Geplaatst op Geef een reactie

Terug van vakantie…. 2 weken na het nvc zomerkamp

Terug van vakantie was het erg wennen om weer aan de slag te gaan. Ook al doe ik dit (het runnen van mijn bedrijf Danielle Duurzaam) vanuit liefde voor mezelf en mijn medemens, de werkelijkheid was hard na een week lang in een bad van liefde geleefd te hebben. Het was heftig hoor, ineens met een groep van 50 mensen, de meeste onbekenden, samen te zijn, te organiseren, beslissingen te nemen, te eten en tanden te poetsen. Zeker eerste twee dagen waren dan ook best heftig, emotioneel gezien. Een rollercoaster gevoel zou je het kunnen noemen. Ik was niet de enige hoor, voor iedereen is het heftig om ineens in zo’n groep te leven.

Daarvoor terug kreeg ik een heerlijke middag in de zon met een heer en twee andere dames (ja, de heer aan het stuur van de auto, met drie schone dames als passagiers) heerlijk hebben we op een veldje gelegen, gezwommen in heerlijk schoon natuurwater, diepe gesprekken gevoerd en vooral heel veel gelachen die middag. Verder heb ik heel veel heerlijk mensen leren kennen, enorme verbindingen gevoeld, gelachen, gehuild en gedeeld. Ik ben flink met mezelf geconfronteerd en heb een heel scala aan emoties ervaren.

We boften met het weer, onze vakantie week viel samen met die prachtige week en het hete weekend viel middenin, deze kampweek liep namelijk van woensdag tot woensdag. Naast die middag aan het water, de maaltijden, de bijzondere contacten en de samenkomst-momenten, is er nog iemand me bijgebleven. Er was namelijk een hele jonge gast, van anderhalf jaar oud om precies te zijn. Hij is er mede “schuldig” aan dat ik weinig workshops heb meegedaan en menig keer de gezamenlijke bijeenkomst verlaten heb om met hem te gaan spelen. Dan werd ik onrustig en zag ik zijn ouders worstelen met de het geluid of de onrust die hun kind veroorzaakte tijdens de bijeenkomst. Door met hem op een andere plek te gaan spelen kon ik weg als het me te lang duurde en waren zowel de groep als de ouders ermee geholpen. Toen één van mijn buddy’s mij teruggaf hoe geweldig ze het vond dat ik, toen ik me in een workshop niet gehoord voelde, zei dat ik liever met dat jongetje buiten wilde gaan spelen, was er het inzicht dat dat jongetje mij meer kan opladen dan de workshop waarin ik mij op dat moment bevond. Het was heel fijn om dat terug te krijgen!

Daarmee was er een boodschap voor mezelf, namelijk dat ik heel goed kan aanvoelen wat wel en niet goed voor mij is. En hoe krachtig het is om ergens mij te stoppen als je voelt dat iets anders beter voor je is. Dus ik ben dat jonge kind en mijn buddy dankbaar. Het zal me gaan helpen om straks in de drukke periode de juiste keuzes te maken.

Verder heb ik Remco enorm zien opbloeien tijdens onze kampweek. Geweldig hoe hij steeds weer door zijn angst heen ging en zo fijn om de liefdevolle complimenten van anderen over hem te mogen ontvangen.

Terug in de harde werkelijkheid. Wat voelde ik mee eenzaam toen ik thuis was! En wat waren we snel kaar met z’n tweeën, voor we het wisten stak een oud patroon de kop weer op en ondanks de communicatietechnieken die we een hele week flink geoefend hebben, konden we de sfeer niet goed houden. Gelukkig hebben we nu, na twee weken, onze draai weer een beetje gevonden. Het alleen thuis zijn en werken, in mijn uppie mijn emoties voelen zonder de fluisteraar die klaar staat en eigenlijk alles in mijn uppie doen, begint weer iets meer vertrouwd te raken.

Er gaat zeker een vervolg komen op dit kamp. De Alkmaarders waren goed vertegenwoordigt wat ruimte biedt om een oefengroep op te zetten. De avder dat geweldige lieve jongetje heeft via Remco ons al uitgenodigd bij ons langs te komen en één van mijn buddy’s, die ik door een spelfout van mijn kant “bubby” noem, werkt hier in de buurt en zal een keer langskomen. Wat een geweldige vakantie, zo achteraf gezien! Hoewel ik dit voortaan geen vakantie meer zal noemen, het blijft een bijzondere ervaring. Volgend jaar zal de kampweek plaatsvinden op een ander terrein, het Maitraya instituut gaat verhuizen dit najaar. Ik kijk er nu al naar uit om iedereen volgend jaar zomer weer te ontmoeten. Tenzij het lukt een winterkampweek te organiseren en we elkaar dus alweer eerder mogen ontmoeten en verbinden?

Meer informatie over het  NVC Zomerkamp vind je op www.nvczomerkamp.nl

Wil je meer ervaringen van mij horen dan mag je ook bellen of mailen of deel je reactie hier op deze blog!