrijf en zal het nooit echt floreren zonder dat ik een zware, 60-urige werkweek draai. Dan kan ik onmogelijk oprecht genieten van mijn dromen over wat ik zou kunnen doen met geld, veel geld.

Kortom, als ik mezelf verbied rijk te worden, doe ik mezelf tekort.

Manieren om rijk te worden
Als je op internet gaat zoeken dan zijn er tientallen mensen te vinden die je (in het Nederlands) vertellen hoe je rijk kunt worden. Uiteraard wordt onder “rijk” veel meer verstaan dan alleen het hebben van veel geld, rijk is ook gelukkig zijn, veel vrije tijd hebben en  geld verdienen zonder er iets voor te doen. Je kunt geld zo inzetten dat het op een passieve manier voor je gaat werken, bijvoorbeeld door een boek te schrijven en dit dan heel veel te verkopen via een automatische website op internet. Ook affiliatiemarketing en investeren in bijvoorbeeld vastgoed kunnen passieve manieren van geld verdienen zijn. Deze vormen zoals affiliatiemarketing is iets wat ik met mijn grote verantwoordelijkheidsgevoel, mijn eerlijkheid en idealisme nog niet aangedurfd heb.

Hoewel dat een excuus kan zijn, want het is… onbekend terrein.

Zelfde actie, zelfde resultaat
Daarbij komen we meteen op een andere “regel” die er nodig is om van dubbeltje te groeien naar een kwartje (of een hele euro!).

Als je blijft denken en dus handelen zoals je altijd deed, blijven de resultaten ook hetzelfde.

Wil je andere resultaten dan zul je anders moeten handelen en dat begint bij anders denken. Dat is dan ook waar ik me momenteel mee bezig houd: mijn state of mind aanpakken.

Boeken zat
Tijdens het surfen op internet kwam ik een paar interessante boeken tegen die ik direct bij de bibliotheek reserveerde. Om de beurt kwamen ze binnen. Twee van de vier heb ik amper ingekeken. Over één was ik enthousiast en daarin ben ik vrij ver gekomen. Helaas lukte het me niet om de oefeningen te doen die in het boek staan, mede hierdoor heb ik het boek uiteindelijk niet uitgelezen. Het laatste boek dat binnen kwam, was ook direct het meest dunne boek. Daarnaast spreekt met mij nog meer aan dan heb nummer 2 boek, ik heb namelijk ontdekt dat geld een relatie heeft met energie. En laat ik nu naast “geldproblemen” ook terugkerende “energieproblemen” hebben. In dit laatste boek wordt geld besproken in relatie tot kracht en liefde. Ook de energiestroom en de relatie me geld komt hier herhaaldelijk in terug.

Tijd voor de volgende stap: interactie
Nu ben ik hier dus al jaren mee bezig en ik ben toe aan een volgende stap. Ik heb zelf al heel wat voor mekaar gekregen, mijn relatie met geld is nu zo gezond en vanbinnen ben ik nu zover dat ik verder wil. Ik wil concrete acties, ik wil door overtuigingen heen breken, ik wil concrete resultaten. Ik heb iets of iemand nodig die mij een zet geeft, die mij aan het werk zet, die mij geconfronteerd met wat ik nog uit de weg ga. Ik wil interactie en het liefst met een ervaringsdeskundige, iemand die het “denken in overvloed” onder de knie heeft en bij wie je dat direct ervaren kunt. Nu geven de schrijvers van dat dunne boekje ook een cursus overvloed dus wilde ik mij daarvoor opgeven maar… dat is pas in februari 2014, over zes maanden dus!

Geduld hebben dan maar?
Ik heb nog geen antwoord op de vraag of ze misschien eerder nog een cursus overvloed kunnen regelen. Maar de vraag ligt er wel. Afgelopen jaren is mijn geduld al veel op de proef gesteld en het is niet meest best ontwikkelde vaardigheid. Blijkbaar is dit weer zo’n oefening, maar stilletjes afwachten doe ik niet meer. Ik ga alles aanwenden om meer overvloed te creëren. In het kader van “iets anders doen dan je normaal doet” ben ik me gaan afvragen hoe ik dan in contact kom met anderen die hier ook interesse in hebben of hier mee bezig zijn? Tijd om dit de wereld in te gooien, wat direct weer een prachtige blog heeft opgeleverd!

Geld kracht liefde orakelkaarten
Naast het boekje “geld kracht liefde” dat ik dus uit de bieb te leen heb, hebben de schrijvers ook orakelkaarten uitgegeven rondom dit thema. Vandaag heb ik even zitten zoeken en mijn wensen aan mijn ouders doorgemaild. Want door omstandigheden hebben we in februari mijn verjaardag alleen gevierd met een bezoekje en een taartje maar heb ik de cadeauwensen vooruit geschoven, daar stond mijn hoofd toen echt niet naar. Nu heb ik eindelijk iets gevonden wat ik graag wil hebben en kan ik eindelijk gebruik maken van het wachtende “verjaardagsgeld”. Dat is toch weer een beetje overvloed in mijn leven!

Voornemen
Tja, ik heb me gisteren weer eens voor genomen om meer aandacht te geven aan overvloed en dankbaar te zijn voor de fijne dingen in mijn leven. En nu kan ik het wel weer ergens gaan noteren op een briefje of in een boekje maar dat heb ik al vaker gedaan en misschien ben ik er wel een beetje blij om geweest maar het heeft geen zoden aan de dijk gezet. We zullen zien of deze vorm wel de gevoelens van dankbaarheid en overvloed oplevert!

Eerdere blogs over geld
Ter afronding een lijstje van oudere blogs die in relatie staan met overvloed en mijn relatie tot geld.
De meest recente bovenaan en de oudste onderaan.
Overvloed: de tuinbonen-uitdaging
Werkloosheid als kans om te gaan werken vanuit je hart
Uit je comfortzone stappen om met geld om te leren gaan
Dure smaak
Boek over relatie met geld
Geld steeds meer mijn vriend
Extra uitgaven aten ons spaargeld op
Zeven excuses om je arm te blijven voelen
9 manieren om je leven aangenamer te maken
Bespaar eens op iets anders
Geld, vriend of vijand?

Gepost op

Werkloosheid als kans om te gaan werken vanuit je hart

Inmiddels is mijn bedrijf Danielle Duurzaam twee-en-een-half jaar oud en ben ik elke dag weer blij met deze kans. Op de over mij pagina en in de webshop kun je zien wat mijn huidige beroep is: sojakaarsenproducent en -leverancier! In deze blog vertel ik wat eraan vooraf ging, hoe ik het studeren zat was en mijn draai niet kon vinden in de arbeidsmarkt. Inmiddels heb ik diverse boeken over succesvolle ondernemers gelezen en mijn verhaal staat niet op zich. Stroomt er bij jou ook ondernemersbloed door je aderen?

Ik was niet werkloos, ik en de huidige arbeidsmarkt gaan gewoon niet samen en daarom zit ik in het hoekje “arbeidsongeschikt”. Echter heb ik de kant van werkloos zijn vijf jaar lang, van 2002-2007, intensief meegemaakt. Mijn leven bestond toen uit advertenties uitpluizen, brieven schrijven, hopen op gesprek te mogen komen, hopen aangenomen te worden en hopen de proeftijd door te komen. Dat laatste lukte maar zelden waarna het hele cirkeltje weer opnieuw begon. Wat voelde ik mij radeloos in die periode! Mijn toch al weinige zelfvertrouwen werd er nog minder door, mijn negatieve zelfbeeld nog negatiever en mijn gezondheid leidde er enorm onder. Na vijf jaar vechten en solliciteren, de hoop en het beetje opgebouwde vertrouwen steeds weer teniet gedaan door afwijzingen en ontslag in proeftijd, was ik kapot. Ik zat er doorheen. Vijf jaar lang had ik mijn best gedaan om te doen wat de maatschappij van mij verwachtte toen ik mijn diploma behaald: doorstuderen of werken (in loondienst). Ik was de studenten die de boel verpesten zat dus ik ging het avontuur van betaald werk doen aan.

Ik worstelde met wat de werkgevers van mij verlangde versus mijn eigen wensen. In die tijd was je al bijzonder als je vegetarisch at en werd daar steeds weer gevraagd waarom ik dan toch geen dode dieren wil eten. Nog afgezien van dat men dacht dat ik verse melk bedoelde als ik om biologisch vroeg. Als idealistische twintiger met flink afwijkende ideeën over het leven had ik het behoorlijk moeilijk, mede omdat ik mij niet wilde aanpassen, bang om mezelf nog meer kwijt te raken. Ik wilde een baan vinden die bij mij paste in plaats van dat ik bij een baan paste. Ik zocht iets waar ik helemaal mezelf kon zijn, wie ik dan ook was en wat dat dan ook was, en dat vond ik niet. Na vijf jaar werken in loondienst bij verschillende werkgevers met aanvullende bijstandsuitkering was ik depressief en burn-out. Ik kwam thuis te zitten, werd bestempeld als “arbeidsongeschikt” en ontving, alweer, een uitkering.

Een nieuw tijdperk in mijn leven begon, ik kon eindelijk mezelf gaan vinden. En weet je, ik weet nu wie ik ben. Ik ben geen werknemer, ik pas niet in het werken voor een baas. Ik ben een zelfstandig ondernemer, iemand die zelf de vorm wil geven aan zijn leven en zijn werk. Ik ben ook geen slachtoffer meer van de werkeloosheid of van werkgevers die mij “onterecht” ontslaan in proeftijd. Ik zie nu welke waarde dit allemaal heeft gehad voor mij en ben dankbaar voor hoe het gelopen is. Want daardoor kan ik nu het bedrijf opbouwen waarvan al droomde toen ik ging werken tien jaar geleden, maar het destijds niet aandurfde. Ik weet nu wat ik wil uitdragen met mijn bedrijf en hoe. Tien jaar geleden, na mijn afstuderen, had ik dat niet gekund.

Ik heb geen weet van hoe het nu is met de huidige arbeidsmarkt, behalve wat ik hoor en lees. Ik weet ook niet hoe het is om na jarenlang ergens gewerkt te hebben, ontslagen te worden. Als ik echter lees over noodkreten, analyses en maatregelen dan gaan mijn nekharen overeind staan. Want de arbeidsmarkt analyseren en lange termijn prognoses maken daar heb ik niets mee. Volgens mij ligt de oplossing in onszelf en in het nu. Voor elke mens die werkloos is geraakt of werkloos dreigt te raken, ligt het vraagstuk “wat nu”. “De maatschappij” vraagt dan om onmiddellijk een nieuwe baan te gaan zoeken en dan komen we in het cirkeltje van solliciteren terecht.

Jammer, want zeker als je jarenlang op dezelfde werkplek hebt gewerkt, kan het goed zijn om eerst naar binnen te keren en je af te vragen wat je nu wil en of de baan die je had nog wel bij je past, voordat je in dezelfde sector of zomaar in het wilde weg gaat solliciteren. Een moment van inkeer en zelfonderzoek helpt je om de gebeurtenis van het werkloos worden goed te verwerken en dan vanuit een sterke basis een nieuwe start te maken. Of dat nu als werknemer of als eigen baas is, is dan een tweede. Of misschien wil iemand eigenlijk werk doen dat alleen als vrijwilliger kan. Ik vind dat iedereen moeten kunnen doen waar hij of zij vanuit het hart achter staat. Dat is wat ik nu doe en ik ben een stuk gelukkiger!

 

Ik schreef deze blog als reactie op het het artikel “noodkreet” uit de Groene Amsterdammer.

Gepost op

De plezier zoekende idealist

Als ik een interessant boek tegenkom tijdens het surfen, zoek ik in de catalogus van de bibliotheeksite of ze het boek hebben. Zoja, dan reserveer ik het boek direct. Zodoende heb ik momenteel twee boeken over geld te leen. Het boek wat ik vanmorgen heb opgehaald is oorspronkelijk Amerikaans. De titel is “geld is niet waar het om draait” en de schrijver heet Brent Kessel. Qua inhoud herken ik de basis. Maar veel dingen zijn hier in Nederland anders en daardoor mis ik ook wel een stukje, heb hierdoor minder verbinding met dat wat beschreven wordt.

Hoewel ik met goede moed aan deel 1 begon heb ik ook een groot deel overgeslagen. Het gaat over de financiële gewoonten van de cliënten van de schrijver die zodanig afwijken van mijn situatie dat ik de aandacht verloor. Deel 2 vind ik interessanter, het gaat over de financiële archetypes. Ik herken mezelf weer een beetje in diverse types, maar om nu te zeggen dat er echt één type uitspringt nee, en twee ook niet echt. Dus heb ik de test aan het einde van dit deel gedaan en de vragen zo goed mogelijk beantwoord. Het zijn meerkeuze vragen en hoewel het de bedoeling is om maar één antwoord te geven per vraag heb ik bij sommige vragen meerdere antwoorden gegeven omdat ik mezelf in al die antwoorden herken. Zodoende ben ik tot de volgende, voor mij toch wel verrassende uitslag gekomen: op stip met 7 maal aangekruist staat “de plezierzoeker“. Hoewel ik nu ik dit schrijf bedenk dat ik dat inderdaad wel ben in die zin dat ik -wij- van kwalitatief goede spullen houden, of dat nu ons dagelijks maal, onze kleding of het verblijf elders is. Type twee met 4 punten is – hoe kan het ook anders –  de idealist. Hoewel ik gelukkig veel van het extreme van dit archetype heb laten gaan en mij heel bewust aan het verbinden ben met thema’s zoals geld die bij veel idealisten en “spiritualisten” erg gevoelig liggen, is de kern van dit archetype zeker iets wat ik herken.

Dat maakt mij dus, volgens deze test, een plezier zoekende idealist. Dat klinkt mij heel fijn in de oren! Echt, ik wordt er blij van! Mooi ook, dat deze combinatie dus zo kan bestaan. Niet elke idealist is super serieus en negatief, je kunt ook idealiste wensen hebben en tegelijkertijd genieten van het leven. Ik zou er bijna een nieuwe blog van starten en alleen nog maar gaan schrijven over mijn plezierige, idealiste ervaringen. Of misschien een leuke titel voor een boek? Het geeft in elk geval al veel inspiratie!!

Klinkt  “de plezier zoekende idealist” jou ook zo fijn in de oren?

Gepost op

Het antwoord ligt bij de ander

Voor elk probleem en voor elke uitdaging de ideale oplossing zien. Bij de ander. Dat lijkt misschien fijn, vaak heb ik hier juist frustratie ervaren. Inmiddels kan ik dat loslaten. Ik heb geleerd dat een ander zelf met de oplossing van zijn eigen probleem moeten komen. Je kunt het probleem van de ander niet oplossen, je kunt hem wel helpen hem of haar te ondersteunen bij het vinden van de passende oplossing. Daarnaast is het de kunst om voor je eigen uitdagingen en problemen de oplossing te vinden. Antwoorden die helemaal uit mezelf komen werken het beste en bevestigen dat dit bij de ander ook zo werkt. De kunst is om die antwoorden bij jezelf te vinden en te herkennen.

Jaja… de lessen van het leven…

Gepost op

Open inloopavonden bij Danielle Duurzaam in Alkmaar, mei 2013

Maandagavond 6 mei, dinsdagavond 21 mei (de dag na Pinksteren) en maandagavond 27 mei houdt Danielle Duurzaam van 19-21 uur een open inloopavond. Er kunnen vragen gesteld worden over duurzaam en bewust leven in de meest brede zin. Denk daarbij aan biologische voeding, bewust met emoties omgaan, zelf ontwikkeling en je intuïtie effectief inzetten.

Verder kan de Danielle Duurzaam “winkel” bekeken worden. Deze bevind zich in een slaapkamer op de eerste etage. Voor iedereen die graag het assortiment van Danielle Duurzaam met eigen ogen wil zien, voelen en ruiken kan hier z’n hart ophalen aan onder andere de voorraad biologische sojakaarsen die je hier vind. Deze kaarsen worden met veel zorg door Danielle persoonlijk met de hand vervaardigt in eigen keuken. De grondstof is een speciale was die voor 100% bestaat uit biologische sojaboon-olie en in diverse opzichten gezonder is dan “gewone” kaarsen uit de winkel die gemaakt zijn van paraffine.

Wil je meer weten over het proces van sojakaarsen maken zodat je zelf aan de slag kan of misschien eerst ruiken welke geuren er beschikbaar zijn alvorens je je keuze maakt? Op deze avond kan het allemaal! Ook als je meer wilt weten over de wasmagneten als vervanger van waspoeder en of de was daarmee wel goed schoon wordt? Je kunt het allemaal komen zien, horen en beleven op de open inloopmomenten.

Je wordt hartelijk welkom geheten met een kop biologisch thee en bent tot niets verplicht. Inlopen is helemaal gratis. Aanmelden mag maar hoeft niet.  Neem contact op.

Danielle en Remco wonen aan de Lambert Doomerstraat 113 in Alkmaar. De ingang van het trappenhuis is om de hoek in de van Beyerenstraat, daar is tevens het fietsenrek. Zet je fiets goed vast! Er is in principe voldoende (gratis) parkeerruimte in de straat zelf en omliggende straten. Kun je geen trappenlopen of ben je anderzijds minder valide neem dan van tevoren even contact op. Je bent welkom op de genoemde avonden tussen 17:00 en 19:00 uur, ons telefoonnummer is 072-562 92 81

Ik kijk er naar uit je te mogen ontvangen!

Danielle Klinkenberg, eigenaresse Danielle Duurzaam

Gepost op

Van idealisme naar realisme

Het is pittig hoor, als er ineens vroegtijdig een einde komt aan je zwangerschap en je kind nog niet levensvatbaar is. En dat je er op die manier achterkomt dat je zwanger was van een tweeling. Maar nu is het allemaal achter de rug. We hebben heel fijn afscheid kunnen nemen, de opvang in het ziekenhuis hebben we als fijn ervaren en onze omgeving steunt ons. Op de kast staan vele kaarten, een cadeautje en een creatieve uitspatting van vrienden en anderen die hun steun betuigen.

Inmiddels pakken we ons leven weer op. Remco is alweer een paar weken aan het werk en ook Danielle Duurzaam begint weer te lopen. De zwangerschap, de vroegtijdige bevalling en het onverwachte afscheid hebben ons naast tranen een heleboel andere dingen gegeven. Eén van die dingen is, ik zal voor mezelf spreken, dat ik soepeler ben geworden. Ik ben altijd de idealist geweest die het anders moest doen en die overal, in elke situatie, het ideale plaatje zag en wilde waarmaken. Helaas leverde dat regelmatig spanning op. Want als je alles op een andere manier wil dan de gebaande wegen lopen moet je daar veel energie in stoppen om het gedaan te krijgen. Dat levert maar al te vaak teleurstelling op.

Toen we in het ziekenhuis waren moest ik keuzes maken. Keuzes in pijnstilling, keuzes in laat ik wel of niet mijn kinderen onderzoeken en dus in hun lichamen snijden om de oorzaak van hun vroege overlijden op te kunnen sporen. Keuzes in wil ik geld betalen voor iets vegetarisch uit het restaurant, eet ik een maaltijd waar het vlees tegenaan gelegen heeft of eet ik een derde broodmaaltijd omdat er geen vegetarische maaltijd voor mij beschikbaar was.

In dit soort situaties – maar ook meer in de alledaagse, kleinere dingen – begint ik steeds makkelijker te worden. Niet dat ik mijn idealen laat varen, maar het plezier en gemak gaat steeds meer voor. Als ik iets nodig heb ga ik gewoon het halen, in plaats van het langer uit te stellen omdat ik eerst het verantwoorde alternatief wil vinden, wat vaak niet voor handen is. Zo ben ik onder andere met het voedselcombinatieleer dieet gestopt omdat het me enorm veel frustratie opleverde. Ik wil al jaren van een aantal lichamelijk klachten af, klachten waarvan ik dacht die op te kunnen lossen door anders te eten. Een aantal klachten is verminderd, weg is het niet. Echter de frustratie is bij buitenshuis eten, wat vaak juist leuk zou kunnen zijn vanwege de setting, extra groot. Nu kan ik weer alles eten waar ik trek in heb, en ook alles combineren en ik hoef niet meer twee of drie uur te wachten tot de volgende maaltijd. En ik neem nu ook lekker wat ik wil. Daarbij voel ik me zoveel meer ontspannen als ik nu iets eet, vooral toen ik net stopte werd ik blij van al die dingen die ik gemist had. De klachten zijn heel wisselend nu, zo kom ik erachter wat ik wel en niet kan hebben. Niet door het te vermijden maar door het te ervaren. Het maakt het eten een stuk prettiger en de klachten, ach, als ik me er minder druk over maak zijn ze direct al een stuk minder.

Zo leer ik steeds meer mee te gaan in de wetten van het aardse leven en maak ik het mezelf makkelijk door de teugels van mijn idealisme te laten vieren.

Gepost op

Over het “einde der tijde” op 21 december 2012

Zojuist lees ik een nieuwsbericht over de rampspoed die op 21 december ons zou kunnen overvallen. Dat kinderen angstig zijn, dat er sektes actief zijn, zelf mogelijke zelfmoorden worden genoemd. Ik wil even zeggen dat volgens mij de interpretatie helemaal verkeerd is (had je iets anders verwacht van mij?)

Ik zal het uitleggen. “onze wereld vergaat” die bewering klopt. Maar niet de letterlijk aardbol stort in, onze belevingswereld zal drastisch veranderen. Dat merk ik nu al in mijn eigen leven en ook bij anderen om mij heen. Ontslagen, gezondheidsproblemen erger dan ooit, mensen die hun huis uit moeten, hele landen die failliet zijn of dreigen te gaan.

That’s al folks. Dat is wat er gebeurt. De “economische crisis, de voedselvrisis, de miilieucrisis” het zijn allemaal signalen dat het tijd wordt om het oude los te laten en het nieuwe toe te laten. Maar gewoontedieren als wij mensen nu eenmaal zijn, hebben vele moeite met de grote veranderingen. Durven te veranderen, uitzonderlijke beslissingen nemen, uniek durven zijn, echt je hart volgen (door bijvoorbeeld met Kerst niet naar je familie te gaan waar je helemaal geen zin in hebt, maar iets te gaan doen waar je blij van wordt, dus geen Kerstverplichting maar kiezen voor jezelf) is daarmee de grote uitdaging van deze tijd.

Dat is ook wat er gevraagd wordt op grotere schaal, anders met geld omgaan, geen lening meer met lening dichtstoppen, gevolgen accepteren en de mogelijkheden zien die een verandering met zich mee brengt. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties, beseffen dat alles wat je doet en denkt het universum ingaat en bij je terugkomt. Weer leren wat onvoorwaardelijk liefde is, te beginnen bij onvoorwaardelijk jezelf accepteren en houden van je fijne en minder fijne eigenschappen. Regeringen die het aandurven om geluk hoger te stellen dat inkomen in geld, regeringen die het aandurven iedereen een basisinkomen te geven. Het zijn maar een paar onderwerpen waar bij de laatste verkiezingen nog geen ruimte voor was, blijkbaar was het nog te vroeg.

Dus ben je ontslagen, ben je ziek, moet je je huis uit of is er iets anders wat je leven helemaal op je kop laat staan? Het accepteren van de gebeurtenissen die je overkomen is de helft naar (weer) gelukkig worden met je leven. Laat je niet leven door een ander, sta in je kracht en geef je leven vorm zoals jij zou willen als je alle keuze van de wereld had.

Fijne Kerst!!

Gepost op

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!