Gepost op

Dure smaak

Vanmorgen in mijn dagboek geschreven over geld en welke overtuigingen en ideeën ik nog over heb van vroeger. Afgelopen week had ik de gedachte dat een tweede keer winst maken op de braderie onmogelijk was, en ik heb dus ook geen winst gemaakt. Gelukkig realiseer ik mij dat – dan kan ik er wat mee.

Net bekijk ik de webshop van een nieuwe volger op Twitter en raak geïnteresseerd. Helaas zijn de prijzen torenhoog, maarja ik hou van van kwaliteitsproducten (en handgemaakte producten!) en deze schoenen zijn ook in mijn maat, 43, beschikbaar. Dat is vaak genoeg niet het geval. Dus ze hebben direct een streepje voor.

Door het bekijken van die site realiseer ik me dat ik ook een “dure smaak” heb meegekregen uit mijn jeugd, terwijl voor het aanschaffen van “dure” spullen vaak geen geld was. Of is dat misschien compensatie voor het gevoel van tekort? Want als ik bij een “goedkope” schoenenwinkel schoenen koop, ervaar ik nou niet echt overvloed. En als we eind van de week door ons boodschappenbudget heen zijn hebben we zin om uit eten te gaan. Yep, compensatie gedrag, kwamen we laatst achter om thuis te blijven en een prima maaltijd te maken van wat we nog in huis hadden. Realisatie is de begin van verandering!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.