Posted on Geef een reactie

The Story of Stuff

(klik op de titel van de blog als je geen filmpje ziet)

Al een tijdje volg ik de blog van de Low Impact Man uit België. Naast dat hij niet schroomt om met anderen geweldige, unieke acties te bedenken en uit te voeren, bewonder ik zijn veelvoud aan blogs. Ergens ben ik wel een beetje jaloers, ik zou graag zo open en veel willen schrijven als hij. Nouja, iets minder mag ook wel, maar in elk geval zou ik veel makkelijker blogs willen schrijven dan nu lukt.

En nu is het dan eindelijk zover, hier moét ik gewoon over schrijven. Hij publiceerde namelijk een blog over 198 manieren om de wereld te verbeteren en voegde daar onderin een filmpje toe. Het filmpje is in het Engels en soms net een beetje te snel voor me om goed te volgen, gelukkig helpt de Engelse ondertiteling het beter te begrijpen. Geweldig hoe deze vrouw een probleem dat als zeer complex gepresenteerd kan worden lekker simpel uitlegt met een oplossing in 3 stappen. En ik ben het eens met wat ze in het begin zegt: leuk die boeken over groener leven, maar echt groener leven voor de planeet en ons nageslacht haal je niet uit een boek. En ook niet uit de winkel.

Goed, kijk zelf maar en laat me weten of je ook zo enthousiast bent over dit filmpje. Ik hoop dat ik met Danielle Duurzaam als bedrijf elke dag een beetje kan bijdragen aan de actie die nodig is voor een gezondere wereld.

 

p.s. ik wil het filmpje net als bij het slakkenspelletje onderaan zetten ipv bovenaan maar weet even niet meer hoe ik dat toen, na lang zoeken, voor mekaar gekregen heb…

 

Posted on Geef een reactie

Dure smaak

Vanmorgen in mijn dagboek geschreven over geld en welke overtuigingen en ideeën ik nog over heb van vroeger. Afgelopen week had ik de gedachte dat een tweede keer winst maken op de braderie onmogelijk was, en ik heb dus ook geen winst gemaakt. Gelukkig realiseer ik mij dat – dan kan ik er wat mee.

Net bekijk ik de webshop van een nieuwe volger op Twitter en raak geïnteresseerd. Helaas zijn de prijzen torenhoog, maarja ik hou van van kwaliteitsproducten (en handgemaakte producten!) en deze schoenen zijn ook in mijn maat, 43, beschikbaar. Dat is vaak genoeg niet het geval. Dus ze hebben direct een streepje voor.

Door het bekijken van die site realiseer ik me dat ik ook een “dure smaak” heb meegekregen uit mijn jeugd, terwijl voor het aanschaffen van “dure” spullen vaak geen geld was. Of is dat misschien compensatie voor het gevoel van tekort? Want als ik bij een “goedkope” schoenenwinkel schoenen koop, ervaar ik nou niet echt overvloed. En als we eind van de week door ons boodschappenbudget heen zijn hebben we zin om uit eten te gaan. Yep, compensatie gedrag, kwamen we laatst achter om thuis te blijven en een prima maaltijd te maken van wat we nog in huis hadden. Realisatie is de begin van verandering!