Geplaatst op Geef een reactie

Plantbaar potlood

Afgelopen week kreeg ik per e-mail een uitnodiging om langs te komen op een feest van OAT Shoes “Shoes that bloom” wat ik niet gedaan heb vanwege het korte tijdsbestek en mijn lage energie op dat moment. Toch maakt het product wel indruk op me, vooral die babyschoentjes 🙂

Op Twitter kom ik ook heel veel leuke dingen tegen. Drie dagen terug zag ik een berichtje over een potlood dat, als het te klein geworden is, gepland kan worden waarna er een kruidje uit groeit. Heel bijzonder bedacht! Op www.plantuwpotlood.nl kun je er alles over lezen. Hoewel ik me nu ineens afvraag of het kruidenzaadje wel bio is.

Omdat ik altijd op zoek ben naar nieuwe, leuke, originele producten ik heb contact opgenomen met de organisatie. Zojuist krijg ik een e-mail dat ze mij een gratis exemplaar toesturen zodat ik het deze vrijblijvend kan testen. Daar hou ik van, eerst iets ervaren voordat ik het ga verkopen. Dus ik ben heel benieuwd hoe wij dit potlood gaan ervaren. Als we er blij mee zijn komt het wellicht in het assortiment van Danielle Duurzaam!

 

Mijn testexemplaar van het plantbare potlood met salie zaadje in het kontje.
Mijn testexemplaar van het plantbare potlood met salie zaadje in het kontje.
Testexemplaar plantbaar potlood, close-up
Testexemplaar plantbaar potlood, close-up

Naschrift april 2015: het is nu 1 jaar en 9 maanden later en het “kontje”met zaadjes was zo uitgedroogd dat het kapot ging en ik de zaadjes maar in een pot met aarde gegooid heb. Leuk idee maar niet praktisch dus. Voor gootverbruikers van potloden misschien interessant, maar doe mij maar gewoon een gum achterop! En dan wel een gum die zijn “eigen” potlood goed uitwist!

Geplaatst op Geef een reactie

Slootje graven in de tuin

Hier even een update van de tuin. We hebben namelijk erwten en peulen staan waar we binnenkort voor de tweede keer van kunnen oogsten. We hebben van aardbeien, rode en zwarte bessen gesmuld en we hopen dat de kleine ijsbergslaatjes binnenkort groot zijn. Remco had weer zin in de tuin en we hebben die ene zondag dat het even mooi weer was flink wat gedaan in de tuin. Eind van de ochtend en begin van de middag heb ik het onkruid in de eerste cirkel, de ingewijde bloemencirkel, eruit getrokken en aan de rand gelegd als mulch. Remco was toen bezig met het graven van een geul langs het pad. Precies op tijd want de dagen er na heeft het flink geregend. Toen we gisteravond even kort op de tuin waren zagen we hoe goed onze timing is geweest, de sloot stond goed vol!

Wat me opgevallen is, is dat sinds ik de paden begroeid laat en dus niet meer kaal maak, de paden beduidend droger zijn. Dus mijn paden zul je zelden zwart aantreffen! Het scheelt echt, het is het verschil tussen een grote plas en een omweg maken of een sompig pad waar je nog over lopen kan.

’s Avonds kwamen we nog een keer en was Remco al vooruit. Dus toen ik Bea haar fiets zag staan ging ik even langs. Het leverde mij de begeerde Oost-Indische kers planten op die ik zocht. Niks rustig aan doen dus, we hebben het bed langs de nieuwe sloot vrij gemaakt en daar staan ze nu in. Ze hebben zich best goed gehouden voor de mega-regenbui die ze daarna kregen. Aan water geen gebrek…

Hier wat foto’s voor een indruk en ik sta er deze keer wel op omdat Remco mee waas naar de tuin en foto’s wilde maken. Dan moet zijn vrouw er natuurlijk wel op want dat vind hij het mooiste van de hele tuin…

Geplaatst op Geef een reactie

De kiemen van Remco

Omdat Remco dagelijks vele boterhammen verslind en die biologische mengseltjes voor op de boterham neerkomen op 2 á’3 euro per bakje en omdat we op zoek zijn naar alternatieven en geldbesparende mogelijkheden, is Remco op het idee gekomen kiemen te gaan kweken. We hadden al een schaaltje maar dat was natuurlijk veel te weinig. Dus hij schafte een kweekset van meerdere lagen aan. Maar na een paar keer begonnen de kiemen steeds te ruiken en bleken ze beschimmeld. Toen is hij overgestapt op een ander systeem en inmiddels lijkt het goed te werken. Zo heeft hij de afgelopen maanden flink wat tijd hieraan gespendeerd en met resultaat.

Helaas is dit niet de tot de puntjes uitgewerkte rapportage die ik het liefst met hulp van Remco zou maken, het is wel even een kleine update van de vele dingen die hier momenteel gaande zijn in huize Klinkenberg. Hierbij even een foto van het kiemenmengsel dat momenteel klaar is voor gebruik en waar ik al lekker van gegeten heb. Niet de beste foto, ik weet het. Het gaat om de indruk 🙂 We kregen trouwens van bezoek al eens eerder opmerkingen en nieuwsgierige vragen, dus dit is absoluut niet het laatste wat ik hier over schrijf. Als er een inloopmiddag voor Danielle Duurzaam komt, zorg ik dat de kiemen ook te bewonderen zijn!

Geplaatst op Geef een reactie

Wortelbed bevrijden

Vandaag was ik al om 8:15 uur op de tuin. Het was dan ook uitstekend weer daarvoor! Het lijkt erop dat het warme weer doorzet. Vandaag is het een worteldag en ging ik aan de slag met het bevrijden van de uien. Er stond veel omheen, dat ging er nog wel makkelijk uit. Het pad dat goed begroeid was met gras “de haren van Moeder Aarde” zoals ik die bossen voor mezelf noemde, waren een mooie klus. Af en toe lekker grof bezig zijn, naast het fijnere wiedwerk, dat doet dit mens goed.

Op de foto’s zie je van twee verschillende kanten de resultaten van mijn werk: een heleboel vers groen en.. kale grond waarvan een groot deel pad waar ik nu weer normaal over lopen kan.

Na bijna vier uurtjes werken, rondjes lopen, op het bankje zitten en luisteren naar het vogelconcert, met ogen dicht de zon tot me nemen, foto’s maken en bijpraten met de overbuurvrouw, ging ik tevreden naar huis.

Hierbij een impressie:

Bij de laatste volle maan, toen ik erg emotioneel was over de situatie met de tuin, heb ik op een bloemdag bijna al het bloemenzaad wat ik nog had, uitgestrooid over de tuin. Inclusief groenbemesters als phacelia en lupine. Op het voorste bed komt nu, tot mijn grote blijdschap, een heleboel jong grut omhoog. Ik heb tegen een aantal mensen gezegd dat het phacelia was maar ik heb me vergist kwam ik vandaag achter. Het zal de gele mosterd zijn!Van het tweede bed, het blad- en kruidenbed, werd ik ook erg blij toen ik het zag vanmorgen. Want de ijssla en raapstelen die ik kort geleden zaaide, om precies te zijn Ă©Ă©n week geleden, komen al op! De eerste portie raapstelen heeft te lijden gehad onder een paar flinke regenbuien en ik vraag me af of dat nog wat wordt. Hoewel het eigenlijk aan de late kant is hoop ik toch van harte nog een portie raapstelen uit eigen tuin te kunnen eten dit voorjaar. En anders oogst ik de zaden!

Geplaatst op 1 Reactie

Volkstuin de Eigen Wijsheid op 2 en 3 juni open

(Dit was in 2012!)

Op zaterdag 2 en zondag 3 juni doet onze volkstuin “De Eigen Wijsheid” mee aan de Velt Open Tuindagen 2012. Het is de eerste keer dat we meedoen en dus ben ik heel benieuwd hoe het zal gaan. Op zaterdag 2 juni zijn we open van 10-13 uur en op zondag de 3de vanaf 14 uur. Voor deze tijden heb ik gekozen omdat ik opving dat er dat weekend nog veel andere leuke dingen te doen zijn. Dan zou je dus op zaterdag om 10 uur eerst bij ons langs kunnen komen om daarna je weg naar elders te vervolgen.

Kom je liever op zondagmiddag dan ben je welkom om tussen 14 en 18 uur langs te komen en aansluitend vanaf 18 uur mee te doen aan een gezamenlijk maaltijd op de tuin, een potluck. Dan brengt ieder iets te eten mee dat we samen delen. Uiteraard eten we biologisch en vegetarisch en een salade van oerkruiden is natuurlijk welkom!

Naast de potluck krijg je uiteraard een rondleiding en kun je alle vragen stellen die je hebt. Maar geef vooral je ogen en oren de kost als je langskomt. Natuurlijk mag je ook ruiken en voelen. Het allerbelangrijkste is dat we allemaal genieten van dit mooie stukje Moeder Aarde. Heb je de tuin gevoeld, geroken en gezien en de vogels bedankt voor hun concert dan is er een paar honderd meter verderop nog en tuin open, de tuin van Miriyam. Ik wens je alvast heel veel plezier en kijk er naar uit je te ontmoeten!

Geplaatst op Geef een reactie

Meer groen op straat effectiever dan meer blauw

Via de nieuwsbrief van kopersporen las ik een artikel met de titel “Britse stad verbouwt eigen voedsel, criminaliteit daalt”.

Hier werd ik zo blij van dat ik graag de link met jullie deel. Ik krijg helemaal zin om het perkje met vlinderstruiken naast het gebouw waar wij wonen te veranderen in een plekje met heel veel bessenstruiken!

Lees hier het artikel.

Van welk nieuws wordt jij blij?

Geplaatst op Geef een reactie

Kennismakingsbijeenkomst Velt werkgroep Ecotuinieren Alkmaar

Op zondag 18 maart (2012) ben ik als gastvrouw en organisator aanwezig bij de Kennismakingsbijeenkomst van de Velt werkgroep Ecotuinieren Alkmaar op het volkstuincomplex De Volharding waar collega-bestuurslid Tineke haar tuin heeft.

Met deze werkgroep willen we ecotuinders in de omgeving met elkaar in contact brengen, activiteiten organiseren en ecologisch tuinieren in Noord-Holland (boven Amsterdam) op de kaart zetten.

Op zondag 18 maart zullen wij Velt als vereniging presenteren, zijn er Velt boeken te koop en gaan we inventariseren wat de Velt leden graag voor activiteiten zouden willen ondernemen dit jaar.

Op het programma staat ook een presentatie rond het thema Ecologisch moestuinieren. Van tevoren aanmelden is gewenst, op de site kun je lezen hoe.

Als eerste activiteit organiseren we een Basiscursus Ecologische moestuinieren. De eerste cursus is al ingepland en wordt in april gegeven. Meer informatie vind je op de site.

Als de belangstelling voor de Basiscursus Ecologische moestuin zo groot is als wij momenteel vermoeden, dan zal er in het najaar zeker nog een cursus gegeven worden.

Misschien tot ziens op 18 maart (2012)!

Geplaatst op Geef een reactie

Smultuin column december 2011

Dit is de laatste keer dat ik de column voor Smultuin in de maand na het verschijnen ook hier op mijn blog publiceer. Wil je deze column blijven volgen dan kun je lid worden van Smultuin. Wil je geen lid worden dan zullen er genoeg andere tuinblogs verschijnen 🙂

De tuin. “Wat doe ik ermee?” was half oktober mijn grote vraag. Dit nadat we in september besloten ons huis te koop te zetten omdat onze woonwensen zijn verandert en we zijn toe aan de fase “gezin stichten”. En daar hoort gewoon een huis met tuin bij. De kans dat we in dezelfde wijk terecht kunnen voor een huurwoning is klein omdat er in deze wijk veel koophuizen staan. Dat betekent ook dat ik op den duur de volkstuin zal verlaten om in te ruilen voor een tuin aan huis of een tuin bij een ander volkstuin complex dat dichterbij ons nieuwe huis ligt. Inmiddels staat ons huis te koop, tijdens het open huis hebben we geen potentiële kopers gehad en ook daarna bleef het stil. Inmiddels hebben we het gewone leven weer opgepakt, voorlopig wonen we hier nog.

Half oktober gebeurde er bijzondere dingen. Zo stonden na een diepe kijk in mijn innerlijk alle tellers gevoelsmatig op nul. Ik dacht erover de tuin op te zeggen. Ik kwam er nauwelijks meer, ik liet de tuin even voor wat ze was. Toen ik er later wel weer een keer kwam en na een lange tijd weer bekenden sprak, waarvan zeker Ă©Ă©n bang was dat ik de tuin opgegeven had, realiseerde ik mij iets heel belangrijks. Deze tuin geeft niet alleen overvloed, voedsel en lichaamsbeweging, deze tuin levert mij een grote kring sociale contacten! Dat is nu, naast dat we mogelijk nog een jaar hier wonen, een reden om de tuin aan te houden. In een andere wijk of zelfs in een omliggend dorp gaan wonen en tuinieren betekent nieuwe contacten maar ook minder contact met mijn huidige tuinvriendenkring.

Hierna ben ik weer een paar keer op de tuin geweest en heb ik bij mijn geliefde aangegeven dat ik toch graag in deze buurt zou blijven wonen. Nu we ons realiseren dat het rustig een jaar kan duren voordat de koper op de stoep staat, ben ik blij dat ik de tuin aangehouden heb. Hopelijk lukt het me op deze winter mezelf weer op te laden en met nieuwe energie in de tuin aan de slag te gaan.

Detail tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Afgelopen jaar merkte ik bij veel tuinders dat ze zich steeds afvroegen of ik ook oogst had en hoeveel dan en wat dan. In mijn wens materialisme los te laten en veel meer te kijken naar wat de tuin nog meer brengt, ging ik daar tegenin. Ik zei “het gaat me niet om de oogst, de tuin geeft mij frisse lucht en beweging, ik geniet van alles wat er staat.” Ik wilde geen productietuin waarbij de rest vergeten wordt, ik wilde aangeven dat het gaat om het genieten van.

Toch valt de oogst me tegen. Want ook al heb ik nog zo genoten, ik kan er niet omheen dat het een teleurstelling is als de zaadjes die ik zo aandachtig en vol liefde gezaaid heb hun kopje onder de grond houden en daarvoor in de plaats onkruid verschijnt. En als dat gezaaide dat toch opkwam bleef het heel klein of verkleurde het.

Maar ik heb geleerd. Iets wat ik al een tijdje weet: “dat wat je uitzend krijg je terug” en “wat je aandacht geeft dat groeit”. En door uit te spreken dat het me om andere dingen ging dan productie kreeg ik ook minder productie.

"Tuin van overvloed" de eerste collage

Daarom heb ik laatst een collage gemaakt met de titel “tuin van overvloed”. Helaas had ikwat weinig plaatjes van verse groenten en is de eerste collage dus vooral een sfeercollage geworden. Later heb ik een tweede collage gemaakt met veel meer groente en fruitplaatjes. In 2012 wil ik een productietuin. Een tuin die zoveel pompoenen gaf als in ons in eerste tuinjaar 2009 waarbij we in januari 2010 onze laatste pompoen aten. Ik wil zoveel courgettes dat we er gek van worden, zoals dat was in 2009. Ik wil bladgroenten die naar de hemel rijken omdat ze voelen dat ze er mogen zijn!

Tweede collage "De Eigen Wijsheid"

Ik wil planten die de hoogte ingaan, zoals ik zelf in aanzien en waardering aan het stijgen ben. Ik wil dat alle bloemen de sterren van de hemel bloeien, ik wil elke dag verlangen naar mijn tuin!

Geplaatst op Geef een reactie

Korte film: “Terug naar de basis”

Gisteren kwam ik een prachtige initiatief tegen dat vastgelegd is op film en mede daardoor bekend werd. Juist omdat  ik weinig inspiratie heb voor de tuin momenteel zijn dit soort films en initiatieven heerlijk om te zien, ze brengen me terug naar waar het eigenlijk om gaat.

Het is een Engelstalige film zonder ondertiteling en tot mijn verbazing kon ik het goed volgen. Dus als je normaliter moeite hebt met Engelstaligen films, geef het een kans, dan krijg je in elk geval de beelden mee.

Lees hier een (Nederlandstalige) introductie en kijk daarna de film of….

Vind jij deze film ook inspirerend? Als ik vergeten ben waarom ik ook alweer een volkstuin genomen heb zal ik deze film nog eens opzoeken…

Geplaatst op 3 Reacties

De mol om de tuin leiden

Dit artikel schreef ik voor het juni nummer van online tijdschrift Smultuin.

Ze zeggen weleens dat je werkelijk alles kunt vinden op internet. Nou, degene die dat zegt mag voor mij een website vinden waarop staat hoe je mollen je tuin in lokt, in plaats van uit!

Ik vind het namelijk geweldig dat er een mol in de tuin zit, levende dieren en ecosystemen-in-opbouw in mijn tuin zijn nummer 1, de oogst is minder belangrijk. Een gazonnetje dat doorklieft kan worden heb ik niet en dat mooie stukje met Mariadistels en mulch van rabarberbladeren, ach, een bloemetje meer of minder maakt me niets uit.

De mol eet onder andere wormen en wormen zitten bij de planten waar het lekker vochtig is. Daarom wellicht dat “mijn” mol precies zijn gangen graaft langs het graspad en onder mijn gemulchde stuk tuin dat daar aan grenst. Toen ik dat ontdekte ging er een lampje bij mij branden. Als de wormen onder de mulch zitten dan mulch ik gewoon naar de andere kant van de tuin in de hoop dat de mol volgt. Want mijn blad- en koolbed en mijn vruchtgroentebed hebben erg harde grond, daar mag wel wat meer lucht bij. Hoe meer diertjes gangetjes graven hoe meer lucht er in de grond komt. Dan kan het water beter wegzakken en groeien de wortels lekker diep wat hopelijk ten goede komt aan de groei van de plant bovengronds. Dit is mijn idee over de mol die in mijn tuin van harte welkom is. Ik zei al eens in een gesprek met een andere tuinder “stuur de mollen maar naar mijn tuin” en nu lees ik toch online dat mollen heel territoriaal zijn. Dus het zal wel bij deze mol blijven. Ik las ook dat ze in mei-juni kleintjes krijgen dus ik wens de mol in mijn tuin veel familiegeluk toe. Ik zal niemand meer vertellen waar de ingang van het holletje zit want stel je voor dat iemand een anti-mollen maatregel neemt tijdens kraamtijd!

In de tuin zijn nog meer dieren die door vele tuinders als bedreigend ervaren worden. Neem de eenden en de vogels en misschien wel muizen die de maiszaadjes uit de grond graven nog voordat deze de kans kregen om te ontkiemen en de aardbeien die opgegeten worden op het moment dat ze rijp zijn. Ook zijn vele bessenstruiken weer omhult met netten. Dat zal ik zelf nooit doen, ik vind dat de dieren recht hebben op hun deel.

Omdat wij mensen dat stukje grond, of het nu een volkstuin of een achtertuin is, zien als ons eigendom, worden allerlei middelen aangegrepen om “ongedierte” van de tuin te weren. Of misschien is het territoriaal gedrag zoals vele dieren zelf ook vertonen? In plaats van ons territorium te markeren met een plasje of een krab aan een boom strooien we gif en zetten we vallen. Waarom eigenlijk? Wat gebeurt er met de mens als hij of zij dit jaar geen eigen aardbeien kan eten? In de winkel zijn ook heerlijke aardbeien te koop, het is geen kwestie van leven of dood. Dus het is een gevoelskwestie. Wordt ons iets afgepakt als ons eten door een dier wordt opgegeten? Wat wordt er afgepakt dan, onze trots, voelen we ons afgewezen of schamen we ons?

Mijn intentie is om de dieren welkom te heten en ook slakken en ander “ongedierte” zie ik graag kruipen, scharrelen en glijden. Als ik een worm tegenkom voel ik blijdschap en als ik een torretje zie kruipen blijf ik er even naar kijken. Tijdens vochtige periodes kijk ik extra uit waar ik loop om te voorkomen dat ik de slakken vertrap. Ik vraag me wel af hoe ik ga reageren als de eerste dieren mijn groentes aanvreten. Het is een mooie intentie die in de praktijk nog wel op de proef gesteld zal gaan worden!