Geplaatst op Geef een reactie

Ei in een nest van gras

Begin april was ik bezig met het losmaken van de grond in de “bloemencirkel”. Met enige twijfel, deze cirkel heb ik namelijk ingewijd vorig jaar en eigenlijk laat ik haar zoveel mogelijk haar eigen gang gaan. Terwijl ik daarover in gedachte was stootte met mijn cultivator ergens tegen aan. Het bleek een wit ei te zijn, ongeveer zo groot als een kippenei. Toch zag het er anders uit dan een kippenei. Het lag in een paar pollen gras waar je met enige fantasie een nest in zou kunnen zien.

Natuurlijk ben ik direct gaan kijken en zag ik dat het ei kapot was. Dat zou kunnen komen omdat ik ertegenaan stootte, de twijfel die ik voelde was absoluut op haar plek. Het zou ook kunnen dat het ei al kapot was en daarom verlaten. Wat me opviel was dat het ei en het gras eromheen warm aanvoelden. Dieren hebben goed contact met hun instinct en weten precies wat een goede plek is om een ei te leggen. Een warm plekje in het gras in dit geval.

Een paar dagen later sprak ik een buurvrouw die wist te vertellen dat het om een eendenei ging. Ik voel me zeer vereerd dat een eendenvrouw mijn bloemencirkel heeft uitgekozen haar ei te leggen. Al is de inhoud van het ei inmiddels door een dier opgegeten en zal er dus geen eendenkuiken op mijn tuin geboren worden, toch vind ik het fijn als dieren zich zo thuis voelen op mijn tuin. Het is voor mij één van de grootste complimenten die ik krijgen kan. En ik beloof dat ik van de bloemencirkel afblijf en als ik weer twijfel zal ik sneller luisteren!