Geplaatst op Geef een reactie

Hulst en liguster vonden een nieuw thuis

Het begon er mee dat ik op een ochtend tijdens het wandelen bij mensen verderop zag dat er gesnoeid werd. Ik trok mijn stoute schoenen aan en jawel hoor, ik kon de takken meekrijgen om te gebruiken voor mijn takkenril. Dat was nog een hele toer, Remco was zo lief om foto’s van te maken van mij met de bakfiets en de takken die we lopend naar de volkstuin hebben gebracht.

Met de takken en de bakfiets onderweg naar de volkstuin.


Zo werd ik laatst, toen ik datzelfde rondje aan het wandelen was, aangesproken door dezelfde mevrouw als van de takken. Ze was de ramen aan het lappen en vroeg of ik degene was die de takken meegenomen had. Ze had namelijk een kleine hulst en een kleine liguster in de tuin staan. Ze waren spontaan uitgezaaid en ze wilde ze graag kwijt. Ik twijfelde en zou het laten weten. Echter was ik op zondag niet welkom en de andere dagen kwam het er niet van en zo ging de week voorbij. Inmiddels had ik wel besloten om heel beleefd de plantjes te weigeren en bedacht dat ik wel een briefje kon schrijven.

Liguster en hulst, voor wie wil...

Toen vond ik gisteren een zakje met de twee plantjes op onze bakfiets. Ze heeft ze daar dus maar neergelegd en in zekere zin heeft ze natuurlijk gelijk al zat ik er toen mee. Ik heb toen een papier en een stift gepakt, een tekst op het papier geschreven, het vastgeplakt en aan de straat gelegd waar de meeste mensen langs komen. Toen ik het zakje met de tekst had neergelegd en de foto’s maakten waren en er al drie dames die toevallig voorbij liepen en belangstellend het briefje lazen. En daarna doorliepen. Toen ik gisteren thuiskwam in de loop van de dag was het zakje verdwenen. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar er wat aan heeft!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.