Geplaatst op Geef een reactie

Wortelbed bevrijden

Vandaag was ik al om 8:15 uur op de tuin. Het was dan ook uitstekend weer daarvoor! Het lijkt erop dat het warme weer doorzet. Vandaag is het een worteldag en ging ik aan de slag met het bevrijden van de uien. Er stond veel omheen, dat ging er nog wel makkelijk uit. Het pad dat goed begroeid was met gras “de haren van Moeder Aarde” zoals ik die bossen voor mezelf noemde, waren een mooie klus. Af en toe lekker grof bezig zijn, naast het fijnere wiedwerk, dat doet dit mens goed.

Op de foto’s zie je van twee verschillende kanten de resultaten van mijn werk: een heleboel vers groen en.. kale grond waarvan een groot deel pad waar ik nu weer normaal over lopen kan.

Na bijna vier uurtjes werken, rondjes lopen, op het bankje zitten en luisteren naar het vogelconcert, met ogen dicht de zon tot me nemen, foto’s maken en bijpraten met de overbuurvrouw, ging ik tevreden naar huis.

Hierbij een impressie:

Bij de laatste volle maan, toen ik erg emotioneel was over de situatie met de tuin, heb ik op een bloemdag bijna al het bloemenzaad wat ik nog had, uitgestrooid over de tuin. Inclusief groenbemesters als phacelia en lupine. Op het voorste bed komt nu, tot mijn grote blijdschap, een heleboel jong grut omhoog. Ik heb tegen een aantal mensen gezegd dat het phacelia was maar ik heb me vergist kwam ik vandaag achter. Het zal de gele mosterd zijn!Van het tweede bed, het blad- en kruidenbed, werd ik ook erg blij toen ik het zag vanmorgen. Want de ijssla en raapstelen die ik kort geleden zaaide, om precies te zijn één week geleden, komen al op! De eerste portie raapstelen heeft te lijden gehad onder een paar flinke regenbuien en ik vraag me af of dat nog wat wordt. Hoewel het eigenlijk aan de late kant is hoop ik toch van harte nog een portie raapstelen uit eigen tuin te kunnen eten dit voorjaar. En anders oogst ik de zaden!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.