Geplaatst op Geef een reactie

Slootje graven in de tuin

Hier even een update van de tuin. We hebben namelijk erwten en peulen staan waar we binnenkort voor de tweede keer van kunnen oogsten. We hebben van aardbeien, rode en zwarte bessen gesmuld en we hopen dat de kleine ijsbergslaatjes binnenkort groot zijn. Remco had weer zin in de tuin en we hebben die ene zondag dat het even mooi weer was flink wat gedaan in de tuin. Eind van de ochtend en begin van de middag heb ik het onkruid in de eerste cirkel, de ingewijde bloemencirkel, eruit getrokken en aan de rand gelegd als mulch. Remco was toen bezig met het graven van een geul langs het pad. Precies op tijd want de dagen er na heeft het flink geregend. Toen we gisteravond even kort op de tuin waren zagen we hoe goed onze timing is geweest, de sloot stond goed vol!

Wat me opgevallen is, is dat sinds ik de paden begroeid laat en dus niet meer kaal maak, de paden beduidend droger zijn. Dus mijn paden zul je zelden zwart aantreffen! Het scheelt echt, het is het verschil tussen een grote plas en een omweg maken of een sompig pad waar je nog over lopen kan.

’s Avonds kwamen we nog een keer en was Remco al vooruit. Dus toen ik Bea haar fiets zag staan ging ik even langs. Het leverde mij de begeerde Oost-Indische kers planten op die ik zocht. Niks rustig aan doen dus, we hebben het bed langs de nieuwe sloot vrij gemaakt en daar staan ze nu in. Ze hebben zich best goed gehouden voor de mega-regenbui die ze daarna kregen. Aan water geen gebrek…

Hier wat foto’s voor een indruk en ik sta er deze keer wel op omdat Remco mee waas naar de tuin en foto’s wilde maken. Dan moet zijn vrouw er natuurlijk wel op want dat vind hij het mooiste van de hele tuin…

Geplaatst op Geef een reactie

Wortelbed bevrijden

Vandaag was ik al om 8:15 uur op de tuin. Het was dan ook uitstekend weer daarvoor! Het lijkt erop dat het warme weer doorzet. Vandaag is het een worteldag en ging ik aan de slag met het bevrijden van de uien. Er stond veel omheen, dat ging er nog wel makkelijk uit. Het pad dat goed begroeid was met gras “de haren van Moeder Aarde” zoals ik die bossen voor mezelf noemde, waren een mooie klus. Af en toe lekker grof bezig zijn, naast het fijnere wiedwerk, dat doet dit mens goed.

Op de foto’s zie je van twee verschillende kanten de resultaten van mijn werk: een heleboel vers groen en.. kale grond waarvan een groot deel pad waar ik nu weer normaal over lopen kan.

Na bijna vier uurtjes werken, rondjes lopen, op het bankje zitten en luisteren naar het vogelconcert, met ogen dicht de zon tot me nemen, foto’s maken en bijpraten met de overbuurvrouw, ging ik tevreden naar huis.

Hierbij een impressie:

Bij de laatste volle maan, toen ik erg emotioneel was over de situatie met de tuin, heb ik op een bloemdag bijna al het bloemenzaad wat ik nog had, uitgestrooid over de tuin. Inclusief groenbemesters als phacelia en lupine. Op het voorste bed komt nu, tot mijn grote blijdschap, een heleboel jong grut omhoog. Ik heb tegen een aantal mensen gezegd dat het phacelia was maar ik heb me vergist kwam ik vandaag achter. Het zal de gele mosterd zijn!Van het tweede bed, het blad- en kruidenbed, werd ik ook erg blij toen ik het zag vanmorgen. Want de ijssla en raapstelen die ik kort geleden zaaide, om precies te zijn één week geleden, komen al op! De eerste portie raapstelen heeft te lijden gehad onder een paar flinke regenbuien en ik vraag me af of dat nog wat wordt. Hoewel het eigenlijk aan de late kant is hoop ik toch van harte nog een portie raapstelen uit eigen tuin te kunnen eten dit voorjaar. En anders oogst ik de zaden!

Geplaatst op 1 Reactie

Eindelijk genieten van de tuin

De afgelopen maanden heb ik weinig geschreven over de tuin. Ik had er gewoon geen zin in, voelde grote tegenzin om naar de tuin te gaan en had er weinig plezier aan. Als het al lukte om te gaan. Intussen werd de tuin groener en groener. Hoewel ik fan ben van alles wat spontaan op komt, komt er ook bij mij een punt dat het teveel is. Naast dat ik dus nauwelijks meer op de tuin kwam en er erg tegenop zag om te gaan, liggen ook de open dagen op 2 en 3 juni in het verschiet. Gelukkig kwam er een oplossing.

Een vriendin hielp me door over de tuin te praten en er samen rond te lopen. Onderhoud is niet echt mijn ding, ik zit eerder in de “fase” van observeren. Gewoon kijken wat er gebeurd met dit kleine stukje natuur is wat ik het liefste doe. Verder voelde ik me vaak niet lekker op de tuin of werd ik tijden het werken verdrietig. De meeste tuinen zijn voornamelijk zwart omdat onkruid structureel weggehaald wordt, botweg alles wat spontaan opkomt weghalen is echter niets voor mij. Mede omdat ik het me niet lekker voelen en het verdriet vaak opkomt als ik met onkruid wieden bezig ben.

Naast het dilemma van de tuin speelden er nog andere onderwerpen en ik ervoer nauwelijks meer plezier in het leven. Tijd om hulp in te roepen. Dus belde ik een leuke jonge vrouw die vooral met dieren communiceert en direct bij mij verdriet voelde. Een paar dagen later kreeg ik een uitgebreide mail. Wat betreft de tuin schreef ze precies wat er die dagen bij mij duidelijk werd: de tuin is te groot voor mij alleen.

Ze schreef dat ze voelde dat de helft van de tuin voor mij de juiste maat zou zijn. Remco en ik bespraken hoe het verder moest gaan. Hoewel ik eerst door een “rollercoaster” van emoties ging, het voelde alsof ik faalde omdat ik de tuin niet aankon, kwam daarna de rust. Van verschillende kanten was de boodschap duidelijk: laat de helft van je tuin gaan.

Zodra ik begon met serieus te overwegen om het stukje tuin wat ik in 2011 erbij genomen had (rechterdeel, bloemen-fruittuin) te laten gaan, kwam de zin om de groentetuin aan te pakken onmiddellijk terug. Ik ben halverwege deze maand al meer uren op de tuin geweest dan de hele vorige maand bij elkaar! En net als het met de kaarsen stroomt, lijkt de blokkade voor de tuin nu opgeheven en is er weer iets in beweging gekomen. Prachtige beeldspraak, vind je niet?

Nu zijn er nog twee volle weken om de groentetuin zoveel mogelijk op te knappen, bij te werken en lekker veel te zaaien, opdat ik in het eerste weekend van juni met trots mijn groentetuin kan presenteren!

Inmiddels heb ik iemand gevonden die mij wil helpen mijn tuin weer op orde te krijgen. Sinds de beslissing gevallen is, heb ik inspiratie om aan de gang te gaan en is het veel makkelijker kiezen. De focus ligt op een kleiner deel en dat maakt het blijkbaar makkelijk kiezen en overzichtelijker. Nu nog een leuke opvolger vinden voor de bloemen-fruittuin, bij voorkeur iemand die mijn liefde voor onkruid en intuïtieve aanpak kan waarderen..

Geplaatst op 1 Reactie

Volkstuin de Eigen Wijsheid op 2 en 3 juni open

(Dit was in 2012!)

Op zaterdag 2 en zondag 3 juni doet onze volkstuin “De Eigen Wijsheid” mee aan de Velt Open Tuindagen 2012. Het is de eerste keer dat we meedoen en dus ben ik heel benieuwd hoe het zal gaan. Op zaterdag 2 juni zijn we open van 10-13 uur en op zondag de 3de vanaf 14 uur. Voor deze tijden heb ik gekozen omdat ik opving dat er dat weekend nog veel andere leuke dingen te doen zijn. Dan zou je dus op zaterdag om 10 uur eerst bij ons langs kunnen komen om daarna je weg naar elders te vervolgen.

Kom je liever op zondagmiddag dan ben je welkom om tussen 14 en 18 uur langs te komen en aansluitend vanaf 18 uur mee te doen aan een gezamenlijk maaltijd op de tuin, een potluck. Dan brengt ieder iets te eten mee dat we samen delen. Uiteraard eten we biologisch en vegetarisch en een salade van oerkruiden is natuurlijk welkom!

Naast de potluck krijg je uiteraard een rondleiding en kun je alle vragen stellen die je hebt. Maar geef vooral je ogen en oren de kost als je langskomt. Natuurlijk mag je ook ruiken en voelen. Het allerbelangrijkste is dat we allemaal genieten van dit mooie stukje Moeder Aarde. Heb je de tuin gevoeld, geroken en gezien en de vogels bedankt voor hun concert dan is er een paar honderd meter verderop nog en tuin open, de tuin van Miriyam. Ik wens je alvast heel veel plezier en kijk er naar uit je te ontmoeten!

Geplaatst op Geef een reactie

Ei in een nest van gras

Begin april was ik bezig met het losmaken van de grond in de “bloemencirkel”. Met enige twijfel, deze cirkel heb ik namelijk ingewijd vorig jaar en eigenlijk laat ik haar zoveel mogelijk haar eigen gang gaan. Terwijl ik daarover in gedachte was stootte met mijn cultivator ergens tegen aan. Het bleek een wit ei te zijn, ongeveer zo groot als een kippenei. Toch zag het er anders uit dan een kippenei. Het lag in een paar pollen gras waar je met enige fantasie een nest in zou kunnen zien.

Natuurlijk ben ik direct gaan kijken en zag ik dat het ei kapot was. Dat zou kunnen komen omdat ik ertegenaan stootte, de twijfel die ik voelde was absoluut op haar plek. Het zou ook kunnen dat het ei al kapot was en daarom verlaten. Wat me opviel was dat het ei en het gras eromheen warm aanvoelden. Dieren hebben goed contact met hun instinct en weten precies wat een goede plek is om een ei te leggen. Een warm plekje in het gras in dit geval.

Een paar dagen later sprak ik een buurvrouw die wist te vertellen dat het om een eendenei ging. Ik voel me zeer vereerd dat een eendenvrouw mijn bloemencirkel heeft uitgekozen haar ei te leggen. Al is de inhoud van het ei inmiddels door een dier opgegeten en zal er dus geen eendenkuiken op mijn tuin geboren worden, toch vind ik het fijn als dieren zich zo thuis voelen op mijn tuin. Het is voor mij één van de grootste complimenten die ik krijgen kan. En ik beloof dat ik van de bloemencirkel afblijf en als ik weer twijfel zal ik sneller luisteren!

Geplaatst op Geef een reactie

Kennismakingsbijeenkomst Velt werkgroep Ecotuinieren Alkmaar

Op zondag 18 maart (2012) ben ik als gastvrouw en organisator aanwezig bij de Kennismakingsbijeenkomst van de Velt werkgroep Ecotuinieren Alkmaar op het volkstuincomplex De Volharding waar collega-bestuurslid Tineke haar tuin heeft.

Met deze werkgroep willen we ecotuinders in de omgeving met elkaar in contact brengen, activiteiten organiseren en ecologisch tuinieren in Noord-Holland (boven Amsterdam) op de kaart zetten.

Op zondag 18 maart zullen wij Velt als vereniging presenteren, zijn er Velt boeken te koop en gaan we inventariseren wat de Velt leden graag voor activiteiten zouden willen ondernemen dit jaar.

Op het programma staat ook een presentatie rond het thema Ecologisch moestuinieren. Van tevoren aanmelden is gewenst, op de site kun je lezen hoe.

Als eerste activiteit organiseren we een Basiscursus Ecologische moestuinieren. De eerste cursus is al ingepland en wordt in april gegeven. Meer informatie vind je op de site.

Als de belangstelling voor de Basiscursus Ecologische moestuin zo groot is als wij momenteel vermoeden, dan zal er in het najaar zeker nog een cursus gegeven worden.

Misschien tot ziens op 18 maart (2012)!

Geplaatst op Geef een reactie

Start van tuinseizoen 2012

Een week geleden, zondag 20 februari, waren wij ’s middags op onze volkstuin “De Eigen Wijsheid”. Terwijl Remco zijn dagelijkse meditatie van 20 minuten deed, begon ik met het cultiveren van het wortelvak. Er stond een koude wind vanuit het westen, het was bewolkt en even dreigde er nog wat sneeuw te vallen maar het bleef gelukkig bij een paar vlokken. Dat waren nou niet echt de meest prettige omstandigheden en we zijn toen het wortelvak klaar was ook direct naar huis gegaan om op te warmen.

Later in de week ben ik aan de slag gegaan met het bladvak, dat is een flinke klus want er staat heel veel gras in en dat maakt het heel bewerkelijk. Ook bij het kruiden- en peulvruchtenvak verwacht ik veel werk vanwege het gras. Gelukkig had ik minder werk aan de bloemencirkel die er vorig jaar al mooi bijstond, gewoon door de uitstraling die het heeft. Misschien komt het wel omdat ik die cirkel ingewijd heb door de windrichtingen aan te roepen en mijn wensen uit te spreken.

Met deze acties en al weer behoorlijk wat afspraken met de tuin in de agenda, is wat mij betreft tuinseizoen 2012 geopend!

Geplaatst op 2 Reacties

Leren houden van het huis waarin we wonen

Afgelopen week hebben we het te koop bord van het raam getrokken. Dat kostte nog best wat kracht trouwens. Het bord heeft er 3 maanden gehangen en weer en wind meegemaakt. Mede door het gesprek met onze “financieel adviseur” en het resultaat van nul-komma-nul geïnteresseerden en natuurlijk de woningmarkt “die op slot zit” hebben tot deze beslissing geleid. Omdat de huizenprijzen dalen zullen wij flink wat minder geld krijgen dan toen wij het eind 2007 kochten. Het schijnt dat dat een duur jaar was.

Hoe dan ook, ons hypotheekkosten blijven hetzelfde en het geld wat we kunnen overhouden aan de verkoop daalt, dat betekent dat er een gat valt tussen de hypotheek en het verkoopbedrag. Een bedrag van duizenden euro’s dan we direct bij de verkoop moeten kunnen ophoesten en dat we simpelweg niet hebben.

Sinds we besloten hebben om hier te blijven wonen is er weer iets gaan stromen. Natuurlijk is er een teleurstelling omdat de droom van een eengezinswoning met grote tuin nu een onbekend aantal jaren uitgesteld is maar misschien is het meer de schokt van deze levensveranderende beslissing want we voelen ons eigenlijk heel goed momenteel.

We hebben namelijk weer plannen. Plannen om veranderingen aan de brengen in huis, de aankleding, de meubels en we zijn ook bezig onze financiën drastisch anders aan te pakken. Want als de markt over een jaar of vijf wel klaar is voor de verkoop van het huis is het wel zo fijn als we geld gespaard hebben en de hypotheek af kunnen betalen. Dus we gaan flink sparen met het bedrag van ons financieel adviseur als uitgangspunt.

Dachten we eerst dat we een vrij hoge hypotheek hadden, na doorvragen in het gesprek bij onze financieel adviseur en het thuis nog eens goed narekenen blijkt onze hypotheek reuze mee te vallen. Dat bevestigt mijn acties van de laatste weken: het stipt op papier zetten van ons huishoudboekje en hiermee aan de slag gaan om minder uit te geven en uit te geven aan de juiste dingen.

En weet je, eigenlijk voelt het helemaal goed zo. Als we aan de toekomst dachten kon ik eigenlijk geen ander huis zien en als ik dacht aan het gezinnetje dat we willen dan zag ik mezelf op onze volkstuin met kind op rug of buik in een draagdoek en niet in een andere tuin. Ook Remco had moeite om ons elders te zien. Nu klopt het verhaal dus weer.

Hoewel het geld gekost heeft, we hebben immers onder andere de makelaar moeten betalen, heeft het ons ook wat opgeleverd. We hebben namelijk in een razend tempo diverse kamers gewit, schoongemaakt en de huiskamer anders ingericht. Alle persoonlijke spullen en dingen die we weinig gebruiken zijn in dozen naar de kelder gegaan. Veel overbodige troep is eruit en hoewel de kelder nog steeds volstaat beleven we ons huis anders. We zeiden al voor de grap, refererend aan wat we weleens van anderen weleens hebben opgevangen “nu is ons huis weer zo leuk dat we hier willen blijven”.

En dus heb ik weer plannen om een tweede poging te doen de VVE uit de stroop te trekken, iets waarmee ik gestopt ben toen het te koop bord op het raam kwam.

Voor ons interieur gaan we op zoek naar een andere bank, ik wil nog steeds een relax-stoel en onze persoonlijke spullen zoals foto’s kunnen weer aan de muur. Niet direct, we zijn op zoek naar balans in onze inrichting. Beetje bij beetje verandert ons interieur dat ooit van twee huishoudens bij elkaar gevoegd werd in een samenhangend geheel. Momenteel met grootste veranderingen, meestal met kleine stapjes. Wordt vervolgd!

Geplaatst op Geef een reactie

Smultuin column december 2011

Dit is de laatste keer dat ik de column voor Smultuin in de maand na het verschijnen ook hier op mijn blog publiceer. Wil je deze column blijven volgen dan kun je lid worden van Smultuin. Wil je geen lid worden dan zullen er genoeg andere tuinblogs verschijnen 🙂

De tuin. “Wat doe ik ermee?” was half oktober mijn grote vraag. Dit nadat we in september besloten ons huis te koop te zetten omdat onze woonwensen zijn verandert en we zijn toe aan de fase “gezin stichten”. En daar hoort gewoon een huis met tuin bij. De kans dat we in dezelfde wijk terecht kunnen voor een huurwoning is klein omdat er in deze wijk veel koophuizen staan. Dat betekent ook dat ik op den duur de volkstuin zal verlaten om in te ruilen voor een tuin aan huis of een tuin bij een ander volkstuin complex dat dichterbij ons nieuwe huis ligt. Inmiddels staat ons huis te koop, tijdens het open huis hebben we geen potentiële kopers gehad en ook daarna bleef het stil. Inmiddels hebben we het gewone leven weer opgepakt, voorlopig wonen we hier nog.

Half oktober gebeurde er bijzondere dingen. Zo stonden na een diepe kijk in mijn innerlijk alle tellers gevoelsmatig op nul. Ik dacht erover de tuin op te zeggen. Ik kwam er nauwelijks meer, ik liet de tuin even voor wat ze was. Toen ik er later wel weer een keer kwam en na een lange tijd weer bekenden sprak, waarvan zeker één bang was dat ik de tuin opgegeven had, realiseerde ik mij iets heel belangrijks. Deze tuin geeft niet alleen overvloed, voedsel en lichaamsbeweging, deze tuin levert mij een grote kring sociale contacten! Dat is nu, naast dat we mogelijk nog een jaar hier wonen, een reden om de tuin aan te houden. In een andere wijk of zelfs in een omliggend dorp gaan wonen en tuinieren betekent nieuwe contacten maar ook minder contact met mijn huidige tuinvriendenkring.

Hierna ben ik weer een paar keer op de tuin geweest en heb ik bij mijn geliefde aangegeven dat ik toch graag in deze buurt zou blijven wonen. Nu we ons realiseren dat het rustig een jaar kan duren voordat de koper op de stoep staat, ben ik blij dat ik de tuin aangehouden heb. Hopelijk lukt het me op deze winter mezelf weer op te laden en met nieuwe energie in de tuin aan de slag te gaan.

Detail tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Afgelopen jaar merkte ik bij veel tuinders dat ze zich steeds afvroegen of ik ook oogst had en hoeveel dan en wat dan. In mijn wens materialisme los te laten en veel meer te kijken naar wat de tuin nog meer brengt, ging ik daar tegenin. Ik zei “het gaat me niet om de oogst, de tuin geeft mij frisse lucht en beweging, ik geniet van alles wat er staat.” Ik wilde geen productietuin waarbij de rest vergeten wordt, ik wilde aangeven dat het gaat om het genieten van.

Toch valt de oogst me tegen. Want ook al heb ik nog zo genoten, ik kan er niet omheen dat het een teleurstelling is als de zaadjes die ik zo aandachtig en vol liefde gezaaid heb hun kopje onder de grond houden en daarvoor in de plaats onkruid verschijnt. En als dat gezaaide dat toch opkwam bleef het heel klein of verkleurde het.

Maar ik heb geleerd. Iets wat ik al een tijdje weet: “dat wat je uitzend krijg je terug” en “wat je aandacht geeft dat groeit”. En door uit te spreken dat het me om andere dingen ging dan productie kreeg ik ook minder productie.

"Tuin van overvloed" de eerste collage

Daarom heb ik laatst een collage gemaakt met de titel “tuin van overvloed”. Helaas had ikwat weinig plaatjes van verse groenten en is de eerste collage dus vooral een sfeercollage geworden. Later heb ik een tweede collage gemaakt met veel meer groente en fruitplaatjes. In 2012 wil ik een productietuin. Een tuin die zoveel pompoenen gaf als in ons in eerste tuinjaar 2009 waarbij we in januari 2010 onze laatste pompoen aten. Ik wil zoveel courgettes dat we er gek van worden, zoals dat was in 2009. Ik wil bladgroenten die naar de hemel rijken omdat ze voelen dat ze er mogen zijn!

Tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Ik wil planten die de hoogte ingaan, zoals ik zelf in aanzien en waardering aan het stijgen ben. Ik wil dat alle bloemen de sterren van de hemel bloeien, ik wil elke dag verlangen naar mijn tuin!

Geplaatst op Geef een reactie

Korte film: “Terug naar de basis”

Gisteren kwam ik een prachtige initiatief tegen dat vastgelegd is op film en mede daardoor bekend werd. Juist omdat  ik weinig inspiratie heb voor de tuin momenteel zijn dit soort films en initiatieven heerlijk om te zien, ze brengen me terug naar waar het eigenlijk om gaat.

Het is een Engelstalige film zonder ondertiteling en tot mijn verbazing kon ik het goed volgen. Dus als je normaliter moeite hebt met Engelstaligen films, geef het een kans, dan krijg je in elk geval de beelden mee.

Lees hier een (Nederlandstalige) introductie en kijk daarna de film of….

Vind jij deze film ook inspirerend? Als ik vergeten ben waarom ik ook alweer een volkstuin genomen heb zal ik deze film nog eens opzoeken…